Κατάποση αντικειμένων από τον σκύλο: σημάδια και τι να κάνετε

Τι καταπίνουν συνήθως οι σκύλοι

Οι νεαροί σκύλοι, ιδιαίτερα των μεγαλόσωμων φυλών, καταπίνουν αντικείμενα πιο συχνά από όλους. Συνηθισμένα αντικείμενα είναι οι κάλτσες, τα εσώρουχα, οι πετσέτες και άλλα υφάσματα, κομμάτια από παιχνίδια και μπάλες, πλαστικά, περιτυλίγματα τροφίμων από τα σκουπίδια, ξυλαράκια, πέτρες, κόκαλα, μασητικά από αποξηραμένο δέρμα και οδοντικά μασητικά, καθώς και κότσανα καλαμποκιού.

Τα ογκώδη αντικείμενα, όπως μια κάλτσα, μια μπάλα ή ένα κότσανο καλαμποκιού, μπορούν να φράξουν εντελώς τον πεπτικό σωλήνα. Τα αιχμηρά αντικείμενα, όπως βελόνες, αγκίστρια ψαρέματος και θραύσματα κοκάλων, μπορούν να διατρήσουν το τοίχωμά του. Τα μακριά, λεπτά αντικείμενα, όπως σπάγκοι, κλωστές και νήματα, έχουν τον δικό τους κίνδυνο. Η μία άκρη μπορεί να πιαστεί κάτω από τη γλώσσα ή στο στομάχι, ενώ το υπόλοιπο προχωρά, και το έντερο μαζεύεται σε πτυχές κατά μήκος του. Καθώς το έντερο συνεχίζει να λειτουργεί, ο σπάγκος μπορεί να κόψει το τοίχωμά του. Το πρόβλημα αυτό είναι συχνότερο στις γάτες και συμβαίνει επίσης στους σκύλους.

Οι μπαταρίες αποτελούν ιδιαίτερο κίνδυνο. Μια μπαταρία κουμπί μπορεί να προκαλέσει έγκαυμα στον οισοφάγο ή στον πεπτικό σωλήνα, στο σημείο όπου σφηνώνει, και από μια μασημένη μπαταρία μπορεί να διαρρεύσουν διαβρωτικές ουσίες που τραυματίζουν το στόμα.

Σημάδια που πρέπει να προσέχετε

Αυτό που βλέπετε εξαρτάται από το πού βρίσκεται το αντικείμενο. Όταν κάτι έχει σφηνώσει στο στόμα, στον λαιμό ή στον οισοφάγο (τον σωλήνα που μεταφέρει την τροφή στο στομάχι), τα σημάδια συνήθως ξεκινούν ξαφνικά. Ο σκύλος μπορεί να έχει έντονη σιελόρροια, να έχει αναγούλες, να τρίβει το στόμα του με το πόδι, να καταπίνει ξανά και ξανά ή να βγάζει πίσω την τροφή λίγο μετά το φαγητό. Ορισμένοι σκύλοι μπορούν ακόμη να πίνουν, αλλά δεν μπορούν να κρατήσουν την τροφή. Μια κλωστή πιασμένη κάτω από τη γλώσσα προκαλεί παρόμοια σημάδια και εύκολα περνά απαρατήρητη.

Όταν το αντικείμενο βρίσκεται στο στομάχι ή στο έντερο, οι ιδιοκτήτες συχνά παρατηρούν ένα ή περισσότερα από τα παρακάτω σημάδια.

• Έμετος, συχνά περισσότερες από μία φορές, μερικές φορές λίγο αφότου ο σκύλος φάει ή πιει
• Απώλεια όρεξης
• Κούραση, έλλειψη ενέργειας ή τάση να κρύβεται
• Πόνος στην κοιλιά, με καμπουριαστή στάση ή με γρύλισμα ή τίναγμα όταν αγγίζεται η κοιλιά
• Διάρροια, μερικές φορές με αίμα
• Έντονη προσπάθεια για αφόδευση, με λίγα ή καθόλου κόπρανα

Τα σημάδια μπορεί να εμφανιστούν μέσα σε ώρες ή μόνο μετά από αρκετές μέρες. Μια μερική απόφραξη μπορεί να αφήνει λίγη τροφή να περνά, οπότε ο σκύλος μπορεί απλώς να τρώει λιγότερο και να κάνει εμετό πού και πού, κάτι που μοιάζει με ήπια στομαχική διαταραχή.

