Jak zabrać kota do lekarza weterynarii z mniejszym stresem

Dlaczego podróż jest trudna dla kotów

Koty czują się najswobodniej na własnym terenie. Mają wyostrzony węch i słuch, więc jazda samochodem i lecznica pełna obcych zapachów, dźwięków i zwierząt mogą być dla nich naraz zbyt wieloma wrażeniami. Szczekające psy potęgują strach, a kot zamknięty w transporterze nie ma dokąd uciec.

Sam transporter często staje się częścią problemu. Jeśli na co dzień stoi w szafie i pojawia się tylko przed wizytą u lekarza weterynarii, kot szybko uczy się, co to oznacza. Od tej pory sam jego widok wystarczy, by kot uciekł pod łóżko.

Wybór transportera

Najpraktyczniejszym wyborem jest solidny transporter ze sztywnymi ściankami, który otwiera się zarówno od góry, jak i od przodu. Najlepsze modele pozwalają zdjąć całą górną połowę. Lekarz weterynarii może wtedy zbadać wiele kotów, gdy pozostają w dolnej części transportera, co daje im znacznie większe poczucie bezpieczeństwa niż wyciąganie przez małe drzwiczki.

Wybierz taki, który jest na tyle przestronny, by twój kot mógł się w nim obrócić i wygodnie położyć. Wyłóż go miękką podściółką pachnącą domem, na przykład kocykiem z ulubionego miejsca, w którym kot śpi.

Jak nauczyć kota akceptować transporter

Celem jest kot, który sam wchodzi do transportera. Weterynaryjne wytyczne dotyczące opieki przyjaznej kotom zalecają w tym celu trening oparty na nagradzaniu. Warto zacząć na długo przed kolejną wizytą.

Trzymaj transporter cały czas na widoku w pokoju, w którym twój kot lubi odpoczywać, by stał się zwykłą częścią domu. Potem postępuj małymi krokami. Przechodź dalej dopiero wtedy, gdy kot jest rozluźniony na obecnym etapie.

• Na początku zdejmij drzwiczki lub górę, by transporter był po prostu przytulnym legowiskiem.
• Kładź smakołyki lub ulubioną zabawkę obok transportera, potem tuż za wejściem, a potem w głębi.
• Podawaj część posiłków obok transportera, a później w środku.
• Gdy kot bez oporu wchodzi do środka, załóż z powrotem górę i zamknij drzwiczki na kilka sekund. Potem znowu je otwórz i daj nagrodę.
• Ćwicz lekkie unoszenie transportera, a potem noszenie go po domu.
• Spróbuj krótkich przejażdżek samochodem po okolicy, zakończonych powrotem do domu.

Dostosuj tempo do kota. Niektóre koty potrzebują kilku dni, inne kilku tygodni. Po każdej wizycie także zostaw transporter na widoku, by przestał zapowiadać coś złego.

W dniu wizyty

Jeśli nie było czasu na trening, zaplanuj wszystko z wyprzedzeniem, aby nie gonić kota po domu. Wyjmij transporter wcześniej i zamknij drzwi pokoju, w którym jest kot, zanim cokolwiek zauważy. Poruszaj się powoli i mów cicho. Pośpiech zwykle sprawia, że koty stają się bardziej nieufne.

Transporter otwierany od góry znacznie ułatwia kolejny krok. Postaw go na podłodze, delikatnie podnieś kota i włóż go od góry. Jeśli kot się wyrywa, owiń go luźno dużym ręcznikiem i włóż do transportera razem z ręcznikiem. Nie chwytaj ani nie podnoś kota za luźną skórę na karku. Wytyczne weterynaryjne odradzają ten chwyt, ponieważ wywołuje u kotów strach, a złe doświadczenie może utrudnić także następną wizytę.

Kilka innych drobnych rzeczy pomaga, by podróż przebiegła bez problemów.

• Około 15 minut, zanim kot wejdzie do środka, możesz spryskać podściółkę preparatem z syntetycznym kocim feromonem. Postępuj zgodnie z instrukcją na etykiecie.
• Przykryj transporter ręcznikiem lub lekkim kocem. Zasłania to widok i tłumi hałas, a wiele kotów lepiej się wtedy uspokaja. Jeśli twój kot wydaje się spokojniejszy, gdy cię widzi, zostaw przód odsłonięty.
• Zapytaj w lecznicy o jedzenie. Kotom, które cierpią na chorobę lokomocyjną, często pomaga kilka godzin bez jedzenia przed podróżą. Odpowiedni czas zależy od wieku i stanu zdrowia kota, dlatego najpierw to sprawdź.
• Spakuj kilka ulubionych smakołyków i zapasowy kocyk na wypadek, gdyby ten w transporterze się zabrudził.

