Δυσκοιλιότητα στη γάτα: αιτίες, θεραπεία και πρόληψη
Από την PawPedia, μια εγκυκλοπαίδεια για τη ζωή με τα ζώα
Ελέγχθηκε με βάση κτηνιατρικές πηγές
Περιεχόμενα
Εν συντομία
Δυσκοιλιότητα σημαίνει ότι η γάτα αφοδεύει λιγότερο συχνά από ό,τι συνήθως ή ζορίζεται για να αφοδεύσει, και τα κόπρανα είναι συνήθως ξηρά και σκληρά. Οι ήπιες περιπτώσεις συχνά βελτιώνονται με περισσότερο νερό, υγρή τροφή και καθαρή τουαλέτα. Τηλεφωνήστε σε κτηνίατρο μετά από 48 έως 72 ώρες χωρίς κόπρανα, ή αμέσως αν ένας αρσενικός γάτος ζορίζεται και δεν βγάζει ούρα.

| Αιτία | Η αφυδάτωση είναι μία από τις συχνότερες αιτίες· τα κόπρανα γίνονται σκληρά και ξερά |
|---|---|
| Σε μεγαλύτερο κίνδυνο | Μακρύτριχες γάτες που καταπίνουν πολλές τρίχες και γάτες με χρόνια νεφρική νόσο· συνδέονται επίσης η παχυσαρκία και η πολύ λίγη δραστηριότητα |
| Συνήθης ηλικία | Συχνότερα ηλικιωμένες γάτες, αλλά μπορεί να συμβεί σε οποιαδήποτε ηλικία |
| Πρώτα σημάδια | Μια αλλαγή στο αμμοδοχείο, όπως παρατεταμένο ζόρισμα με ελάχιστο ή κανένα αποτέλεσμα |
| Συνήθη σημάδια | Αφόδευση πιο σπάνια ή με δυσκολία· τα κόπρανα είναι συνήθως ξερά και σκληρά |
| Διάγνωση | Οι ακτινογραφίες δείχνουν πόσα κόπρανα υπάρχουν και πόσο φαρδύ είναι το κόλον |
| Θεραπεία | Καθαρτικό ή μαλακτικό κοπράνων με συνταγή κτηνιάτρου στις ήπιες περιπτώσεις· οι σοβαρότερες περιπτώσεις συχνά χρειάζονται υποκλυσμούς ή αφαίρεση των κοπράνων με το χέρι στο κτηνιατρείο |
| Πρόγνωση | Οι ήπιες περιπτώσεις συχνά βελτιώνονται με φροντίδα υπό την καθοδήγηση κτηνιάτρου· η δυσκοιλιότητα που επανέρχεται μπορεί να επιδεινωθεί με τον καιρό |
| Πρόληψη | Νερό, διατροφή, κίνηση και ένα αμμοδοχείο που η γάτα χρησιμοποιεί πρόθυμα |
| Κίνδυνος για τους ανθρώπους | Κανένας· η δυσκοιλιότητα δεν είναι μεταδοτική |
| Επείγον αν | Αρσενική γάτα ζορίζεται και βγάζει λίγα ή καθόλου ούρα· επίσης καθόλου κόπρανα για 48 έως 72 ώρες, έμετος, άρνηση τροφής ή κραυγές πόνου |
Δυσκοιλιότητα σημαίνει ότι μια γάτα αφοδεύει πιο σπάνια από το συνηθισμένο ή δυσκολεύεται να αφοδεύσει. Τα κόπρανα είναι συνήθως ξερά και σκληρά. Οι περισσότερες γάτες αφοδεύουν περίπου μία φορά την ημέρα, οπότε μια γάτα που περνά δύο ή τρεις ημέρες χωρίς κένωση ή ζορίζεται κάθε φορά που πηγαίνει στην τουαλέτα μπορεί να έχει δυσκοιλιότητα.
Οι ήπιες περιπτώσεις είναι συχνές. Συχνά βελτιώνονται με αλλαγές στη διατροφή, στην πρόσληψη νερού και στο αμμοδοχείο, με την καθοδήγηση του κτηνιάτρου σας. Η δυσκοιλιότητα που επανέρχεται, ή μια γάτα που δεν μπορεί καθόλου να αφοδεύσει, χρειάζεται επίσκεψη στον κτηνίατρο. Μπορεί να υποδηλώνει άλλο πρόβλημα υγείας και μπορεί να επιδεινωθεί με τον καιρό. Η δυσκοιλιότητα εμφανίζεται συχνότερα σε ηλικιωμένες γάτες, αλλά μπορεί να συμβεί σε οποιαδήποτε ηλικία.
