Παρβοΐωση στον σκύλο: σημάδια, θεραπεία και πρόληψη

Τι κάνει ο ιός

Ο παρβοϊός προσβάλλει ιστούς των οποίων τα κύτταρα ανανεώνονται γρήγορα, κυρίως τον βλεννογόνο του εντέρου και τον μυελό των οστών, όπου παράγονται τα λευκά αιμοσφαίρια. Ο κατεστραμμένος εντερικός βλεννογόνος χάνει υγρά και δεν μπορεί να απορροφήσει την τροφή, ενώ βακτήρια του εντέρου μπορούν να περάσουν στο αίμα. Ταυτόχρονα, η πτώση των λευκών αιμοσφαιρίων δυσκολεύει τον οργανισμό να καταπολεμήσει τις λοιμώξεις. Έτσι, ένα κουτάβι μπορεί μέσα σε μία ή δύο μέρες να περάσει από το να είναι λίγο ήσυχο στο να είναι βαριά άρρωστο.

Τα περισσότερα κρούσματα αφορούν σκύλους ηλικίας από περίπου έξι εβδομάδων έως έξι μηνών, αλλά μπορούν να νοσήσουν και ανεμβολίαστοι ενήλικοι σκύλοι. Ορισμένες φυλές, όπως τα Ροτβάιλερ και τα Ντόμπερμαν Πίνσερ, φαίνεται να διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο.

Πώς μεταδίδεται

Ο ιός μεταδίδεται μέσω των κοπράνων μολυσμένων σκύλων. Ένας σκύλος μπορεί να μολυνθεί μυρίζοντας ή γλείφοντας το έδαφος, ένα μπολ, ένα παιχνίδι ή το τρίχωμα άλλου σκύλου. Δεν χρειάζεται να συναντήσει άρρωστο σκύλο για να κολλήσει. Οι άνθρωποι μπορούν να μεταφέρουν τον ιό από μέρος σε μέρος με τα παπούτσια, τα χέρια και τα ρούχα τους.

Οι μολυσμένοι σκύλοι μπορούν να μεταδώσουν τον ιό λίγες μέρες πριν δείξουν άρρωστοι και για έως περίπου δύο εβδομάδες αφού φανούν ξανά καλά. Τα σημάδια εμφανίζονται συνήθως περίπου μία εβδομάδα μετά την έκθεση, αλλά μπορεί να εμφανιστούν οποτεδήποτε από δύο μέρες έως δύο εβδομάδες αργότερα.

Ο ιός είναι πολύ ανθεκτικός. Σε εσωτερικούς χώρους μπορεί να παραμείνει μολυσματικός για δύο μήνες ή περισσότερο. Σε εξωτερικούς χώρους, σε σκιερά σημεία που δεν στεγνώνουν, μπορεί να επιβιώσει πολλούς μήνες ή ακόμη και χρόνια. Πολλά οικιακά καθαριστικά δεν τον σκοτώνουν. Οι κτηνίατροι συνήθως συμβουλεύουν να απομακρύνονται πρώτα οι βρομιές και τα κόπρανα και στη συνέχεια να χρησιμοποιείται ένα απολυμαντικό που δρα κατά του παρβοϊού, όπως χλωρίνη αραιωμένη όπως συστήνει ο κτηνίατρος. Το γρασίδι και το χώμα καθαρίζονται πολύ πιο δύσκολα.

Σημάδια που πρέπει να προσέχετε

Τα πρώτα σημάδια είναι ασαφή και περνούν εύκολα απαρατήρητα. Σε ένα κουτάβι, σε έναν ανεμβολίαστο σκύλο ή σε έναν σκύλο που υιοθετήθηκε πρόσφατα, αυτές είναι οι αλλαγές που πρέπει να προσέξετε.