Πότε είναι επείγον

Σε αυτές τις περιπτώσεις χρειάζεται αμέσως κτηνιατρική φροντίδα. Ένα τηλεφώνημα στο κτηνιατρείο καθ' οδόν βοηθά την ομάδα να προετοιμαστεί.

• Ο σκύλος πνίγεται, δυσκολεύεται να αναπνεύσει ή τα ούλα του φαίνονται ωχρά, γκρίζα ή μπλε
• Κάνει εμετό ξανά και ξανά ή δεν μπορεί να κρατήσει το νερό
• Η κοιλιά φαίνεται πρησμένη ή πονά στο άγγιγμα
• Ο σκύλος είναι πολύ αδύναμος, πολύ ήσυχος ή καταρρέει
• Τον είδατε να καταπίνει κάτι αιχμηρό, μια μπαταρία, σπάγκο ή ένα αντικείμενο αρκετά μεγάλο ώστε να προκαλέσει απόφραξη
• Σπάγκος ή κλωστή κρέμεται από το στόμα ή από τον πρωκτό

Ο χρόνος μετράει. Ένα αντικείμενο που πιέζει το έντερο μπορεί να διακόψει την αιμάτωση σε εκείνο το τμήμα του, και μετά από λίγες ώρες ο ιστός μπορεί να αρχίσει να νεκρώνεται. Ο επαναλαμβανόμενος έμετος οδηγεί επίσης σε αφυδάτωση, η οποία εξασθενεί τον σκύλο και αυξάνει τον κίνδυνο.

Τι να κάνετε στο σπίτι

Αν γνωρίζετε ή υποψιάζεστε ότι ο σκύλος σας κατάπιε κάτι, είναι καλύτερο να τηλεφωνήσετε στον κτηνίατρό σας το συντομότερο δυνατό, ακόμη κι αν ο σκύλος φαίνεται καλά. Πείτε στον κτηνίατρο τι ήταν το αντικείμενο, πόσο μεγάλο ήταν και πότε συνέβη. Αν έχετε ένα αντίστοιχο αντικείμενο, όπως την άλλη κάλτσα ή το υπόλοιπο παιχνίδι, φέρτε το μαζί σας.

Είναι ασφαλέστερο να μην προκαλέσετε εμετό στον σκύλο, εκτός αν σας το συστήσει κτηνίατρος. Ένα αιχμηρό αντικείμενο μπορεί να τραυματίσει τον λαιμό καθώς ανεβαίνει προς τα πάνω, μια μπαταρία μπορεί να προκαλέσει περισσότερα εγκαύματα και ένα μεγάλο αντικείμενο μπορεί να σφηνώσει στον οισοφάγο ή να προκαλέσει πνιγμό. Το αλάτι και το αλατόνερο είναι ιδιαίτερα επικίνδυνα, επειδή μπορούν να προκαλέσουν δηλητηρίαση από αλάτι. Επίσης, δεν συνιστώνται σπιτικές λύσεις που υποτίθεται ότι βοηθούν το αντικείμενο να περάσει. Όταν το αντικείμενο είναι μικρό και μαλακό και ο σκύλος το κατάπιε πολύ πρόσφατα, ο κτηνίατρος μπορεί να αποφασίσει να προκαλέσει εμετό στο κτηνιατρείο, όπου αυτό γίνεται με φάρμακα και υπό παρακολούθηση.

Αν κρέμεται σπάγκος ή κλωστή από το στόμα ή από τον πρωκτό, είναι καλύτερα να μην τραβήξετε. Η άλλη άκρη μπορεί να είναι αγκιστρωμένη στο εσωτερικό, και το τράβηγμα μπορεί να σκίσει το έντερο.

