Διάρροια στον σκύλο: συχνές αιτίες και πότε να επισκεφθείτε κτηνίατρο
Από την PawPedia, μια εγκυκλοπαίδεια για τη ζωή με τα ζώα
Ελέγχθηκε με βάση κτηνιατρικές πηγές
Περιεχόμενα
Εν συντομία
Η διάρροια στον σκύλο προκαλείται συνήθως από κάτι που ταράζει το έντερο, όπως μια αλλαγή τροφής, το να τρώει ό,τι βρει, το στρες, τα παράσιτα ή μια λοίμωξη. Οι ήπιες περιπτώσεις σε έναν ζωηρό ενήλικο σκύλο μπορεί να περάσουν με φρέσκο νερό και απλή φροντίδα. Επικοινωνήστε με κτηνίατρο την ίδια μέρα για αίμα, εμέτους, αδυναμία ή αφυδάτωση, καθώς και για οποιαδήποτε διάρροια σε μικρό κουτάβι.

| Αιτία | Πολλές αιτίες, από την κατανάλωση κάποιου ασυνήθιστου πράγματος, μια απότομη αλλαγή τροφής ή το στρες έως τα παράσιτα, τις λοιμώξεις, τα δηλητήρια και άλλες ασθένειες |
|---|---|
| Προσβάλλει | Οι σκύλοι· είναι ένα από τα πιο συχνά προβλήματα υγείας τους |
| Πώς μεταδίδεται | Ορισμένες αιτίες είναι μεταδοτικές· ο παρβοϊός μεταδίδεται μέσω των κοπράνων και των αντικειμένων που έρχονται σε επαφή με αυτά |
| Συνήθη σημάδια | Χαλαρά, υδαρή ή ασυνήθιστα συχνά κόπρανα |
| Διάγνωση | Η εξέταση κοπράνων είναι συνηθισμένη· αναζητά σκουλήκια, Giardia και άλλα παράσιτα |
| Θεραπεία | Εξαρτάται από την αιτία· ο κτηνίατρος μπορεί να χορηγήσει υγρά για την αφυδάτωση, εύπεπτη δίαιτα, θεραπεία για τα παράσιτα ή φάρμακο για τη ναυτία |
| Πρόγνωση | Πολλά σύντομα επεισόδια στους ενήλικους σκύλους περνούν γρήγορα με απλή φροντίδα· άλλα είναι σημάδι ασθένειας που χρειάζεται θεραπεία |
| Πρόληψη | Αλλάζετε την τροφή σταδιακά, μέσα σε περίπου μία εβδομάδα· κρατάτε τα σκουπίδια, τα αποφάγια, τα κόκαλα και τις τοξικές τροφές μακριά από την πρόσβαση του σκύλου |
| Κίνδυνος για τους ανθρώπους | Ορισμένα μικρόβια, όπως τα βακτήρια Campylobacter και Salmonella, μπορούν να μεταδοθούν από τους σκύλους στους ανθρώπους |
| Επείγον αν | Αίμα ή μαύρα, πισσώδη κόπρανα, έμετος, αδυναμία, άρνηση τροφής ή νερού, αφυδάτωση, πόνος στην κοιλιά, νεαρό κουτάβι, πιθανή κατάποση δηλητηρίου |
Η διάρροια είναι ένα από τα πιο συχνά προβλήματα υγείας στους σκύλους. Σημαίνει χαλαρά, υδαρή ή ασυνήθιστα συχνά κόπρανα. Πολλά σύντομα επεισόδια στους ενήλικους σκύλους είναι ήπια και περνούν γρήγορα με απλή φροντίδα. Άλλα είναι σημάδι λοίμωξης, παρασίτων ή κάποιας άλλης ασθένειας που χρειάζεται θεραπεία. Αυτός ο οδηγός εξετάζει τις συνήθεις αιτίες, τι πρέπει να προσέχετε και πότε η επίσκεψη στον κτηνίατρο είναι η ασφαλέστερη επιλογή.
