Wypadnięcie gruczołu trzeciej powieki u psów: objawy, przyczyny i leczenie

Objawy, na które warto uważać

Główny objaw łatwo zauważyć. Opiekunowie zwykle dostrzegają okrągły, czerwony, obrzęknięty guzek w kąciku oka. Może być mały lub dość duży.

• Różowy lub czerwony obrzęk w wewnętrznym kąciku jednego lub obu oczu
• Guzek, który pojawia się, znika i wraca, zwłaszcza na początku
• Pocieranie oka lub trącanie go łapą
• Zaczerwienione oko albo wodnista lub gęsta wydzielina

Niektóre psy początkowo wydają się tym nie przejmować. Inne często pocierają oko. Im dłużej gruczoł pozostaje na zewnątrz, tym bardziej jest narażony na działanie powietrza i kurzu. Może wysychać, puchnąć i ulegać podrażnieniu. Pocieranie może go uszkodzić i wywołać krwawienie. U wielu psów, które mają wiśniowe oko w jednym oku, problem pojawia się później także w drugim.

Dlaczego do tego dochodzi i których psów dotyczy

Dokładna przyczyna nie jest w pełni poznana. Gruczoł utrzymuje na miejscu pasmo tkanki łącznej, a u niektórych psów to przytwierdzenie jest słabe. Wydaje się, że rolę odgrywają geny, dlatego problem częściej występuje w niektórych rasach. Częściej obserwuje się go u psów rasowych i psów o spłaszczonym pysku niż u mieszańców, choć może dotyczyć każdego psa. Często wymieniane rasy to między innymi:

• Cocker spaniele, beagle i basset houndy
• Buldogi angielskie i francuskie, boston terriery i mopsy
• Shih tzu, lhasa apso i pekińczyki
• Dogi niemieckie, mastify neapolitańskie, cane corso i nowofundlandy
• Boksery, rottweilery i shar pei

Większość przypadków występuje u psów poniżej drugiego roku życia. U kotów ten problem jest znacznie rzadszy, choć czasem obserwuje się go u kotów burmskich i perskich.

Wiśniowe oko nie jest zaraźliwe. Nie przenosi się na inne psy, na koty ani na ludzi.

Kiedy udać się do lekarza weterynarii

Wiśniowe oko zwykle nie jest nagłym przypadkiem. Mimo to zaleca się umówienie wizyty u lekarza weterynarii wkrótce po jego zauważeniu. Weterynaryjni okuliści radzą, by wcześnie zbadać gruczoł, ponieważ gruczoł, który długo pozostaje na zewnątrz, jest bardziej narażony na stan zapalny i uszkodzenie.

Najlepiej zadzwonić do lekarza weterynarii tego samego dnia, jeśli pies mruży oko lub trzyma je zamknięte, jeśli przejrzysta przednia część oka wygląda na zmętniałą lub niebieskawą, jeśli guzek krwawi albo jeśli pojawia się gęsta żółta lub zielona wydzielina. To samo dotyczy sytuacji, gdy oko zostało uderzone lub zadrapane. Te objawy mogą wskazywać na problem z powierzchnią oka, który wymaga szybkiej pomocy.

Do czasu wizyty staraj się nie dopuszczać do tego, by pies pocierał oko. Najlepiej nie wkraplać do oka kropli dla ludzi ani domowych preparatów, chyba że zaleci to lekarz weterynarii. Niektórzy lekarze weterynarii pokazują opiekunom, jak na wczesnym etapie delikatnie wsunąć gruczoł z powrotem na miejsce. Może to pomóc na jakiś czas, ale gruczoł często znowu wypada. Najbezpieczniej próbować tego tylko wtedy, gdy lekarz weterynarii pokazał ci, jak to zrobić.

Jak lekarze weterynarii stawiają diagnozę

Lekarz weterynarii zwykle rozpoznaje wiśniowe oko już po samym jego wyglądzie. Badanie obejmuje jednak całe oko. Lekarz może nałożyć na oko specjalny barwnik, aby sprawdzić, czy na jego powierzchni nie ma zadrapań lub owrzodzeń. Może też zmierzyć wydzielanie łez za pomocą małego paska bibuły i sprawdzić ciśnienie wewnątrz oka.

Pełne badanie jest ważne, ponieważ inne problemy mogą wyglądać podobnie. Uniesiona trzecia powieka może być objawem schorzenia nerwowego zwanego zespołem Hornera. W takim przypadku po tej samej stronie często widać też inne objawy, takie jak zwężona źrenica i opadająca górna powieka. Trzecia powieka może wystawać także z powodu wygiętej chrząstki. U starszych psów narośl na trzeciej powiece może wyglądać jak czerwony guzek. Badanie pomaga lekarzowi weterynarii odróżnić te stany i zaplanować właściwe leczenie.