Ορισμένα μικρά, λεία αντικείμενα αποβάλλονται από μόνα τους. Μετά από εξέταση, ο κτηνίατρος μπορεί να προτείνει να περιμένετε να αποβληθεί το αντικείμενο, με στενή παρακολούθηση και μερικές φορές επαναληπτικές ακτινογραφίες. Όσο περιμένετε, προσέχετε για έμετο, μειωμένη όρεξη, κούραση και αλλαγές στα κόπρανα, και ελέγχετε τα κόπρανα για το αντικείμενο. Η αναμονή στο σπίτι είναι καλύτερα να αποφασίζεται μαζί με τον κτηνίατρο.

Πώς θέτουν τη διάγνωση οι κτηνίατροι

Ο κτηνίατρος θα ρωτήσει τι μπορεί να έφαγε ο σκύλος και στη συνέχεια θα ψηλαφήσει την κοιλιά για να εντοπίσει πόνο και μερικές φορές το ίδιο το αντικείμενο. Οι ακτινογραφίες δείχνουν καθαρά τα κόκαλα, τις πέτρες και τα μέταλλα. Τα υφάσματα, τα πλαστικά και πολλά παιχνίδια διακρίνονται πιο δύσκολα, γι' αυτό ο κτηνίατρος μπορεί να χορηγήσει ένα σκιαγραφικό υγρό που φαίνεται στις ακτινογραφίες ή να κάνει υπερηχογράφημα. Η ενδοσκόπηση, με έναν λεπτό εύκαμπτο σωλήνα με κάμερα, επιτρέπει στον κτηνίατρο να δει το εσωτερικό του οισοφάγου και του στομάχου, και συχνά να αφαιρέσει ταυτόχρονα το αντικείμενο. Οι εξετάσεις αίματος δείχνουν πώς έχει επηρεάσει ο έμετος τον οργανισμό και βοηθούν να αποκλειστούν άλλες αιτίες.

Πώς αντιμετωπίζεται

Ένα αντικείμενο στον οισοφάγο αφαιρείται το συντομότερο δυνατό. Τα περισσότερα αφαιρούνται από το στόμα με ενδοσκόπιο και μικρή λαβίδα, ενώ ο σκύλος βρίσκεται υπό γενική αναισθησία. Αν αυτό δεν πετύχει, ο κτηνίατρος μπορεί να σπρώξει απαλά το αντικείμενο στο στομάχι, όπου μπορεί να χωνευτεί ή να αφαιρεθεί χειρουργικά. Ο οισοφάγος μπορεί να στενέψει καθώς επουλώνεται, και μπορεί να αναπτυχθεί πνευμονία αν τροφή ή υγρό εισπνευστεί στους πνεύμονες, γι' αυτό ο κτηνίατρος μπορεί να προγραμματίσει επανελέγχους.

Τα αντικείμενα στο στομάχι μπορούν επίσης συχνά να αφαιρεθούν με ενδοσκόπιο. Αν ένα αντικείμενο είναι πολύ μεγάλο ή πολύ αιχμηρό ή έχει μετακινηθεί στο έντερο, συνήθως χρειάζεται χειρουργική επέμβαση. Ο χειρουργός ανοίγει το στομάχι ή το έντερο, αφαιρεί το αντικείμενο και ελέγχει τον υπόλοιπο πεπτικό σωλήνα για βλάβες. Αν ένα τμήμα του εντέρου έχει τραυματιστεί ή έχει χάσει την αιμάτωσή του, το τμήμα αυτό αφαιρείται και τα υγιή άκρα συρράπτονται μεταξύ τους. Οι σκύλοι συνήθως παραμένουν σε νοσηλεία για χορήγηση υγρών, αναλγησία και παρακολούθηση.

Ανάρρωση μετά το χειρουργείο

Ο κτηνίατρος θα σας δώσει ένα πρόγραμμα σίτισης για το σπίτι. Η σίτιση συνήθως ξεκινά ξανά σύντομα μετά την επέμβαση, με μικρά γεύματα μαλακής τροφής, και ο σκύλος επιστρέφει στην κανονική του διατροφή μέσα σε αρκετές μέρες. Η δραστηριότητα περιορίζεται όσο επουλώνεται το τραύμα, και μπορεί να χρησιμοποιηθεί κολάρο-χωνί για την προστασία του. Αν υπάρξει διαφυγή από το σημείο συρραφής του εντέρου, αυτό εκδηλώνεται συνήθως τρεις έως πέντε μέρες μετά την επέμβαση. Ενημερώστε αμέσως τον κτηνίατρο αν ο σκύλος κάνει εμετό, σταματήσει να τρώει, φαίνεται να πονά ή γίνει νωθρός. Οι περισσότεροι σκύλοι αναρρώνουν καλά όταν το αντικείμενο εντοπιστεί και αφαιρεθεί έγκαιρα.