Συνήθεις αιτίες
Η διάρροια είναι σημάδι ότι κάτι διαταράσσει το έντερο. Η αιτία μπορεί να είναι ασήμαντη ή σοβαρή, και συχνά είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς ποιο από τα δύο ισχύει μόνο από τα κόπρανα. Στις συνήθεις αιτίες περιλαμβάνονται οι εξής.
- Κατανάλωση κάποιου ασυνήθιστου πράγματος, όπως σκουπίδια, χαλασμένη τροφή, αποφάγια ή πράγματα που βρίσκει στις βόλτες
- Απότομη αλλαγή τροφής ή λιχουδιών
- Στρες, ταξίδι ή μετακόμιση σε νέο σπίτι
- Εντερικά σκουλήκια, όπως ασκαρίδες, αγκυλόστομα και τριχοκέφαλοι
- Μονοκύτταρα παράσιτα, όπως η Giardia και τα κοκκίδια
- Βακτηριακές λοιμώξεις, όπως από Campylobacter και Salmonella
- Ιογενείς λοιμώξεις, όπως ο παρβοϊός και η νόσος του Carré
- Δυσανεξία στην τροφή ή τροφική αλλεργία
- Παρενέργειες ορισμένων φαρμάκων
- Δηλητήρια ή ένα ξένο σώμα που κατάπιε ο σκύλος και ερεθίζει ή φράζει το έντερο
- Άλλες ασθένειες, όπως η φλεγμονώδης νόσος του εντέρου, η παγκρεατίτιδα, η ηπατική νόσος ή ο καρκίνος
Σημάδια που πρέπει να προσέχετε
Το σημείο του εντέρου όπου βρίσκεται το πρόβλημα αλλάζει αυτό που βλέπετε. Όταν προσβάλλεται το λεπτό έντερο, οι σκύλοι συχνά αποβάλλουν μεγαλύτερες ποσότητες χαλαρών κοπράνων και με τον καιρό μπορεί να χάσουν βάρος. Όταν προσβάλλεται το παχύ έντερο, ή κόλον, οι σκύλοι τείνουν να αποβάλλουν μικρές ποσότητες συχνά. Μπορεί να ζορίζονται, να αποβάλλουν βλέννα ή να εμφανίζουν γραμμές φρέσκου κόκκινου αίματος.
Άλλα σημάδια είναι το γουργουρητό της κοιλιάς, τα περισσότερα αέρια, η αφόδευση μέσα στο σπίτι και η επείγουσα ανάγκη να βγει έξω. Τα μαύρα, πισσώδη κόπρανα διαφέρουν από τα συνηθισμένα σκούρα κόπρανα. Μπορεί να σημαίνουν αιμορραγία πιο ψηλά στο έντερο, και είναι καλύτερα να τα ελέγξει κτηνίατρος την ίδια μέρα.
Πριν τηλεφωνήσετε στον κτηνίατρο, σημειώστε πότε ξεκίνησε η διάρροια, πόσο συχνά εμφανίζεται και πώς μοιάζει. Σκεφτείτε αν υπήρξε κάποια νέα τροφή, λιχουδιές ή πράγματα που μπορεί να έφαγε ο σκύλος σας. Μια φωτογραφία και ένα φρέσκο δείγμα κοπράνων σε καθαρή σακούλα ή δοχείο βοηθούν πολύ τον κτηνίατρό σας.
Πότε είναι επείγον
Επικοινωνήστε με τον κτηνίατρό σας την ίδια μέρα, ή με κτηνιατρείο επειγόντων περιστατικών εκτός ωραρίου, αν παρατηρήσετε οποιοδήποτε από αυτά τα σημάδια.
