Ciąża urojona u suk: objawy, przyczyny i opieka

Czym jest ciąża urojona

Po każdej cieczce jajniki suki wytwarzają progesteron przez około dwa miesiące, niezależnie od tego, czy jest w ciąży, czy nie. Ten hormon przygotowuje organizm do ciąży. Gdy pod koniec tej fazy poziom progesteronu spada, rośnie poziom innego hormonu – prolaktyny. Prolaktyna pobudza produkcję mleka i zachowania macierzyńskie. W efekcie pojawia się szereg zmian, które mogą bardzo przypominać końcówkę prawdziwej ciąży.

Wielu lekarzy weterynarii uważa to za normalny element cyklu płciowego suk. Każda niewysterylizowana suka, która nie jest w ciąży, przechodzi tę samą zmianę hormonalną. U wielu nie widać żadnych zewnętrznych objawów. U innych pojawia się kilka łagodnych zmian, a niektóre zachowują się bardzo podobnie jak suka tuż przed porodem. Wciąż nie wiadomo w pełni, dlaczego niektóre suki reagują tak silnie.

U większości suk, u których pojawiają się objawy, występują one około jednego do dwóch miesięcy po cieczce. Łagodne przypadki zwykle ustępują bez leczenia w ciągu dwóch do trzech tygodni.

Ciąża urojona wynika z działania hormonów samej suki. Nie jest zakażeniem, więc nie może przenieść się na inne zwierzęta ani na ludzi. Ciąża urojona może wystąpić także u kotek, ale u kotów zdarza się znacznie rzadziej niż u psów.

Objawy zauważane przez opiekunów

Objawy mogą być fizyczne, behawioralne lub jedne i drugie. Oto zmiany, które opiekunowie zauważają najczęściej.

• Obrzęknięte gruczoły mlekowe, z których czasem wycieka mleko
• Moszczenie gniazda, na przykład rozgrzebywanie koców lub zgarnianie posłania na kupkę
• Noszenie, lizanie i pilnowanie zabawek lub małych przedmiotów, jakby były szczeniętami
• Niepokój lub nerwowość
• Mniej energii i mniejsze zainteresowanie spacerami lub zabawą
• Mniejszy apetyt lub sporadyczne wymioty
• Pełniejszy brzuch lub niewielki przyrost masy ciała
• Wylizywanie brzucha i sutków
• Drażliwość lub warczenie, zwłaszcza w pobliżu gniazda

Niektóre suki zachowują się nawet tak, jakby zaczynał się poród. Pilnowanie może zaskoczyć opiekunów. Łagodna suka może warczeć, gdy ktoś sięga do jej gniazda lub po wybraną przez nią zabawkę. Wynika to z działania hormonów i zwykle mija, gdy poziom hormonów się wyrówna. Daj jej przestrzeń i nie pozwalaj dzieciom zbliżać się do jej legowiska, dopóki nie wróci do normy.

Kiedy zadzwonić do lekarza weterynarii

Gdy te objawy pojawią się po raz pierwszy, warto pokazać sukę lekarzowi weterynarii. Lekarz weterynarii może potwierdzić, co się dzieje, i wykluczyć inne problemy. Niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem weterynarii, jeśli zauważysz którykolwiek z poniższych objawów.

• Gruczoł mlekowy, który jest twardy, gorący, zaczerwieniony lub bolesny przy dotyku
• Mleko, które jest podbarwione krwią, żółte lub wygląda jak ropa
• Gorączka, osłabienie lub odmowa przyjmowania jakiegokolwiek pokarmu
• Powtarzające się wymioty
• Wydzielina ze sromu, picie dużych ilości wody lub rozdęty, napięty brzuch
• Parcie lub objawy porodu, jeśli istnieje jakakolwiek możliwość, że suka została pokryta
• Agresja, która stanowi zagrożenie dla ludzi lub innych zwierząt domowych

Gorące, twarde, bolesne gruczoły mogą oznaczać zapalenie gruczołu mlekowego, czyli zakażenie tkanki gruczołu mlekowego. W ciąży urojonej nie jest ono częste, ale może wystąpić, gdy suka wytwarza mleko. Nieleczone może się rozprzestrzenić i sprawić, że suka poważnie zachoruje. Wydzielina, silne pragnienie i zmęczenie w tygodniach po cieczce mogą wskazywać na ropomacicze – poważne zakażenie macicy, które wymaga pilnej pomocy. Ropomacicze może pojawić się w tych samych tygodniach po cieczce co ciąża urojona, dlatego bezpieczniej jest skontrolować nowe objawy, niż zakładać, że są niegroźne.