Możliwości leczenia

Obecnie lekarze weterynarii dążą do tego, aby umieścić gruczoł z powrotem na właściwym miejscu i zachować jego funkcję. Standardowym leczeniem jest operacja. W jednej z częstych metod gruczoł umieszcza się w niewielkiej kieszonce wykonanej w tkance trzeciej powieki, którą zamyka się szwami rozpuszczającymi się samoistnie. W innej metodzie gruczoł mocuje się szwem do pobliskiej, twardszej tkanki. Lekarz weterynarii lub weterynaryjny okulista wybierze metodę odpowiednią dla twojego psa.

Przed operacją lekarz weterynarii może przepisać krople lub maść do oczu, aby zmniejszyć obrzęk i utrzymać gruczoł w stanie nawilżenia. Mogą one złagodzić dyskomfort oka. Same w sobie zwykle nie utrzymują jednak gruczołu na miejscu na stałe.

Dawniej gruczoł często wycinano. Obecnie unika się tego, gdy tylko jest to możliwe. Jego usunięcie zwiększa ryzyko wystąpienia zespołu suchego oka w późniejszym życiu. Zespół suchego oka to uciążliwa choroba, w której oko nie wytwarza wystarczającej ilości łez; może ona powodować lepką wydzielinę i ranki na powierzchni oka. Psy z zespołem suchego oka zwykle potrzebują leków do oczu do końca życia. Jeśli lekarz proponuje usunięcie gruczołu, warto zapytać o możliwość jego chirurgicznej naprawy lub o skierowanie do weterynaryjnego okulisty.

Niektóre psy wymagają operacji obu oczu – jednocześnie albo później, jeśli wypadnie także drugi gruczoł. Operacja oka, które wygląda normalnie, nie jest zalecana jako sposób zapobiegania wypadnięciu gruczołu.

Powrót do zdrowia i rokowanie

Po operacji oko może przez jakiś czas być zaczerwienione i obrzęknięte. U większości psów gruczoł stabilizuje się na swoim miejscu w ciągu kilku tygodni. Lekarz weterynarii może wypisać psa do domu z kołnierzem ochronnym, który zapobiega pocieraniu oka, oraz z lekami do oczu, które należy stosować przez określony czas. Najlepiej ściśle przestrzegać zaleceń i stawiać się na wizyty kontrolne.

Rokowanie u większości psów jest dobre. W mniejszej grupie, szacowanej na około 5–20%, gruczoł ponownie wypada i może być potrzebna druga operacja. Zdarza się to częściej u niektórych dużych ras oraz ras o spłaszczonym pysku.

Pies, który miał wiśniowe oko, jest bardziej narażony na rozwój zespołu suchego oka w przyszłości, nawet po udanym zabiegu. Zapytaj lekarza weterynarii, czy podczas rutynowych wizyt należy sprawdzać wydzielanie łez. Zwracaj uwagę na gęstą, lepką wydzielinę, zaczerwienienie oczu lub matowy wygląd powierzchni oka, a jeśli je zauważysz, udaj się do lekarza weterynarii.

Zapobieganie i świeżo adoptowane psy

Nie ma udowodnionego sposobu zapobiegania wiśniowemu oku. Wczesne zauważenie problemu i leczenie, zanim gruczoł ulegnie uszkodzeniu, daje największą szansę na dobry wynik. U niektórych psów rolę mogą odgrywać alergie, dlatego warto zbadać zaczerwienione lub swędzące oczy.

W Paw Squadron pierwsze przystanki po każdej akcji ratunkowej to lekarz weterynarii i kąpiel. Przed adopcją każde zwierzę jest badane i leczone, otrzymuje też szczepienia i mikroczip. Ponieważ wiśniowe oko często pojawia się u młodych psów, szczeniak może mieć zdrowe oczy w chwili adopcji, a wiśniowe oko może rozwinąć się u niego w kolejnych miesiącach. Jeśli adoptujesz szczeniaka lub młodego psa, zwłaszcza jednej z wymienionych wyżej ras lub ich mieszańca, od czasu do czasu zaglądaj w wewnętrzne kąciki jego oczu. Jeśli pojawi się czerwony guzek, umów wizytę u lokalnego lekarza weterynarii. To częsty problem, a większość psów po leczeniu ma się bardzo dobrze.

Jeśli myślisz o tym, by dać dom uratowanemu psu, odwiedź naszą stronę Adopcje. Więcej poradników o pielęgnacji oczu i zdrowiu psów znajdziesz w dziale PawPedia.