Opieka nad starszym psem: zdrowie, komfort i codzienne życie

Kiedy pies staje się seniorem

Wielu lekarzy weterynarii uważa psa za seniora od wieku około 7 lub 8 lat. Znaczenie ma też wielkość psa. Małe psy na ogół żyją dłużej niż duże, więc rasy duże i olbrzymie zwykle wcześniej wchodzą w wiek senioralny. Lekarz weterynarii powie ci, kiedy należy rozpocząć opiekę senioralną u twojego psa.

Lekarze weterynarii często powtarzają, że starość nie jest chorobą. Stopniowe spowolnienie jest normalne. Sztywność, utrata masy ciała, dezorientacja lub zmiana pragnienia często mają przyczynę medyczną, a wiele z tych przyczyn można leczyć lub kontrolować. Lepiej nie przypisywać ich wyłącznie wiekowi.

Zmiany, na które warto uważać

Zmiany u starszych psów narastają powoli i łatwo je przeoczyć. Powiedz lekarzowi weterynarii, jeśli zauważysz którykolwiek z tych objawów.

• Picie większej ilości wody lub częstsze oddawanie moczu
• Utrata lub przyrost masy ciała albo mniejszy apetyt
• Kaszel, utrudnione oddychanie lub szybkie męczenie się na spacerach
• Sztywność po odpoczynku, trudności na schodach, niechęć do skakania lub kulawizna
• Nieprzyjemny zapach z pyska albo czerwone, opuchnięte dziąsła, które łatwo krwawią
• Nowe guzki lub zgrubienia albo zmiany w tych, które już były
• Zmętnienie oczu, wpadanie na przedmioty lub nieprzychodzenie na zawołanie
• Popuszczanie moczu lub załatwianie się w domu
• Dezorientacja, nocne krążenie po domu lub nowe lęki

Zwiększone pragnienie i częstsze oddawanie moczu to często pierwsze objawy choroby nerek, które zauważają opiekunowie, choć mogą też wskazywać na inne schorzenia, takie jak cukrzyca. Kaszel, problemy z oddychaniem i szybkie męczenie się mogą być objawami choroby serca.

Lekka niebieskawa mgiełka w oczach jest częsta u starszych psów. Zwykle to normalna, związana z wiekiem zmiana w soczewce, która nie wpływa znacząco na wzrok. Zaćma to coś innego. Soczewka staje się biała i mętna, może przesłaniać pole widzenia, a jedną z możliwych przyczyn jest cukrzyca. Badanie okulistyczne pozwala odróżnić te dwa stany.

Z wiekiem słuch często stopniowo słabnie. Pies, który wydaje się cię ignorować, może po prostu cię nie słyszeć. Głuche psy łatwiej się przestraszają i nie słyszą ruchu ulicznego. Prowadzenie ich na smyczy w pobliżu dróg i pozwalanie, by cię zobaczyły, zanim je dotkniesz, pomaga zapewnić bezpieczeństwo wszystkim.

Guzki na skórze lub pod nią to najczęstsze nowotwory u psów. Wiele z nich to niegroźne tłuszczaki. Mimo to niegroźny guzek i nowotwór złośliwy mogą wyglądać i być wyczuwalne tak samo. Aby to sprawdzić, lekarze weterynarii zwykle pobierają cienką igłą kilka komórek lub niewielki wycinek tkanki. Podczas szczotkowania sprawdzaj, czy nie ma guzków, i każdy nowy pokaż lekarzowi weterynarii.

Badania kontrolne i przesiewowe

Starsze psy częściej chorują, dlatego zwykle zaleca się badanie kontrolne co najmniej dwa razy w roku. Podczas wizyty kontrolnej seniora lekarz weterynarii sprawdza masę ciała, kondycję ciała i mięśni, zęby, oczy, stawy, serce i płuca. Często zaleca się badania krwi i moczu, a lekarz może też zmierzyć ciśnienie krwi. Badania przesiewowe są pomocne, ponieważ choroba nerek często nie daje objawów, dopóki nie jest zaawansowana. Wczesne wykrycie problemów daje więcej możliwości leczenia.