- Αίμα στα κόπρανα ή μαύρα, πισσώδη κόπρανα
- Έμετος μαζί με τη διάρροια, ιδίως αν επαναλαμβάνεται
- Αδυναμία, κατάρρευση ή ασυνήθιστη κούραση
- Άρνηση τροφής ή νερού
- Σημάδια αφυδάτωσης, όπως ξηρά, κολλώδη ούλα ή βυθισμένα μάτια
- Επώδυνη ή διογκωμένη κοιλιά, ή πυρετός
- Διάρροια σε νεαρό κουτάβι, ιδίως αν δεν έχει εμβολιαστεί πλήρως
- Οποιαδήποτε πιθανότητα να έχει καταπιεί ο σκύλος σας δηλητήριο, φάρμακο ή ξένο σώμα
Ο παρβοϊός προσβάλλει κυρίως κουτάβια και ανεμβολίαστους σκύλους. Συχνά ξεκινά με κόπωση και μειωμένη όρεξη. Μέσα σε μία ή δύο μέρες ακολουθούν έμετος και διάρροια, και η διάρροια είναι συχνά αιματηρή. Η λοίμωξη αυτή είναι απειλητική για τη ζωή και χρειάζεται επείγουσα φροντίδα. Αιφνίδια αιματηρή διάρροια με έμετο σε έναν σκύλο που ήταν υγιής την προηγούμενη μέρα μπορεί επίσης να υποδηλώνει το σύνδρομο οξείας αιμορραγικής διάρροιας, που παλαιότερα ονομαζόταν αιμορραγική γαστρεντερίτιδα. Οι μικρόσωμες και οι πολύ μικρόσωμες (toy) φυλές προσβάλλονται συχνότερα. Οι περισσότεροι από αυτούς τους σκύλους αναρρώνουν καλά με άμεση θεραπεία.
Κλείστε ένα κανονικό ραντεβού αν η διάρροια διαρκεί περισσότερο από δύο μέρες, επανέρχεται ή συνοδεύεται από απώλεια βάρους. Είναι επίσης φρόνιμο να τηλεφωνήσετε νωρίτερα για ηλικιωμένους σκύλους και για σκύλους με άλλα προβλήματα υγείας, ακόμη κι όταν το επεισόδιο φαίνεται ήπιο.
Φροντίδα στο σπίτι για ήπιες περιπτώσεις
Η φροντίδα στο σπίτι προορίζεται για έναν ενήλικο σκύλο που είναι σε εγρήγορση, παιχνιδιάρης, πίνει καλά νερό και δεν εμφανίζει κανένα από τα παραπάνω προειδοποιητικά σημάδια. Ακόμη και τότε, ένα τηλεφώνημα στον κτηνίατρό σας για συμβουλές είναι καλή ιδέα.
Φροντίστε να υπάρχει πάντα διαθέσιμο φρέσκο νερό, αφού η διάρροια μπορεί να οδηγήσει σε αφυδάτωση. Για έναν υγιή ενήλικο σκύλο, ο κτηνίατρός σας μπορεί να προτείνει ένα σύντομο διάλειμμα από την τροφή ή μικρά, συχνά γεύματα με ελαφριά δίαιτα ή με κτηνιατρική δίαιτα για πεπτικά προβλήματα. Τα κουτάβια και οι πολύ μικρόσωμες (toy) φυλές μπορεί να εμφανίσουν χαμηλό σάκχαρο αίματος όταν χάνουν γεύματα, γι’ αυτό ρωτήστε τον κτηνίατρό σας πριν τους στερήσετε οποιαδήποτε τροφή.
Οι πλούσιες λιχουδιές, η λιπαρή τροφή, το γάλα και τα κόκαλα καλό είναι να αποφεύγονται όσο το έντερο ηρεμεί. Καλό είναι επίσης να αποφεύγονται τα αντιδιαρροϊκά φάρμακα για ανθρώπους, εκτός αν σας συστήσει κάποιο ο κτηνίατρός σας, επειδή ορισμένα μπορεί να βλάψουν τους σκύλους. Μόλις τα κόπρανα σφίξουν, αναμείξτε ξανά σταδιακά τη συνηθισμένη τροφή μέσα σε περίπου μία εβδομάδα. Αν δεν υπάρξει σαφής βελτίωση μέσα σε δύο μέρες ή αν ο σκύλος σας φαίνεται αδιάθετος οποιαδήποτε στιγμή, τηλεφωνήστε στον κτηνίατρό σας.