Σημάδια που πρέπει να προσέχετε
Πολλοί ιδιοκτήτες παρατηρούν πρώτα μια αλλαγή στο αμμοδοχείο. Τα συνήθη σημάδια της δυσκοιλιότητας αναφέρονται παρακάτω.
- Ζόρισμα στο αμμοδοχείο για πολλή ώρα με ελάχιστο ή κανένα αποτέλεσμα
- Μικρά, σκληρά, ξερά κόπρανα, μερικές φορές έξω από το αμμοδοχείο
- Κραυγές ή εμφανής δυσφορία κατά την προσπάθεια αφόδευσης
- Πολλές είσοδοι και έξοδοι από το αμμοδοχείο
- Αποβολή μόνο λίγων υδαρών κοπράνων, που οι ιδιοκτήτες μπορεί να μπερδέψουν με διάρροια
- Μειωμένη όρεξη, έμετος, χαμηλή ενέργεια ή σφιχτή, πονεμένη κοιλιά στις σοβαρότερες περιπτώσεις
Πότε είναι επείγον
Το ζόρισμα στο αμμοδοχείο δεν σημαίνει πάντα δυσκοιλιότητα. Μια γάτα που ζορίζεται να ουρήσει μοιάζει πολύ. Μια αρσενική γάτα που ζορίζεται και βγάζει λίγα ή καθόλου ούρα μπορεί να έχει απόφραξη της ουρήθρας. Πρόκειται για επείγον περιστατικό που απειλεί τη ζωή της. Μια γάτα με πλήρη απόφραξη του ουροποιητικού μπορεί να πεθάνει μέσα σε μία ή δύο ημέρες χωρίς θεραπεία. Αν δεν μπορείτε να καταλάβετε αν η γάτα σας προσπαθεί να ουρήσει ή να αφοδεύσει, καλέστε αμέσως κτηνίατρο.
Επικοινωνήστε άμεσα με τον κτηνίατρό σας αν η γάτα σας δεν έχει αφοδεύσει για 48 έως 72 ώρες, ζορίζεται ξανά και ξανά χωρίς αποτέλεσμα, κάνει εμετό, σταματά να τρώει, φαίνεται πολύ κουρασμένη ή φωνάζει από πόνο. Η πιο σοβαρή μορφή δυσκοιλιότητας ονομάζεται κοπρόσταση. Μια γάτα με κοπρόσταση δεν μπορεί να αποβάλει τα σκληρά κόπρανα χωρίς βοήθεια και συχνά νιώθει αρκετά άσχημα.
Συνήθεις αιτίες
Η δυσκοιλιότητα έχει πολλές πιθανές αιτίες, και μπορεί να υπάρχουν περισσότερες από μία ταυτόχρονα.
Η αφυδάτωση είναι μία από τις συχνότερες. Όταν μια γάτα δεν πίνει αρκετό νερό ή χάνει πολύ νερό λόγω κάποιας ασθένειας, το κόλον συνεχίζει να απορροφά νερό από τα κόπρανα, και τα κόπρανα γίνονται σκληρά και ξερά. Η χρόνια νεφρική νόσος, που είναι συχνή στις ηλικιωμένες γάτες, αυξάνει αυτόν τον κίνδυνο.
Οι τρίχες, τα κόκαλα και άλλα υλικά που δεν χωνεύονται καλά μπορούν να αναμειχθούν με τα κόπρανα και να δυσκολέψουν την αποβολή τους. Οι μακρύτριχες γάτες που καταπίνουν πολλές τρίχες όταν περιποιούνται το τρίχωμά τους διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο.
Ο πόνος μπορεί να κάνει μια γάτα να συγκρατεί τα κόπρανα. Η αρθρίτιδα στα ισχία ή στη σπονδυλική στήλη μπορεί να δυσκολεύει τη γάτα να πάρει τη στάση της αφόδευσης, οπότε μια γάτα με δυσκαμψία μπορεί να αναβάλλει τη χρήση του αμμοδοχείου. Ο πόνος γύρω από τον πρωκτό, για παράδειγμα από κάποιο πρόβλημα στους πρωκτικούς αδένες, μπορεί να έχει το ίδιο αποτέλεσμα.