Choroba przyzębia często zaczyna się już w średnim wieku, więc ma ją wiele starszych psów. Może być bolesna i wpływać na apetyt. Dokładne czyszczenie wykonuje się w znieczuleniu, a lekarz weterynarii wyjaśni, jak wcześniej sprawdza stan zdrowia starszego psa. Codzienne szczotkowanie pastą przeznaczoną dla psów pomaga utrzymać zęby w czystości. Pasta do zębów dla ludzi nie jest zalecana dla psów. Instrukcję szczotkowania krok po kroku znajdziesz w naszym poradniku o pielęgnacji zębów u psów i kotów.

Kontynuuj szczepienia i ochronę przed pasożytami zgodnie z zaleceniami lekarza weterynarii. Większość starszych psów zachowuje dobrą ochronę po wcześniejszych szczepieniach, ale starsze psy mogą słabiej reagować na drobnoustroje, z którymi nigdy wcześniej się nie zetknęły. Sam wiek nie jest powodem, by z tego rezygnować.

Żywienie i prawidłowa masa ciała

Nie ma prawnego standardu określającego, co musi zawierać karma dla starszych psów, a takie karmy bardzo różnią się między markami. Zdrowy starszy pies w dobrej kondycji, karmiony zbilansowaną dietą, nie musi zmieniać karmy tylko z powodu wieku. Zmiana ma więcej sensu, gdy pojawi się problem zdrowotny, taki jak choroba nerek, choroba serca, cukrzyca lub zapalenie stawów.

Ograniczanie białka nie jest zalecane u zdrowego starszego psa. Diety niskobiałkowe mogą nasilać utratę masy mięśniowej, która często przychodzi z wiekiem. Psy z niektórymi chorobami, na przykład z chorobą nerek, mogą potrzebować specjalnej diety, a w jej wyborze pomoże ci lekarz weterynarii.

Niektóre psy przybierają na wadze, gdy stają się mniej aktywne. Inne chudną, a utrata masy ciała może być wczesnym objawem choroby. Regularnie waż psa. Przy prawidłowej masie ciała żebra łatwo wyczuć, choć nie są widoczne, a z góry widać wyraźną talię. Nadwaga obciąża bolące stawy i wiąże się z krótszym życiem. Jeśli twój pies musi schudnąć, poproś lekarza weterynarii o plan powolnego, bezpiecznego odchudzania. Smakołyki najlepiej ograniczyć do około jednej dziesiątej dziennej liczby kalorii. Świeża woda powinna być dostępna przez cały czas.

Ruch i wygoda w domu

Starsze psy nadal potrzebują codziennego ruchu, aby zachować silne mięśnie, sprawne stawy i prawidłową masę ciała. Kilka krótkich spacerów często służy im lepiej niż jedno długie wyjście. Aktywność o niskim obciążeniu, taka jak spacery na smyczy czy pływanie, jest łagodniejsza dla sztywnych stawów. Pozwól psu nadawać tempo, a w bardzo upalne dni skracaj wyjścia.

Osteoartroza to częsta przyczyna sztywności i bólu u starszych psów. Nie da się jej wyleczyć. Lekarze weterynarii łagodzą jej skutki, łącząc kontrolę masy ciała, odpowiedni ruch, leki przeciwbólowe przeznaczone dla psów i fizjoterapię, dzięki czemu wiele psów może żyć komfortowo. Leki przeciwbólowe przeznaczone dla ludzi mogą działać u psów inaczej i powodować poważne działania niepożądane, dlatego zanim podasz jakikolwiek z nich, zapytaj lekarza weterynarii.

Zapewnij psu grube, miękkie legowisko w ciepłym miejscu, z dala od przeciągów. Na śliskich podłogach połóż dywaniki lub chodniki. Rampa lub niskie schodki mogą ułatwić wchodzenie do samochodu, na kanapę czy łóżko. Bramka ochronna u szczytu schodów chroni psa, który słabo widzi lub ma problemy z równowagą. Częściej wychodź z psem na zewnątrz za potrzebą i trzymaj się stałego rytmu dnia. Krótkie sesje treningowe, łamigłówki z karmą i nowe zapachy na spacerach również utrzymują umysł w aktywności. Więcej pomysłów znajdziesz w naszym poradniku o inteligencji psów, w którym jest rozdział o tym, jak zapewnić psu zajęcie dla umysłu.