Πώς τη διαγιγνώσκουν και τη θεραπεύουν οι κτηνίατροι
Ο κτηνίατρός σας θα ρωτήσει για το ιστορικό και θα εξετάσει τον σκύλο σας, ελέγχοντας την ενυδάτωση, τη θερμοκρασία και την κοιλιά. Για ένα ήπιο, σύντομο επεισόδιο, αυτό μπορεί αρχικά να αρκεί. Η εξέταση κοπράνων είναι συνηθισμένη, καθώς αναζητά σκουλήκια, Giardia και άλλα παράσιτα. Ορισμένα παράσιτα αποβάλλονται διακοπτόμενα, οπότε η εξέταση μπορεί να χρειαστεί να επαναληφθεί σε διάστημα αρκετών ημερών. Στα κουτάβια με έμετο ή αιματηρή διάρροια γίνεται συχνά έλεγχος για παρβοϊό.
Αν ο σκύλος είναι αρκετά αδιάθετος ή το πρόβλημα επιμένει, ο κτηνίατρος μπορεί να προτείνει εξετάσεις αίματος, ακτινογραφίες ή υπερηχογράφημα. Η διάρροια που κρατά εβδομάδες μπορεί να χρειαστεί μια δοκιμή ειδικής δίαιτας διάρκειας αρκετών εβδομάδων, και μερικές φορές εξέταση του εντέρου με κάμερα (ενδοσκόπηση) με λήψη μικρών δειγμάτων ιστού.
Η θεραπεία εξαρτάται από την αιτία. Μπορεί να περιλαμβάνει υγρά για τη διόρθωση της αφυδάτωσης, που χορηγούνται κάτω από το δέρμα ή ενδοφλέβια με ορό κατά τη νοσηλεία. Συνηθισμένα είναι επίσης η εύπεπτη δίαιτα, η θεραπεία για τα παράσιτα, τα προβιοτικά, οι επιπλέον φυτικές ίνες και τα φάρμακα για την ανακούφιση της ναυτίας. Μια ευρωπαϊκή κατευθυντήρια οδηγία του 2024 για κτηνιάτρους συστήνει να μη χορηγούνται αντιβιοτικά στην αιφνίδια διάρροια όταν ο σκύλος είναι μόνο ελαφρά άρρωστος, ακόμη κι αν υπάρχει λίγο αίμα στα κόπρανα. Τα αντιβιοτικά προορίζονται για σκύλους που είναι σοβαρά άρρωστοι, και ο κτηνίατρός σας θα αποφασίσει αν τα χρειάζεται ο σκύλος σας. Οι σκύλοι με σοβαρή ασθένεια, όπως η λοίμωξη από παρβοϊό, συχνά χρειάζονται νοσηλεία.
Μετάδοση σε άλλα κατοικίδια και σε ανθρώπους
Ορισμένες αιτίες διάρροιας είναι μεταδοτικές. Ο παρβοϊός μεταδίδεται από σκύλο σε σκύλο μέσω των κοπράνων και μέσω αντικειμένων που έρχονται σε επαφή με αυτά, όπως παπούτσια, μπολ και κρεβατάκια. Οι κύστεις της Giardia μπορούν να μολύνουν άλλο ζώο αμέσως μόλις αποβληθούν. Τα αυγά και οι προνύμφες των σκουληκιών συσσωρεύονται στο χώμα και στο γρασίδι όπου οι σκύλοι αφήνουν τα κόπρανά τους, και άλλοι σκύλοι μολύνονται από εκεί.
Ορισμένα από αυτά τα μικρόβια μπορούν να μολύνουν και τους ανθρώπους. Τα βακτήρια Campylobacter και Salmonella μπορούν να μεταδοθούν από τους σκύλους στους ανθρώπους, και ένας σκύλος που φαίνεται υγιής μπορεί παρ’ όλα αυτά να τα φέρει. Οι ασκαρίδες και τα αγκυλόστομα αποτελούν ιδιαίτερο κίνδυνο για τα παιδιά, που συχνά παίζουν στο χώμα και στην άμμο. Οι περισσότεροι άνθρωποι που μολύνονται με Giardia την κολλούν από άλλους ανθρώπους, και τα κρούσματα που προέρχονται από σκύλους θεωρούνται ασυνήθιστα.