Σημασία έχει και το ίδιο το αμμοδοχείο. Ένα βρόμικο αμμοδοχείο, μια άμμος που δεν αρέσει στη γάτα, ένα αμμοδοχείο σε σημείο με πολλή κίνηση ή θόρυβο ή μια άλλη γάτα που φυλάει το αμμοδοχείο μπορούν όλα να κάνουν μια γάτα να συγκρατεί τα κόπρανα για περισσότερο χρόνο. Η παχυσαρκία και η πολύ λίγη δραστηριότητα συνδέονται επίσης με τη δυσκοιλιότητα.
Λιγότερο συχνές αιτίες είναι ένα παλιό κάταγμα της λεκάνης που επουλώθηκε στραβά και στένεψε το πυελικό κανάλι, βλάβη στα νεύρα από τραυματισμό της σπονδυλικής στήλης, όγκοι ή άλλες μάζες, χαμηλό κάλιο στο αίμα και ανεπιθύμητες ενέργειες ορισμένων φαρμάκων. Ορισμένες γάτες αναπτύσσουν μεγάκολο, ένα μεγάλο, αδύναμο κόλον που δεν προωθεί πια καλά τα κόπρανα. Το μεγάκολο είναι μία από τις συχνότερες αιτίες σοβαρής δυσκοιλιότητας στις γάτες. Σε πολλές γάτες η αιτία του δεν βρίσκεται ποτέ, ενώ η μακροχρόνια δυσκοιλιότητα μπορεί επίσης να τεντώσει το κόλον με τον καιρό.
Πώς θέτουν τη διάγνωση οι κτηνίατροι
Ο κτηνίατρός σας θα ρωτήσει για τις συνήθειες της γάτας σας στο αμμοδοχείο, τη διατροφή, την πρόσληψη νερού, τα φάρμακα και τυχόν παλαιότερους τραυματισμούς. Βοηθά να έχετε σημειώσει πότε αφόδευσε τελευταία φορά η γάτα σας και πώς ήταν τα κόπρανα. Κατά την εξέταση, ο κτηνίατρος συχνά μπορεί να ψηλαφίσει σκληρά κόπρανα στην κοιλιά, και μπορεί επίσης να γίνει δακτυλική εξέταση από το ορθό.
Οι ακτινογραφίες δείχνουν πόσα κόπρανα υπάρχουν και πόσο φαρδύ είναι το κόλον. Μπορούν επίσης να αποκαλύψουν ένα παλιό κάταγμα της λεκάνης. Για γάτες που παρουσιάζουν δυσκοιλιότητα ξανά και ξανά, ο κτηνίατρος μπορεί να προτείνει εξετάσεις αίματος και εξέταση ούρων. Αυτές αναζητούν νεφρική νόσο, αφυδάτωση, μεταβολές στα ανόργανα στοιχεία του αίματος, όπως το κάλιο και το ασβέστιο, και προβλήματα του θυρεοειδούς. Ορισμένες γάτες χρειάζονται υπερηχογράφημα ή άλλες εξετάσεις για τον εντοπισμό μιας μάζας ή ενός νευρολογικού προβλήματος.
Πώς αντιμετωπίζεται
Η θεραπεία εξαρτάται από το πόσο σοβαρή είναι η δυσκοιλιότητα και από το τι την προκαλεί. Οι ήπιες περιπτώσεις συχνά βελτιώνονται με περισσότερο νερό, αλλαγή στη διατροφή και ένα καθαρτικό ή μαλακτικό κοπράνων που θα συνταγογραφήσει ο κτηνίατρός σας. Οι γάτες που είναι αφυδατωμένες μπορεί να χρειαστούν υγροθεραπεία.
Οι μέτριες και σοβαρές περιπτώσεις συχνά χρειάζονται υποκλυσμούς ή αφαίρεση των κοπράνων με το χέρι στο κτηνιατρείο. Η αφαίρεση με το χέρι γίνεται συνήθως υπό γενική αναισθησία, επειδή είναι δυσάρεστη και η γάτα πρέπει να παραμένει ακίνητη και ασφαλής. Ορισμένες γάτες χρειάζεται να νοσηλευτούν για χορήγηση υγρών και παρακολούθηση.
Μόλις αδειάσει το κόλον, πολλές γάτες επιστρέφουν στο σπίτι με ένα πιο μακροπρόθεσμο πλάνο. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει ειδική διατροφή, καθαρτικά ή μαλακτικά κοπράνων, ένα φάρμακο που βοηθά το κόλον να συσπάται και θεραπεία της αιτίας που εντόπισε ο κτηνίατρος, όπως παυσίπονα για την αρθρίτιδα. Οι γάτες με μεγάκολο που δεν ανταποκρίνονται στη φαρμακευτική αγωγή μπορεί να χρειαστούν χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση του μεγαλύτερου μέρους του κόλου. Οι περισσότερες γάτες τα πάνε καλά μετά από αυτή την επέμβαση. Τα κόπρανα μπορεί να παραμείνουν μαλακά για εβδομάδες ή μήνες μετά, και ορισμένες γάτες εξακολουθούν να έχουν επεισόδια δυσκοιλιότητας.