Zmiany zachowania z wiekiem

U niektórych starszych psów rozwijają się zaburzenia funkcji poznawczych, czyli powolne pogarszanie się pracy mózgu, pod pewnymi względami podobne do demencji u ludzi. Mogą się zacząć mniej więcej od dziewiątego roku życia. Pies może gubić się w znanych pomieszczeniach lub nie umieć wydostać się z kąta, wpatrywać się w pustkę, spać w dzień i krążyć nocą, zapominać o nauce czystości, rzadziej witać się z domownikami albo okazywać nowe lęki i niepokój.

Inne problemy mogą wyglądać bardzo podobnie. Ból, słabszy wzrok lub słuch, choroba nerek lub choroba wątroby oraz zaburzenia hormonalne – wszystko to może zmienić zachowanie psa. Pies, który nagle warczy przy dotyku, może odczuwać ból. Dlatego lekarz weterynarii zwykle najpierw bada psa i zleca badania krwi i moczu. Zaburzeń funkcji poznawczych nie da się wyleczyć. Aktywność umysłowa i fizyczna, specjalne diety i leki mogą pomóc spowolnić ich rozwój i ułatwić codzienne życie.

Popuszczanie moczu podczas snu lub odpoczynku to częsty problem u wysterylizowanych suk. Pies nie robi tego celowo, a problem często można leczyć lekami. Popuszczanie i załatwianie się w domu mogą mieć też inne przyczyny, na przykład zakażenie pęcherza moczowego, dlatego powiedz o nich lekarzowi weterynarii. Karanie nie pomaga i może pogorszyć sytuację.

Kiedy to nagły przypadek

Natychmiast skontaktuj się z lekarzem weterynarii lub całodobową lecznicą weterynaryjną, jeśli twój pies ma którykolwiek z tych objawów.

• Zapaść, omdlenie lub niemożność ustania na nogach
• Trudności z oddychaniem lub szybki oddech w spoczynku
• Wzdęty brzuch z powtarzającymi się odruchami wymiotnymi, przy których nic nie zostaje zwrócone, niepokojem lub silnym ślinieniem się
• Napad drgawek, nagłe przechylenie głowy lub nagła utrata równowagi
• Blade dziąsła albo żółte zabarwienie dziąseł lub oczu
• Parcie na mocz, gdy pies oddaje niewiele moczu lub nie oddaje go wcale
• Powtarzające się wymioty lub nagła ślepota

Wzdęty brzuch z odruchami wymiotnymi może oznaczać rozszerzenie żołądka, stan zagrażający życiu, w którym żołądek wypełnia się gazem i może się skręcić. Dotyczy głównie dużych psów o głębokiej klatce piersiowej i z wiekiem występuje częściej. Przy łagodniejszych problemach, takich jak słaby apetyt, wymioty czy biegunka trwające dłużej niż dzień lub dwa, umów wizytę w najbliższym czasie.

Adopcja starszego psa

Starszy pies może być spokojnym towarzyszem, który daje wiele satysfakcji. W Paw Squadron pierwsze przystanki po każdej akcji ratunkowej to lekarz weterynarii i kąpiel. Każde zwierzę jest badane, odrobaczane i przechodzi zabieg przeciw pchłom i innym pasożytom. Przed adopcją każde zwierzę jest już po badaniu, leczeniu i szczepieniach oraz ma mikroczip.

W pierwszych tygodniach po adopcji zaplanuj wizytę u swojego lekarza weterynarii. Zabierz całą otrzymaną dokumentację zdrowotną, aby lekarz mógł zaplanować badania profilaktyczne dla starszego psa i kolejne szczepienia. Spokojny kąt, stały rytm dnia i cierpliwość pomagają nowemu, starszemu psu zaadaptować się w domu.

Jeśli chcesz dać dom starszemu psu, odwiedź naszą stronę Adopcje lub wyślij zgłoszenie adopcyjne.