Η καλή υγιεινή κρατά τον κίνδυνο χαμηλό. Μαζεύετε αμέσως τα κόπρανα, φοράτε γάντια μιας χρήσης για να καθαρίσετε τις ακαθαρσίες μέσα στο σπίτι και απολυμαίνετε το σημείο. Πλένετε τα χέρια σας μετά, καθώς και αφού πιάσετε μπολ και παιχνίδια. Μέχρι να σας πει ο κτηνίατρός σας ότι δεν υπάρχει πλέον κίνδυνος, κρατάτε έναν σκύλο με διάρροια μακριά από μικρά κουτάβια και ανεμβολίαστους σκύλους. Δείχνετε ιδιαίτερη προσοχή με τα μικρά παιδιά και τα άτομα με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα. Αν ο σκύλος σας λάβει θεραπεία για Giardia, ο κτηνίατρός σας μπορεί να προτείνει ένα μπάνιο στο τέλος της θεραπείας, ώστε να απομακρυνθούν οι κύστεις από το τρίχωμα. Για τα σημάδια, τη θεραπεία και τον καθαρισμό στο σπίτι, δείτε τον οδηγό μας για τη Giardia σε σκύλους και γάτες.
Πρόληψη
Ορισμένες περιπτώσεις δεν μπορούν να προληφθούν. Μερικές απλές συνήθειες μειώνουν τον κίνδυνο. Αλλάζετε την τροφή σταδιακά, αναμειγνύοντας τη νέα τροφή μέσα σε περίπου μία εβδομάδα. Κρατάτε τα σκουπίδια, τα αποφάγια, τα κόκαλα και τις τοξικές τροφές μακριά από την πρόσβαση του σκύλου και προσέχετε μήπως τρώει ό,τι βρει στις βόλτες. Προσφέρετε φρέσκο, καθαρό νερό και μην τον αφήνετε να πίνει από λακκούβες και λιμνούλες. Οι δίαιτες με ωμό κρέας μπορεί να μεταφέρουν μικρόβια όπως η Salmonella, που μπορούν να αρρωστήσουν τόσο τους σκύλους όσο και τους ανθρώπους. Διατηρείτε τους εμβολιασμούς ενημερωμένους, συμπεριλαμβανομένης της προστασίας από τον παρβοϊό και τη νόσο του Carré. Ακολουθείτε το πρόγραμμα αντιπαρασιτικής προστασίας και τους ελέγχους κοπράνων που συστήνει ο κτηνίατρός σας, και μαζεύετε αμέσως τις ακαθαρσίες του σκύλου σας.
Μετά την υιοθεσία ή ένα μεγάλο ταξίδι
Ένα νέο σπίτι είναι μεγάλη αλλαγή για κάθε σκύλο. Ένα μεγάλο ταξίδι, νέοι άνθρωποι, μια νέα ρουτίνα και νέα τροφή μπορούν όλα να διαταράξουν το έντερο. Ζητήστε την τροφή που έτρωγε πριν ο σκύλος σας και περάστε σταδιακά στην τροφή που έχετε επιλέξει. Πολλοί κτηνίατροι θεωρούν αποδεκτό να παρακολουθείτε για περίπου μία μέρα έναν ζωηρό ενήλικο σκύλο με ελαφρώς μαλακά κόπρανα. Τηλεφωνήστε στον κτηνίατρό σας αν αυτό διαρκέσει περισσότερο από δύο μέρες ή αν δείτε οποιοδήποτε προειδοποιητικό σημάδι.