Το ασφαλέστερο είναι να μη δίνετε στη γάτα σας καθαρτικά ή υποκλυσμούς για ανθρώπους, εκτός αν σας το συστήσει ο κτηνίατρός σας. Ορισμένοι υποκλυσμοί που πωλούνται για ανθρώπους περιέχουν φωσφορικά άλατα, τα οποία μπορούν να προκαλέσουν επικίνδυνη διαταραχή των ανόργανων στοιχείων του αίματος στις γάτες. Η θεραπεία στο σπίτι μπορεί επίσης να καθυστερήσει τη φροντίδα μιας γάτας που στην πραγματικότητα έχει απόφραξη του ουροποιητικού ή κάποιο άλλο σοβαρό πρόβλημα.
Πρόληψη στο σπίτι
Η πρόληψη στηρίζεται κυρίως στο νερό, τη διατροφή, την κίνηση και ένα αμμοδοχείο που η γάτα σας χρησιμοποιεί πρόθυμα. Ρωτήστε τον κτηνίατρό σας ποια μέτρα ταιριάζουν στη γάτα σας, ιδιαίτερα αν έχει νεφρική νόσο ή κάποια άλλη χρόνια πάθηση.
- Προσφέρετε υγρή τροφή, μόνη της ή μαζί με ξηρή, για να προσθέσετε νερό στη διατροφή.
- Έχετε φρέσκο νερό σε περισσότερα από ένα σημεία του σπιτιού.
- Ρωτήστε τον κτηνίατρό σας πριν προσθέσετε φυτικές ίνες. Ορισμένες γάτες τα πάνε καλά με περισσότερες φυτικές ίνες, ενώ οι γάτες με σοβαρή δυσκοιλιότητα ή μεγάκολο συχνά τα πάνε καλύτερα με μια πολύ εύπεπτη διατροφή που παράγει λιγότερα κόπρανα.
- Βοηθήστε τη γάτα σας να διατηρεί ένα υγιές βάρος και παίζετε μαζί της κάθε μέρα.
- Βουρτσίζετε τις μακρύτριχες γάτες συχνά, για να μειώνονται οι τρίχες που καταπίνουν.
- Κρατάτε τα κόκαλα και άλλα μη βρώσιμα αντικείμενα σε σημεία όπου η γάτα δεν μπορεί να τα φτάσει.
- Διατηρείτε τα αμμοδοχεία καθαρά και φροντίστε κάθε γάτα να έχει εύκολη πρόσβαση σε ένα. Οι ηλικιωμένες γάτες με δύσκαμπτες αρθρώσεις συχνά τα πάνε καλύτερα με αμμοδοχεία με χαμηλά τοιχώματα και μαλακή, λεπτόκοκκη άμμο.
- Μάθετε πώς είναι τα φυσιολογικά κόπρανα της γάτας σας, ώστε να αντιλαμβάνεστε νωρίς τις αλλαγές.
Άλλα κατοικίδια και άνθρωποι
Η δυσκοιλιότητα δεν είναι μεταδοτική. Δεν περνά από τη μία γάτα στην άλλη ούτε από τις γάτες σε σκύλους ή ανθρώπους. Αν δύο γάτες στο ίδιο σπίτι εμφανίσουν δυσκοιλιότητα, εξετάστε τι μοιράζονται, όπως τα αμμοδοχεία, το νερό και την τροφή, και αναφέρετέ το στον κτηνίατρό σας.
Διασωσμένες και πρόσφατα υιοθετημένες γάτες
Η μετακόμιση σε ένα νέο σπίτι είναι αγχωτική, και το στρες μπορεί να αλλάξει για ένα διάστημα τις συνήθειες τουαλέτας μιας γάτας. Μια νέα γάτα μπορεί να συγκρατεί τα κόπρανα αν το αμμοδοχείο βρίσκεται σε σημείο όπου δεν νιώθει ασφαλής, αν η άμμος διαφέρει από αυτήν που γνωρίζει ή αν μια γάτα που ήδη ζει στο σπίτι της κλείνει τον δρόμο. Τοποθετήστε το αμμοδοχείο σε μια ήσυχη γωνία, προσθέστε ένα επιπλέον αμμοδοχείο αν έχετε κι άλλες γάτες και ρωτήστε την ομάδα διάσωσης ποια τροφή και ποια άμμο έχει συνηθίσει η γάτα.
