Χλαμυδίωση στη γάτα: σημάδια, θεραπεία και πρόληψη

Πώς μεταδίδεται

Το βακτήριο μεταδίδεται από γάτα σε γάτα μέσω στενής επαφής, κυρίως μέσω των εκκρίσεων των ματιών. Οι γάτες το κολλούν όταν καθαρίζουν η μία την άλλη, μοιράζονται τα ίδια στρωσίδια ή κοιμούνται κουλουριασμένες μαζί. Τα μικρά γατάκια προστατεύονται εν μέρει από τα αντισώματα της μητέρας τους τον πρώτο ή τον δεύτερο μήνα. Μετά από αυτό, μπορούν να το κολλήσουν από τις γάτες με τις οποίες ζουν. Το βακτήριο μπορεί επίσης να ζει στο έντερο και στο γεννητικό σύστημα, αλλά οι εκκρίσεις των ματιών είναι η κύρια πηγή.

Το Chlamydia felis δεν επιβιώνει για πολύ έξω από τον οργανισμό. Τα κοινόχρηστα μπολ, τα στρωσίδια και τα χέρια παίζουν μικρότερο ρόλο, αν και μπορεί να έχουν σημασία σε χώρους με συνωστισμό. Τα κοινά απορρυπαντικά και τα συνηθισμένα απολυμαντικά του σπιτιού το σκοτώνουν εύκολα.

Τα σημάδια εμφανίζονται συνήθως δύο έως δέκα ημέρες αφού μολυνθεί μια γάτα. Ορισμένες γάτες φέρουν το βακτήριο χωρίς να φαίνονται άρρωστες και μπορούν παρ' όλα αυτά να το μεταδώσουν. Χωρίς θεραπεία, μια γάτα συχνά συνεχίζει να το αποβάλλει για περίπου δύο μήνες και μερικές φορές για πολύ περισσότερο.

Σημάδια που πρέπει να προσέχετε

Η λοίμωξη συνήθως ξεκινά από το ένα μάτι και συχνά επεκτείνεται αργότερα και στο άλλο. Αυτά είναι τα σημάδια που παρατηρούν πιο συχνά οι ιδιοκτήτες.

• Κόκκινος, πρησμένος ιστός γύρω από το μάτι, μαζί με το τρίτο βλέφαρο στην εσωτερική γωνία
• Φουσκωμένο, ζελατινώδες πρήξιμο του ροζ βλεννογόνου του ματιού
• Σφίξιμο του ματιού ή μάτι που μένει μισόκλειστο
• Υδαρές έκκριμα που αργότερα γίνεται πυκνό και κίτρινο ή πράσινο
• Περιστασιακό φτάρνισμα ή ελαφριά καταρροή
• Πυρετός για σύντομο διάστημα, μειωμένη όρεξη ή απώλεια βάρους σε ορισμένες γάτες

Πολλές γάτες παραμένουν ζωηρές και συνεχίζουν να τρώνε ακόμη και όταν τα μάτια τους φαίνονται πολύ ερεθισμένα. Χωρίς θεραπεία, τα προβλήματα στα μάτια μπορεί να τραβήξουν σε μάκρος για εβδομάδες ή μήνες. Όταν μια γάτα έχει επίσης κάποιον αναπνευστικό ιό, όπως τον ερπητοϊό της γάτας ή τον καλυκοϊό, ή άλλα βακτήρια, η ασθένεια είναι συχνά πιο σοβαρή.

Πότε χρειάζεται γρήγορα κτηνίατρος

Η χλαμυδίωση από μόνη της σπάνια αποτελεί επείγον περιστατικό. Ωστόσο, άλλες παθήσεις των ματιών μπορεί να μοιάζουν στην αρχή και ορισμένες από αυτές μπορούν να βλάψουν γρήγορα το μάτι. Το καλύτερο είναι να τηλεφωνήσετε στον κτηνίατρό σας την ίδια μέρα αν το μάτι φαίνεται θολό ή γαλαζωπό, αν δείτε μια κηλίδα ή ένα βαθούλωμα στη διαφανή επιφάνεια του ματιού ή αν η γάτα δεν μπορεί καθόλου να ανοίξει το μάτι ή το τρίβει συνεχώς με το πόδι της. Τα έλκη στην επιφάνεια του ματιού δεν είναι συνηθισμένα στη χλαμυδίωση, οπότε αυτά τα σημάδια μπορεί να υποδεικνύουν άλλη αιτία, όπως τον ερπητοϊό της γάτας.

Ένα μικρό γατάκι που σταματά να τρώει, εξασθενεί ή αναπνέει με δυσκολία πρέπει επίσης να εξεταστεί την ίδια μέρα. Τα μικρά γατάκια μπορεί να επιδεινωθούν γρήγορα.