Διασωσμένοι και πρόσφατα υιοθετημένοι σκύλοι

Οι σκύλοι που ζούσαν στον δρόμο μπορεί να έχουν συνηθίσει να τρώνε ό,τι βρίσκουν, ακόμη και κόκαλα και αποφάγια από κάδους. Αυτή η συνήθεια μπορεί να τους ακολουθήσει και στο σπίτι. Οι πρώτες εβδομάδες σε ένα νέο σπίτι φέρνουν πολλά καινούργια πράγματα για εξερεύνηση, και ένας αγχωμένος ή βαριεστημένος σκύλος μπορεί να μασάει περισσότερο από το συνηθισμένο.

Στην Paw Squadron, οι πρώτοι σταθμοί μετά από κάθε διάσωση είναι ο κτηνίατρος και ένα μπάνιο, και κάθε ζώο υποβάλλεται σε κτηνιατρικό έλεγχο, θεραπεία, εμβολιασμούς και τοποθέτηση μικροτσίπ πριν από την υιοθεσία. Ωστόσο, ένας έλεγχος υγείας δεν μπορεί να αλλάξει τις συνήθειες ενός σκύλου, γι' αυτό βοηθά να προετοιμάσετε το σπίτι πριν φτάσει ο σκύλος. Ορισμένοι σκύλοι καταπίνουν αντικείμενα περισσότερες από μία φορές, γι' αυτό αξίζει να ενημερώσετε τον κτηνίατρό σας για τυχόν ιστορικό κατάποσης μη βρώσιμων αντικειμένων.

Πρόληψη

Κρατήστε τις κάλτσες, τα εσώρουχα, τα λαστιχάκια μαλλιών, τα παιδικά παιχνίδια και τα είδη ραπτικής μακριά από το πάτωμα και εκεί όπου δεν φτάνει ο σκύλος. Ένας κάδος απορριμμάτων με καπάκι που κλείνει καλά βοηθά, και τα υπολείμματα τροφής, όπως κόκαλα και κότσανα καλαμποκιού, καλό είναι να βγαίνουν αμέσως από το σπίτι. Διαλέξτε παιχνίδια που είναι πολύ μεγάλα για να καταποθούν και πετάξτε τα μόλις αρχίσουν να διαλύονται. Το μάσημα είναι καλύτερα να γίνεται υπό επίβλεψη, αφού τα κόκαλα, τα μασητικά από αποξηραμένο δέρμα και τα οδοντικά μασητικά μπορούν να σφηνώσουν στον λαιμό, και ο κτηνίατρός σας μπορεί να σας συμβουλέψει ποια μασητικά ταιριάζουν στον σκύλο σας. Αν διδάξετε με επιβράβευση τις εντολές «φτύσ' το» και «άφησέ το», θα είναι πιο εύκολο να παίρνετε πράγματα από τον σκύλο με ασφάλεια. Αν ο σκύλος σας συνεχίζει να τρώει μη βρώσιμα αντικείμενα, μιλήστε με τον κτηνίατρό σας. Μπορεί να αναζητήσει κάποια υποκείμενη αιτία ή να προτείνει φίμωτρο τύπου καλαθιού για τις βόλτες.

Σε ένα σπίτι με αρκετούς σκύλους, αξίζει να ελέγξετε αν και οι υπόλοιποι έφαγαν κομμάτια από το ίδιο παιχνίδι ή αντικείμενο.

Αν είστε έτοιμοι να προσφέρετε ένα σπίτι σε έναν διασωσμένο σκύλο, επισκεφθείτε τη σελίδα Υιοθεσίες. Περισσότερους πρακτικούς οδηγούς θα βρείτε στην PawPedia.