Στην Paw Squadron, οι πρώτοι σταθμοί μετά από κάθε διάσωση είναι ο κτηνίατρος και ένα μπάνιο. Κάθε ζώο περνά κτηνιατρικό έλεγχο, αποπαρασίτωση και θεραπεία για ψύλλους και άλλα παράσιτα. Πριν από την υιοθεσία, κάθε ζώο λαμβάνει επίσης εμβόλια και μικροτσίπ. Ακόμη κι έτσι, ορισμένα παράσιτα αποβάλλονται διακοπτόμενα και μπορεί να μη φανούν σε μία μόνο εξέταση. Οι σκύλοι που έχουν ζήσει σε καταφύγια ή κυνοκομεία είναι επίσης πιο πιθανό να φέρουν Giardia. Αν η διάρροια συνεχιστεί μετά την άφιξη του σκύλου σας, μια νέα εξέταση κοπράνων στον δικό σας κτηνίατρο είναι ένα λογικό βήμα.
Για περισσότερους πρακτικούς οδηγούς σχετικά με την προσαρμογή ενός νέου σκύλου, περιηγηθείτε στην PawPedia. Οι ερωτήσεις για την υιοθεσία από εμάς απαντώνται στις Συχνές ερωτήσεις μας.
Δείτε επίσης
Από τις διασώσεις μας
9:16Μικρό κουτάβι φώναζε για βοήθεια και πάλευε να επιβιώσει, ώσπου συνέβη αυτόJames Brownie · 12 Νοεμβρίου 2022
9:47Εγκαταλελειμμένο κουτάβι ήταν κατατρομαγμένο και μετά βίας επιβίωνε, ώσπου συνέβη αυτόCorner O'Brien · 29 Οκτωβρίου 2022
8:56Μικρό κουτάβι αλλάζει εντελώς μετά τη διάσωσή τουBlake Shelter · 20 Αυγούστου 2022
Πηγές
Διαδικτυακές πηγές
- Disorders of the Stomach and Intestines in Dogs · Merck Veterinary Manual (Pet Owner Version)
- Diarrhea in Dogs · VCA Animal Hospitals
- Diarrhea · Cornell Richard P. Riney Canine Health Center
- Dog Diarrhoea · PDSA
- Dog Diarrhea: Signs, Symptoms, and Treatments · American Kennel Club
- Dog diarrhoea · The Royal Kennel Club
- Acute Hemorrhagic Diarrhea Syndrome in Dogs · Unterer S. et al., The Veterinary clinics of North America. Small animal practice (2021)
- The use of metronidazole in acute diarrhea in dogs: a narrative review · Ellis C. et al., Topics in companion animal medicine (2023)
Εγκυκλοπαίδειες
- Diarrhea · Wikipedia
- Diarrhea · Encyclopædia Britannica
- А. В. Калинин. Диарея [Diarrhea] · Большая российская энциклопедия, т. 8, Москва, 2007, с. 717 (archived copy)
- 下痢 [Diarrhea] · 日本大百科全書(ニッポニカ), 小学館, via Kotobank
Βιβλία
- Washabau RJ, Day MJ (eds.). Canine and Feline Gastroenterology. St. Louis: Elsevier Saunders, 2012. ISBN 9781416036616
- Ettinger SJ, Feldman EC, Côté E (eds.). Textbook of Veterinary Internal Medicine: Diseases of the Dog and the Cat. 8th ed. St. Louis: Elsevier, 2016. ISBN 9780323312110
- Щербаков Г. Г. и др.; под общ. ред. Г. Г. Щербакова. Внутренние болезни животных: учебник [Internal Diseases of Animals: A Textbook]. Санкт-Петербург: Лань, 2014. ISBN 9785811416820
- Nelson RW, Couto CG. Small Animal Internal Medicine. 6th ed. St. Louis: Elsevier, 2019. ISBN 9780323570145
Αυτό το άρθρο παρέχει γενικές πληροφορίες και δεν αποτελεί κτηνιατρική συμβουλή. Να συμβουλεύεστε πάντα κτηνίατρο για την υγεία του ζώου σας. Ορισμένες εικόνες στην PawPedia μπορεί να έχουν δημιουργηθεί με τεχνητή νοημοσύνη.
Η σελίδα ενημερώθηκε τελευταία φορά στις 15 Οκτωβρίου 2026.