Πώς θέτουν τη διάγνωση οι κτηνίατροι

Πολλά διαφορετικά μικρόβια προκαλούν ερεθισμένα μάτια με εκκρίσεις στη γάτα και συχνά μοιάζουν μεταξύ τους. Ο ερπητοϊός της γάτας, ο καλυκοϊός της γάτας και τα βακτήρια Mycoplasma είναι συνηθισμένα παραδείγματα. Ο κτηνίατρός σας θα εξετάσει προσεκτικά τα μάτια και μπορεί να χρησιμοποιήσει μια ειδική οφθαλμική χρωστική για να ελέγξει αν η επιφάνεια έχει βλάβη.

Η πιο αξιόπιστη εξέταση για τα χλαμύδια είναι η PCR, που αναζητά το γενετικό υλικό του βακτηρίου. Ο κτηνίατρος τρίβει απαλά έναν μικρό στειλεό στον βλεννογόνο του ματιού και τον στέλνει σε εργαστήριο. Τα αντιβιοτικά που δίνονται πριν από την εξέταση μπορεί να επηρεάσουν το αποτέλεσμα, γι' αυτό ενημερώστε τον κτηνίατρό σας για κάθε φάρμακο που έχει ήδη πάρει η γάτα σας. Οι εξετάσεις αίματος για αντισώματα μπορούν να δώσουν επιπλέον πληροφορίες σε γάτες που δεν έχουν κάνει το εμβόλιο κατά των χλαμυδίων.

Θεραπεία και φροντίδα στο σπίτι

Η χλαμυδίωση αντιμετωπίζεται με αντιβιοτικά. Οι κτηνίατροι συνήθως επιλέγουν ένα από την ομάδα των τετρακυκλινών, που χορηγείται από το στόμα. Η θεραπεία από το στόμα είναι πιο αποτελεσματική από τις οφθαλμικές σταγόνες ή την αλοιφή μόνες τους, επειδή το βακτήριο μπορεί να ζει και σε άλλα μέρη του σώματος. Για πολύ μικρά γατάκια, ο κτηνίατρος μπορεί να επιλέξει διαφορετικό αντιβιοτικό, πιο ασφαλές σε αυτή την ηλικία. Ο κτηνίατρός σας θα αποφασίσει ποιο φάρμακο και ποια δόση ταιριάζουν στη γάτα σας.

Η αγωγή είναι μακρά. Η θεραπεία συνήθως διαρκεί τουλάχιστον τέσσερις εβδομάδες και συχνά συνεχίζεται για λίγο ακόμη αφού τα μάτια φαίνονται φυσιολογικά. Οι γάτες σε ορισμένες ομάδες με πολλές γάτες χρειάζονται ακόμη μεγαλύτερη αγωγή. Οι περισσότερες γάτες δείχνουν καλύτερα μέσα σε δύο ημέρες, οπότε μπορεί να μπείτε στον πειρασμό να σταματήσετε νωρίς. Αν η θεραπεία διακοπεί πολύ νωρίς, η λοίμωξη μπορεί να επανέλθει, γι' αυτό οι κτηνίατροι συμβουλεύουν να ολοκληρώνεται όλη η αγωγή.

Ορισμένα δισκία αυτής της ομάδας μπορεί να ερεθίσουν τον οισοφάγο, τον σωλήνα που μεταφέρει την τροφή στο στομάχι, αν κολλήσουν στη διαδρομή. Οι κτηνίατροι συχνά συμβουλεύουν να δίνετε λίγη τροφή ή νερό αμέσως μετά το δισκίο. Ζητήστε από τον κτηνίατρό σας να σας δείξει πώς να το δίνετε, αν δεν είστε σίγουροι.

Ορισμένες γάτες φέρουν τη λοίμωξη χωρίς σημάδια και οι γάτες του ίδιου σπιτιού μπορεί να τη μεταδίδουν η μία στην άλλη ξανά και ξανά. Γι' αυτό οι κτηνίατροι συχνά συνιστούν να λαμβάνουν θεραπεία όλες οι γάτες του σπιτιού ταυτόχρονα. Στο σπίτι, σκουπίζετε απαλά τις εκκρίσεις με ένα καθαρό, νωπό βαμβακερό δισκάκι, χρησιμοποιώντας καινούργιο δισκάκι για κάθε μάτι. Πλένετε τα χέρια σας μετά. Διατηρείτε τα μπολ και τα στρωσίδια καθαρά και επιστρέψτε στον κτηνίατρό σας αν τα μάτια δεν βελτιωθούν.