• Κόπωση, αδυναμία ή λιγότερο ενδιαφέρον για παιχνίδι
• Μειωμένη όρεξη ή άρνηση τροφής
• Πυρετός στην αρχή ή χαμηλή θερμοκρασία σώματος όταν ο σκύλος είναι πια βαριά άρρωστος
• Έμετος, συχνά περισσότερες από μία φορές
• Διάρροια, συχνά αιματηρή και με έντονη οσμή
• Πόνος στην κοιλιά, που μπορεί να φανεί από καμπουριασμένη στάση ή από κλαψούρισμα όταν τον σηκώνετε
• Αφυδάτωση, με ξηρά, κολλώδη ούλα και βυθισμένα μάτια

Η διάρροια δεν είναι πάντα αιματηρή. Σε περίπου έναν στους τέσσερις σκύλους με παρβοΐωση δεν υπάρχει ορατό αίμα, οπότε η απουσία του δεν αποκλείει την παρβοΐωση. Σκουλήκια, άλλες λοιμώξεις ή κάτι που έφαγε ο σκύλος μπορούν να προκαλέσουν παρόμοια σημάδια, και ο κτηνίατρος μπορεί να τα ξεχωρίσει με κλινική εξέταση και εξετάσεις.

Πότε είναι επείγον

Αν ένα κουτάβι ή ένας ανεμβολίαστος σκύλος έχει έμετο ή διάρροια μαζί με χαμηλή ενέργεια ή έλλειψη όρεξης, το ασφαλέστερο είναι να καλέσετε αμέσως κτηνίατρο. Η παρβοΐωση μπορεί να επιδεινωθεί μέσα σε ώρες, και η έγκαιρη φροντίδα δίνει στον σκύλο τις καλύτερες πιθανότητες.

Πρόκειται για επείγον περιστατικό αν ο σκύλος δεν μπορεί να κρατήσει το νερό, έχει αιματηρή διάρροια, είναι πολύ αδύναμος, καταρρέει ή έχει ωχρά ούλα. Τα κουτάβια μπορεί επίσης να εμφανίσουν χαμηλό σάκχαρο αίματος (υπογλυκαιμία), που μπορεί να εκδηλωθεί με τρέμουλο, αστάθεια ή σπασμούς. Εκτός κανονικού ωραρίου, μπορεί να βοηθήσει ένα κτηνιατρείο επειγόντων περιστατικών. Αν τηλεφωνήσετε από πριν και πείτε ότι υποψιάζεστε παρβοΐωση, το προσωπικό μπορεί να κρατήσει τον σκύλο σας μακριά από άλλους ασθενείς.

Πώς τη διαγιγνώσκουν και τη θεραπεύουν οι κτηνίατροι

Πολλά κτηνιατρεία μπορούν να κάνουν ένα γρήγορο τεστ σε δείγμα κοπράνων ή σε ορθικό επίχρισμα. Οι εξετάσεις αίματος συχνά δείχνουν χαμηλό αριθμό λευκών αιμοσφαιρίων, κάτι που ενισχύει τη διάγνωση. Ένα τεστ μπορεί να βγει αρνητικό πολύ νωρίς στη νόσο, γι’ αυτό ο κτηνίατρος μπορεί να το επαναλάβει ή να στείλει δείγμα σε εργαστήριο. Ένα εμβόλιο κατά του παρβοϊού που έγινε τις τελευταίες δέκα περίπου ημέρες μπορεί επίσης να δώσει θετικό αποτέλεσμα.

Η θεραπεία υποστηρίζει τον οργανισμό όσο το ανοσοποιητικό σύστημα εξαλείφει τον ιό, συνήθως μέσα σε αρκετές ημέρες. Η νοσηλεία περιλαμβάνει συχνά ενδοφλέβια χορήγηση υγρών, διόρθωση του σακχάρου και των ηλεκτρολυτών του αίματος, φάρμακα για τη ναυτία και τον έμετο και αναλγησία. Τα αντιβιοτικά χορηγούνται συχνά, επειδή τα βακτήρια του εντέρου μπορούν να περάσουν στο αίμα. Οι κτηνίατροι προσπαθούν επίσης να σιτίσουν νωρίς αυτούς τους σκύλους, μερικές φορές μέσω ενός λεπτού σωλήνα. Οι πολύ άρρωστοι σκύλοι μπορεί να χρειαστούν πλάσμα. Σε ορισμένες χώρες, οι κτηνίατροι μπορούν επίσης να χρησιμοποιήσουν μια νεότερη θεραπεία με αντισώματα που στοχεύει τον ιό.