Noś transporter oburącz, z jedną ręką pod spodem, i trzymaj go poziomo. Kołysanie nim, gdy niesiesz go za uchwyt, rzuca kotem z boku na bok. W samochodzie najbezpieczniejszym miejscem dla większości transporterów jest podłoga za jednym z przednich siedzeń, gdzie transporter nie może się przesunąć ani spaść. Łagodnie pokonuj zakręty i delikatnie hamuj, a do kota mów cichym głosem. Wyjedź wcześniej, bo pośpiech sprawia, że wszyscy są bardziej spięci.

W lecznicy

Podczas czekania trzymaj transporter przykryty. Większość kotów czuje się bezpieczniej nad podłogą, więc postaw transporter na krześle lub półce obok siebie i trzymaj się z dala od psów. Niektóre lecznice mają oddzielną poczekalnię dla kotów lub godziny przyjęć tylko dla kotów, a niektóre pozwalają poczekać w samochodzie, aż lekarz będzie gotowy. Warto o to zapytać przy umawianiu wizyty.

Powiedz zespołowi, jeśli twój kot jest zdenerwowany. Niektóre lecznice mają akredytację Cat Friendly przyznawaną przez International Society of Feline Medicine, a w obu Amerykach przez American Association of Feline Practitioners. Personel jest tam przeszkolony, by delikatnie obchodzić się z kotami, pozwalać im pozostać w dolnej części transportera lub pod ręcznikiem podczas badania i częstować je smakołykami w trakcie wizyty.

Jeśli mimo twoich starań kot nadal bardzo się boi, porozmawiaj z lekarzem weterynarii. Lekarz może przepisać lek uspokajający, który podasz w domu przed podróżą, w czasie przez niego zaleconym. Istnieją też leki dla kotów, które cierpią na chorobę lokomocyjną. Niektóre leki uspokajające mogą sprawić, że kot przez kilka godzin będzie miał chwiejny chód. Trzymaj kota w domu, z dala od wysokich półek i schodów, dopóki znów nie będzie pewnie stał na nogach.

Powrót do domu, w którym są inne koty

Kot, który wraca z lecznicy, pachnie inaczej. Pozostałe koty w domu mogą na niego syczeć, a nawet go zaatakować, jakby był obcy. Może się to zdarzyć także po hospitalizacji.

Zanim otworzysz transporter, postaw go i obserwuj, jak reagują pozostałe koty. Jeśli wydają się spokojne, wypuść kota. Jeśli pojawia się syczenie lub uderzanie łapą, daj wracającemu kotu na jakiś czas osobny pokój z jedzeniem, wodą, kuwetą i legowiskiem. Pozwól kotom na nowo przyzwyczaić się do swoich zapachów, zanim zaczną dzielić przestrzeń, na przykład zamieniając pokoje, w których odpoczywają. Jeśli napięcie utrzymuje się dłużej niż kilka dni, poproś lekarza weterynarii o radę. Niektóre koty potrzebują powolnego ponownego zapoznania, które trwa tygodniami lub dłużej.

Kiedy to nagły przypadek

Trening wymaga czasu, a nagły przypadek nie może na niego czekać. Jeśli twój kot ma trudności z oddychaniem, prze w kuwecie, ale nie oddaje moczu, doznał zapaści, odniósł uraz lub mógł zjeść coś trującego, zadzwoń do lekarza weterynarii lub do całodobowej lecznicy weterynaryjnej i od razu jedź. Jeśli możesz, uprzedź telefonicznie o przyjeździe, aby zespół był gotowy, gdy dotrzesz na miejsce. W razie potrzeby użyj ręcznika, aby umieścić kota w transporterze. Spokojna podróż ma znacznie mniejsze znaczenie niż szybka pomoc.

Uratowane i świeżo adoptowane koty

W Paw Squadron pierwsze przystanki po każdej akcji ratunkowej to lekarz weterynarii i kąpiel. Każde zwierzę jest badane, odrobaczane i przechodzi zabieg przeciw pchłom i innym pasożytom. Przed adopcją każde zwierzę jest też szczepione i otrzymuje mikroczip. Świeżo adoptowany kot nadal potrzebuje pierwszej wizyty u twojego lekarza weterynarii, który przejmie nad nim stałą opiekę.

Twój nowy kot może już kojarzyć transporter ze zmianami i nieznanymi miejscami. Zacznij oswajać go z transporterem w pierwszych tygodniach w domu, na długo przed kolejnym badaniem kontrolnym. Jeśli zostawisz transporter otwarty w pokoju kota jako spokojną kryjówkę, łatwiej stanie się on dla kota znajomym przedmiotem.

Jeśli masz pytania o opiekę nad kotem adoptowanym za pośrednictwem Paw Squadron, zajrzyj do naszego FAQ albo znajdź więcej poradników w dziale PawPedia.