Strona główna / Filmy / Road Stewart
Przez kilka dni błąkał się samotnie po wiejskich drogach i uciekał przed wszystkimi. Gdy go znaleźliśmy, został, a pod koniec tego dnia zasypiał w miękkich kocach, które należały tylko do niego.
Inspiracją dla jego imienia był piosenkarz Rod Stewart, a także drogi (ang. road – droga), po których błąkał się samotnie, i długa podróż, którą odbyliśmy razem.
Obejrzyj film53:05Malutki szczeniak od razu zakochał się w swoim wybawcy · 4 października 2026 · Otwórz na YouTube ↗
Kilka osób z pewnej wsi dało nam znać o małym szczeniaku, który zupełnie sam błąkał się po drogach. Był tam od kilku dni i nikt nie wiedział, czy ktoś go porzucił, czy po prostu się zgubił. Gdy tylko ktoś się zbliżał, uciekał. Ludzie próbowali go karmić, ale jadł tylko wtedy, gdy nikogo nie było w pobliżu, a potem znowu znikał. Nie mogliśmy przestać o nim myśleć, więc wyruszyliśmy go szukać z nadzieją, że znajdziemy go na czas.
Zaczęliśmy od miejsca, w którym widziano go ostatnio, i szukaliśmy, aż w końcu dostrzegliśmy samotnego, malutkiego szczeniaka. To był on. Poruszaliśmy się powoli, żeby go nie przestraszyć. Do tej pory uciekał przed każdym, kto się zbliżył, ale tym razem nie uciekł. Powiedzieliśmy mu, że teraz jest już bezpieczny, a on obwąchał nasze dłonie.
Najpierw było jedzenie – jadł, dopóki nie zjadł wszystkiego do ostatniego kęsa. Potem nalaliśmy mu wody do miski, a on był bardzo spragniony. Gdy przyszła pora ruszać, wzięliśmy go na ręce i zanieśliśmy do samochodu, a on był spokojny w naszych ramionach. Na czas jazdy miał własne przytulne miejsce, a w drodze głaskaliśmy go, aż stopniowo się odprężył.
Po pewnym czasie jazdy zatrzymaliśmy się na przerwę i wpadliśmy na pomysł. Postawiliśmy go na deskorolce i wybraliśmy się na naszą pierwszą wspólną przejażdżkę. Ku naszemu zaskoczeniu od razu mu się spodobało – wiatr rozwiewał mu uszy, a my wspaniale się razem bawiliśmy. Gdy ruszyliśmy w dalszą drogę, wciąż mieliśmy przed sobą długą trasę, a on wtulił się w nasze kolana i zasnął twardym snem.
Zaczynało się już ściemniać, gdy dotarliśmy do weterynarza – była to pierwsza wizyta w jego życiu. Cierpliwie czekał na naszą kolej, a potem weterynarz zbadał go po kolei: uszy, oczy i zęby. Termometr nie był jego ulubioną częścią wizyty, ale zniósł to dobrze i wszystko było w porządku. Przeszedł zabieg przeciw pasożytom, a my wyszliśmy ze specjalną karmą i lekami, dzięki którym miał pozostać zdrowy w domu.
Po wizycie u weterynarza znów zrobił się senny, ale w drodze do domu zatrzymaliśmy się w parku i nawet w nocy znalazł się czas na zabawę. Biegał po trawie, a najbardziej lubił głaskanie po brzuszku. Gdy poczuł pragnienie, pił z maleńkiej sadzawki, która utworzyła się w nasiąkniętej wodą trawie, a my naciskaliśmy ziemię wokół niej, żeby podeszło dla niego więcej wody. Potem wrócił do zabawy – miał w sobie tyle energii.
Gdy wreszcie dotarliśmy do domu, zabraliśmy go do kąpieli. Zlew był akurat na jego rozmiar, a on był spokojny pod bieżącą wodą i szamponem, jakby mu się to podobało. Starannie go spłukaliśmy, wytarliśmy łapka po łapce, a na koniec suszyliśmy ciepłym powietrzem, aż zrobił się puchaty. Po przytulaniu przyszła pora snu – w miękkich kocach tylko dla niego. Wcześniej tego samego dnia Road Stewart był sam na drogach, a teraz – ciepły, czysty i kochany – powoli zasypiał.
34:15
42:17
25:10
26:16
14:10
9:16
10:09
21:54
20:47
15:08
18:40
27:29
19:21
21:48
13:03
11:48
9:38
9:21
8:03
9:36
9:16
9:47
8:56
8:15
8:31
11:00
12:49
9:33
13:25
13:39
12:28
12:26
13:05
10:01Wieści z akcji ratunkowych i aktualności od zespołu.