Οι περισσότεροι σκύλοι που λαμβάνουν καλή υποστηρικτική φροντίδα επιβιώνουν, και η εντατική νοσηλεία δίνει τις καλύτερες πιθανότητες. Όταν η νοσηλεία δεν είναι δυνατή, ορισμένοι κτηνίατροι προσφέρουν ένα πρόγραμμα εξωνοσοκομειακής θεραπείας με επισκέψεις στο κτηνιατρείο και φροντίδα στο σπίτι. Η επιβίωση είναι κάπως χαμηλότερη με αυτόν τον τρόπο, αλλά πολλοί σκύλοι αναρρώνουν. Τα σπιτικά γιατροσόφια δεν μπορούν να αντικαταστήσουν την κτηνιατρική φροντίδα για την παρβοΐωση.

Οι σκύλοι που αναρρώνουν έχουν συνήθως μακροχρόνια ανοσία. Ο κτηνίατρος θα σας συμβουλέψει για πόσο καιρό πρέπει να τους κρατάτε χωριστά από άλλους σκύλους, καθώς μπορεί να αποβάλλουν τον ιό για κάποιο διάστημα.

Εμβολιασμός και πρόληψη

Ο εμβολιασμός είναι η καλύτερη προστασία, και οι διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες κατατάσσουν το εμβόλιο κατά του παρβοϊού στα βασικά εμβόλια για όλους τους σκύλους. Η Παγκόσμια Κτηνιατρική Ένωση Μικρών Ζώων (WSAVA) συνιστά να ξεκινούν τα εμβόλια των κουταβιών σε ηλικία έξι έως οκτώ εβδομάδων και να επαναλαμβάνονται κάθε δύο έως τέσσερις εβδομάδες, μέχρι το κουτάβι να γίνει τουλάχιστον 16 εβδομάδων. Η δόση που χορηγείται στις 16 εβδομάδες ή αργότερα είναι η πιο σημαντική, επειδή τα μητρικά αντισώματα μπορεί να εμποδίσουν τη δράση των προηγούμενων δόσεων. Στη συνέχεια, η WSAVA προτείνει μία ακόμη δόση περίπου στους έξι μήνες, αν και ορισμένοι κτηνίατροι τη χορηγούν σε ηλικία ενός έτους. Έπειτα, οι αναμνηστικές δόσεις συνήθως χρειάζονται όχι συχνότερα από μία φορά κάθε τρία χρόνια. Ο κτηνίατρός σας θα ορίσει το ακριβές πρόγραμμα.

Σε έναν ενήλικο σκύλο με άγνωστο ιστορικό εμβολιασμών, μία δόση ζώντος τροποποιημένου βασικού εμβολίου κατά πάσα πιθανότητα θα τον προστατεύσει. Όπου ο κίνδυνος είναι υψηλός, ο κτηνίατρος μπορεί να προτείνει δεύτερη δόση λίγες εβδομάδες αργότερα.

Μέχρι το κουτάβι να ολοκληρώσει τη σειρά των εμβολίων του, είναι φρόνιμο να αποφεύγετε μέρη που επισκέπτονται πολλοί άγνωστοι σκύλοι, όπως τα πάρκα σκύλων και τα δάπεδα των καταστημάτων ειδών κατοικιδίων. Ωστόσο, η έγκαιρη κοινωνικοποίηση εξακολουθεί να έχει σημασία. Οι κτηνίατροι συχνά προτείνουν γνωριμίες με υγιείς, πλήρως εμβολιασμένους σκύλους σε καθαρούς ιδιωτικούς χώρους ή μαθήματα για κουτάβια που ζητούν αποδεικτικό εμβολιασμού. Βοηθά επίσης να διατηρείτε το κουτάβι απαλλαγμένο από εντερικά σκουλήκια, καθώς τα παράσιτα μπορεί να επιδεινώσουν την ασθένεια, και ο κτηνίατρός σας μπορεί να προτείνει ένα πρόγραμμα αποπαρασίτωσης.

Αν ένας σκύλος στο σπίτι σας έχει περάσει παρβοΐωση, αξίζει να ρωτήσετε τον κτηνίατρό σας πριν φέρετε ένα νέο κουτάβι, καθώς ο ιός μπορεί να παραμένει για καιρό στο σπίτι και στην αυλή.