Οι διασωσμένες γάτες έχουν συχνά άγνωστο παρελθόν. Μια γάτα που έζησε στον δρόμο μπορεί να έχει υποστεί κάποιον τραυματισμό, όπως ένα κάταγμα της λεκάνης που επουλώθηκε στραβά, το οποίο μπορεί να δυσκολέψει την αφόδευση αργότερα στη ζωή της. Αν η γάτα που υιοθετήσατε ζορίζεται συχνά, πείτε στον κτηνίατρό σας ότι το ιστορικό της είναι άγνωστο, ώστε να ελέγξει για παλιούς τραυματισμούς.
Στην Paw Squadron, οι πρώτοι σταθμοί μετά από κάθε διάσωση είναι ο κτηνίατρος και ένα μπάνιο. Κάθε ζώο υποβάλλεται σε κτηνιατρικό έλεγχο, αποπαρασίτωση και θεραπεία κατά των ψύλλων και άλλων παρασίτων. Πριν από την υιοθεσία, κάθε ζώο υποβάλλεται σε κτηνιατρικό έλεγχο, θεραπεία, εμβολιασμούς και τοποθέτηση μικροτσίπ. Μόλις η γάτα σας έρθει στο σπίτι, μια επίσκεψη στον δικό σας κτηνίατρο τις πρώτες εβδομάδες θα σας βοηθήσει να ξεκινήσετε ένα αρχείο με το τι είναι φυσιολογικό για τη γάτα σας. Αν έχετε ερωτήσεις σχετικά με την υιοθεσία, δείτε τις Συχνές ερωτήσεις μας ή βρείτε περισσότερους οδηγούς φροντίδας για γάτες στην PawPedia.
Δείτε επίσης
Από τις διασώσεις μας
Πηγές
Διαδικτυακές πηγές
- Disorders of the Rectum and Anus in Cats · Merck Veterinary Manual (Pet Owner Version)
- Constipation in Cats · VCA Animal Hospitals
- Constipation · Cornell Feline Health Center, Cornell University
- Constipation in cats · PDSA
- Megacolon in cats: Current insights and future directions · Munif M.R. et al., Veterinary journal (London, England : 1997) (2026)
Εγκυκλοπαίδειες
- Megacolon · Wikipedia
- Constipation · Wikipedia
- Megacolon · Encyclopædia Britannica
- Constipation · Encyclopædia Britannica
- С. И. Рапопорт. Запор [Constipation] · Большая российская энциклопедия, т. 10, Москва, 2008, с. 262–263 (archived copy)
- 巨大結腸症 [Megacolon] · 日本大百科全書(ニッポニカ), 小学館, via Kotobank
- 便秘 [Constipation] · 日本大百科全書(ニッポニカ), 小学館, via Kotobank
Βιβλία
- Washabau RJ, Day MJ (eds.). Canine and Feline Gastroenterology. St. Louis: Elsevier Saunders, 2012. ISBN 9781416036616
- Ettinger SJ, Feldman EC, Côté E (eds.). Textbook of Veterinary Internal Medicine: Diseases of the Dog and the Cat. 8th ed. St. Louis: Elsevier, 2016. ISBN 9780323312110
- Little SE (ed.). The Cat: Clinical Medicine and Management. St. Louis: Elsevier Saunders, 2012. ISBN 9781437706604
- Щербаков Г. Г. и др.; под общ. ред. Г. Г. Щербакова. Внутренние болезни животных: учебник [Internal Diseases of Animals: A Textbook]. Санкт-Петербург: Лань, 2014. ISBN 9785811416820
- 田中茂男、津曲茂久、鎌田寛、亘敏広. 猫の医学 [Feline Medicine]. 東京: 時事通信出版局, 2011. ISBN 9784788711617
Αυτό το άρθρο παρέχει γενικές πληροφορίες και δεν αποτελεί κτηνιατρική συμβουλή. Να συμβουλεύεστε πάντα κτηνίατρο για την υγεία του ζώου σας. Ορισμένες εικόνες στην PawPedia μπορεί να έχουν δημιουργηθεί με τεχνητή νοημοσύνη.
Η σελίδα ενημερώθηκε τελευταία φορά στις 3 Οκτωβρίου 2026.