Jak lekarze weterynarii diagnozują i leczą parwowirozę

Nie ma jednego testu na ciążę urojoną. Lekarze weterynarii zwykle rozpoznają ją na podstawie czasu, jaki upłynął od ostatniej cieczki, objawów i badania klinicznego. Hormonalne badania krwi jej nie potwierdzają. Najważniejsze pytanie brzmi, czy suka może być naprawdę w ciąży, a odpowiedź na nie może dać USG lub zdjęcie rentgenowskie. Lekarz weterynarii sprawdzi też jej gruczoły mlekowe i poszuka oznak zakażenia.

Łagodne przypadki zwykle nie wymagają leczenia, a objawy ustępują, gdy hormony suczki się wyrównają. Jeśli suczka odczuwa dyskomfort, wytwarza dużo mleka lub jej zachowanie jest trudne do zniesienia na co dzień, lekarz weterynarii może zaproponować leki. Najczęściej stosowane leki obniżają poziom prolaktyny, co zmniejsza ilość mleka i zachowania macierzyńskie. Lekarz weterynarii zdecyduje, czy suczka ich potrzebuje i jak długo. Niektóre leki uspokajające mogą podnosić poziom prolaktyny, dlatego poinformuj lekarza weterynarii o wszystkich lekach, które suczka już przyjmuje. Leki łagodzą obecny epizod, ale nie zapobiegają kolejnym.

Opieka w domu

Staraj się nie dotykać jej sutków częściej, niż to konieczne. Odciąganie z nich mleka, masowanie ich czy stosowanie ciepłych lub zimnych okładów to dla organizmu sygnał, aby wytwarzał więcej mleka. Jeśli suczka ciągle wylizuje brzuch, może pomóc miękka koszulka, ubranko pooperacyjne lub kołnierz ochronny. Lizanie również pobudza wytwarzanie mleka i może podrażniać skórę.

Jeśli suczka opiekuje się zabawkami jak szczeniętami, możesz je delikatnie zabrać. Jedna osoba może wyjść z nią na spacer, a druga w tym czasie po cichu schować zabawki. Jeśli bardzo ją to denerwuje, zostaw zabawki i skup się na pozostałych krokach. Karcenie jej za budowanie gniazda czy zachowania obronne nie pomaga. Suczka kieruje się swoimi hormonami.

Zapewnij jej zajęcie. Dodatkowe spacery, zabawa i gry węchowe pomagają odwrócić jej uwagę od gniazda. Codziennie oglądaj jej gruczoły mlekowe, sprawdzając, czy nie ma zaczerwienienia, obrzęku lub twardych miejsc, i obserwuj jej apetyt. Niektóre źródła wspominają o ograniczeniu jedzenia lub wody na kilka dni. Rób to tylko wtedy, gdy zaleci to lekarz weterynarii, ponieważ ograniczanie wody może być ryzykowne.

Zapobieganie i sterylizacja

Sterylizacja to najpewniejszy sposób zapobiegania ciąży urojonej. Bez jajników cykl hormonalny, który ją wywołuje, ustaje. Niesterylizowane suki, które raz przeszły ciążę urojoną, często przechodzą kolejne. Jeśli nie planujesz jej rozmnażać, zapytaj lekarza weterynarii o sterylizację.

Termin zabiegu ma znaczenie. Suczka wysterylizowana w ciągu kilku tygodni po cieczce, gdy poziom progesteronu jest jeszcze wysoki, może po zabiegu przejść ciążę urojoną. U niektórych suk te objawy utrzymują się długo i wymagają leczenia. Dlatego wielu lekarzy weterynarii woli poczekać, aż wszelkie objawy ustąpią, a suka będzie w okresie między cyklami, często kilka miesięcy po cieczce. Lekarz weterynarii doradzi, jaki termin będzie najlepszy dla twojej suczki.

Świeżo adoptowane i uratowane suki

Dorosła suczka z ulicy lub ze schroniska często ma nieznaną historię. Może nadal nie być wysterylizowana i mogła mieć cieczkę na krótko przed tym, jak trafiła do twojego domu. Jeśli w pierwszych tygodniach u ciebie zacznie budować gniazdo lub wytwarzać mleko, umów wizytę u lekarza weterynarii. Lekarz weterynarii sprawdzi, czy suczka jest już wysterylizowana i czy możliwa jest prawdziwa ciąża. Suczka, która żyła na zewnątrz, mogła zostać pokryta przed uratowaniem, dlatego to badanie jest ważne.

Jeśli suczka została wysterylizowana w ciągu kilku tygodni po cieczce, objawy mogą pojawić się także po zabiegu. Poinformuj o tym lekarza weterynarii, ponieważ niektóre z tych suk wymagają leczenia, aby objawy ustąpiły.

W Paw Squadron pierwsze przystanki po każdej akcji ratunkowej to lekarz weterynarii i kąpiel. Przed adopcją każde zwierzę jest badane, leczone, szczepione i otrzymuje mikroczip. Jeśli masz pytania dotyczące swojego nowego psa, warto zacząć od naszego FAQ, a w dziale PawPedia znajdziesz więcej poradników o zdrowiu psów i opiece nad nimi.