Άλλα κατοικίδια και άνθρωποι

Δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι οι άνθρωποι μπορούν να μολυνθούν από τον παρβοϊό του σκύλου, και το ίδιο ισχύει για τον συγγενή ιό της γάτας.

Οι σκύλοι που δεν είναι πλήρως εμβολιασμένοι κινδυνεύουν, γι’ αυτό ένας άρρωστος σκύλος πρέπει να κρατιέται χωριστά από αυτούς. Βοηθά επίσης να πλένετε τα χέρια σας και να αλλάζετε ρούχα αφού έρθετε σε επαφή με τον άρρωστο σκύλο.

Οι γάτες είναι διαφορετική περίπτωση. Η πανλευκοπενία, μια σοβαρή εντερική νόσος των γατών, προκαλείται συνήθως από έναν παρβοϊό της γάτας, στενό συγγενή του ιού του σκύλου. Τα νεότερα στελέχη του παρβοϊού του σκύλου μπορούν επίσης να μολύνουν γάτες και ορισμένες φορές να προκαλέσουν την ίδια νόσο. Τα εμβόλια των γατών κατά της πανλευκοπενίας φαίνεται ότι προστατεύουν από αυτά τα στελέχη. Αν έχετε γάτες, ο κτηνίατρός σας μπορεί να ελέγξει ότι οι εμβολιασμοί τους είναι ενημερωμένοι.

Παρβοΐωση σε διασωσμένους και πρόσφατα υιοθετημένους σκύλους

Οι διασωσμένοι σκύλοι είναι συχνά νεαροί, συχνά δεν έχουν γνωστό ιστορικό εμβολιασμών και μπορεί να έχουν συναντήσει πολλούς άλλους σκύλους στον δρόμο ή σε κάποιο καταφύγιο. Γι’ αυτόν τον λόγο, η WSAVA συνιστά οι σκύλοι καταφυγίων να εμβολιάζονται κατά την είσοδό τους ή πριν από αυτήν, με τα κουτάβια να ξεκινούν ήδη από την ηλικία του ενός μήνα.

Ο ιός είναι σταθερά εδραιωμένος στη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Σε μελέτες από τη Βουλγαρία και την Ελλάδα, εντοπίστηκε σε περισσότερους από τους μισούς άρρωστους σκύλους με διάρροια ή έμετο που εξετάστηκαν. Έχει επίσης επιβεβαιωθεί στη Σερβία, και στην περιοχή κυκλοφορούν διάφορα στελέχη.

Στην Paw Squadron, οι πρώτοι σταθμοί μετά από κάθε διάσωση είναι ο κτηνίατρος και ένα μπάνιο. Κάθε ζώο υποβάλλεται σε κτηνιατρικό έλεγχο, αποπαρασίτωση και θεραπεία κατά των ψύλλων και άλλων παρασίτων. Πριν από την υιοθεσία, κάθε ζώο υποβάλλεται σε κτηνιατρικό έλεγχο, θεραπεία, εμβολιασμούς και τοποθέτηση μικροτσίπ.

Ένα μικρό κουτάβι μπορεί να χρειάζεται ακόμη επιπλέον δόσεις αφού μετακομίσει σε νέο σπίτι, γι’ αυτό βοηθά να δείξετε το βιβλιάριο εμβολιασμών του στον δικό σας κτηνίατρο σύντομα μετά την άφιξή του. Τα σημάδια μπορεί να χρειαστούν έως και δύο εβδομάδες για να εμφανιστούν. Τις πρώτες εβδομάδες, είναι φρόνιμο να παρακολουθείτε την όρεξη, την ενεργητικότητα και τα κόπρανα του νέου σκύλου και να καλέσετε χωρίς καθυστέρηση τον κτηνίατρο αν εμφανιστεί έμετος ή διάρροια. Όσοι σκύλοι ζουν ήδη στο σπίτι θα πρέπει να έχουν ενημερωμένους εμβολιασμούς πριν φτάσει ο νεοφερμένος.

Μπορείτε να βρείτε περισσότερους οδηγούς για νέους ιδιοκτήτες στην PawPedia και απαντήσεις για την υιοθεσία από εμάς στη σελίδα Συχνές ερωτήσεις.