Πρόληψη και εμβόλιο

Υπάρχει εμβόλιο κατά των χλαμυδίων. Περιλαμβάνεται σε ορισμένα συνδυασμένα εμβόλια για γάτες και δεν είναι ένα από τα βασικά εμβόλια που χρειάζεται κάθε γάτα. Οι κτηνίατροι συνήθως το προτείνουν για γάτες με αυξημένο κίνδυνο, όπως γάτες σε σπίτια με πολλές γάτες ή σε σπίτια και καταφύγια όπου έχει ήδη διαγνωστεί χλαμυδίωση. Μειώνει την πιθανότητα να αρρωστήσει η γάτα, αν και μια εμβολιασμένη γάτα μπορεί και πάλι να μολυνθεί. Τα γατάκια μπορούν να ξεκινήσουν σε ηλικία περίπου οκτώ έως εννέα εβδομάδων, με δεύτερη δόση λίγες εβδομάδες αργότερα. Οι γάτες που εξακολουθούν να διατρέχουν κίνδυνο συνήθως κάνουν αναμνηστική δόση κάθε χρόνο. Ο κτηνίατρός σας μπορεί να σας πει αν έχει νόημα για τη γάτα σας.

Η υγιεινή και οι συνθήκες στέγασης έχουν επίσης σημασία. Στα καταφύγια και στα σπίτια φιλοξενίας διασωσμένων ζώων, η χωριστή στέγαση των γατών και ο καθαρισμός με σταθερό πρόγραμμα βοηθούν να μη μεταδίδεται η λοίμωξη από γάτα σε γάτα. Στο σπίτι, βοηθά να δώσετε σε μια νέα γάτα το δικό της δωμάτιο για ένα διάστημα πριν γνωρίσει τις άλλες γάτες σας και να ελεγχθούν τυχόν εκκρίσεις από τα μάτια της πριν τις φέρετε σε επαφή.

Κίνδυνος για ανθρώπους και άλλα κατοικίδια

Το Chlamydia felis μεταδίδεται κυρίως μεταξύ γατών. Οι άλλες γάτες του σπιτιού διατρέχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο, γι' αυτό παρακολουθείτε προσεκτικά τα μάτια τους όσο μια γάτα βρίσκεται υπό θεραπεία.

Ο κίνδυνος για τους ανθρώπους είναι πολύ χαμηλός. Μόνο λίγα περιστατικά επίμονης λοίμωξης των ματιών σε ανθρώπους έχουν συνδεθεί με μολυσμένες γάτες. Πλένετε τα χέρια σας αφού καθαρίσετε τα μάτια της γάτας σας ή της δώσετε φάρμακο και μην αγγίζετε τα δικά σας μάτια πριν τα πλύνετε. Αν έχετε εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα ή αν το μάτι σας κοκκινίσει ή πονέσει ενώ φροντίζετε μια μολυσμένη γάτα, ζητήστε τη συμβουλή του γιατρού σας και αναφέρετε τη διάγνωση της γάτας.

Διασωσμένες και πρόσφατα υιοθετημένες γάτες

Οι μελέτες βρίσκουν χλαμύδια συχνότερα σε αδέσποτες γάτες και γάτες καταφυγίων παρά σε γάτες που ζουν ως κατοικίδια. Η λοίμωξη μεταδίδεται εκεί όπου οι γάτες ζουν κοντά η μία στην άλλη, γι' αυτό αξίζει να τη γνωρίζετε αν υιοθετήσετε μια νεαρή διασωσμένη γάτα.

Στην Paw Squadron, οι πρώτες στάσεις μετά από κάθε διάσωση είναι ο κτηνίατρος και ένα μπάνιο. Κάθε ζώο περνά κτηνιατρικό έλεγχο, αποπαρασιτώνεται και λαμβάνει θεραπεία κατά των ψύλλων και άλλων παρασίτων. Πριν από την υιοθεσία, κάθε ζώο έχει περάσει κτηνιατρικό έλεγχο και έχει λάβει θεραπεία, εμβόλια και μικροτσίπ. Ορισμένες γάτες, ωστόσο, φέρουν το βακτήριο χωρίς να το δείχνουν, οπότε τα σημάδια μπορεί να εμφανιστούν και μετά τη μετακόμιση σε νέο σπίτι.

Τις πρώτες εβδομάδες, παρακολουθείτε προσεκτικά τα μάτια της νέας σας γάτας. Κλείστε ραντεβού με κτηνίατρο αν δείτε κοκκίνισμα, σφιγμένο μάτι ή εκκρίσεις και αναφέρετε ότι η γάτα προέρχεται από διάσωση ή από χώρο με πολλές γάτες. Αν έχετε άλλες γάτες, βοηθά να κρατήσετε τη νεοφερμένη σε χωριστό δωμάτιο μέχρι ο κτηνίατρός σας να μείνει ικανοποιημένος με την υγεία της. Για περισσότερους οδηγούς υγείας περιηγηθείτε στην PawPedia· για ερωτήσεις σχετικά με την υιοθεσία δείτε τις Συχνές ερωτήσεις μας.