Problem z pseudohodowlami

Czym jest pseudohodowla

Pseudohodowla, w Wielkiej Brytanii i części Europy często nazywana „farmą szczeniąt”, to komercyjna hodowla, która stawia ilość ponad dobrostan psów. Dorosłe psy trzyma się po to, by rodziły mioty, zwykle w klatkach lub kojcach, przy niewielkiej ilości ruchu, niewielkim kontakcie z ludźmi i minimalnej opiece weterynaryjnej. Suki hodowlane są często kryte podczas każdej cieczki, a gdy przestają rodzić wystarczająco dużo szczeniąt, często są odsprzedawane, oddawane lub porzucane.

Pseudohodowle rzadko sprzedają szczenięta na miejscu, ponieważ niewielu kupujących zdecydowałoby się na zakup po zobaczeniu tych warunków. Szczenięta trafiają do rodzin przez sklepy zoologiczne, internetowe ogłoszenia drobne, strony w mediach społecznościowych i pośredników, którzy je odsprzedają. Niektóre są przewożone na duże odległości, także przez granice, gdy są jeszcze bardzo małe.

Transgraniczny handel młodymi szczeniętami to dobrze znany problem w Europie. W większości przypadków szczeniak nie może legalnie podróżować między krajami UE, dopóki nie skończy około 15 tygodni, ponieważ szczepienie przeciw wściekliźnie można wykonać po ukończeniu 12 tygodni życia, a potem musi minąć 21 dni, zanim zwierzę będzie mogło podróżować. Sprzedawca oferujący znacznie młodszego importowanego szczeniaka powinien wzbudzić twoją podejrzliwość, a lekarz weterynarii w twoim kraju może dokładnie powiedzieć, jakie przepisy obowiązują.

Sygnały ostrzegawcze

Żaden pojedynczy sygnał nie dowodzi, że sprzedawca prowadzi pseudohodowlę, ale te powtarzają się raz za razem. Jeśli zauważysz dwa lub trzy z nich jednocześnie, odejdź, niezależnie od tego, jak słodki jest szczeniak.

• Sprzedawca nie pozwala odwiedzić miejsca, w którym szczeniak dorastał, i proponuje dostawę albo spotkanie na parkingu.
• Kilka ras lub kilka miotów jest dostępnych w tym samym czasie.
• Nie możesz zobaczyć matki albo suka przedstawiana jako matka nie ma żadnych oznak, że miała szczenięta.
• Szczeniak jest ci oferowany, zanim skończy osiem tygodni.
• Brakuje dokumentacji weterynaryjnej albo dokumenty i paszport wyglądają na wypełnione w pośpiechu i niekompletne.
• Sprzedawca naciska na szybką decyzję albo na zadatek, zanim zobaczysz szczeniaka.
• Te same zdjęcia pojawiają się w kilku ogłoszeniach pod różnymi nazwami.
• Sprzedawca prawie nie pyta o twój dom, rozkład dnia ani doświadczenie z psami.

Ten ostatni punkt ma większe znaczenie, niż się wydaje. Odpowiedzialny hodowca, podobnie jak odpowiedzialna organizacja ratująca zwierzęta, chce wiedzieć, dokąd trafi pies, i potrafi odmówić. Sprzedawca, którego jedyne pytanie dotyczy sposobu płatności, traktuje szczenięta jak towar i prawdopodobnie tak je wychował.

Dlaczego problemy wychodzą na jaw później

Kłopoty ze szczeniakiem z pseudohodowli często nie pojawiają się w dniu, w którym przywozisz go do domu. Wychodzą na jaw po tygodniach, miesiącach lub latach, gdy koszty spadają na rodzinę, a sprzedawcy dawno już nie ma.

Pierwsza kwestia to zdrowie. Szczenięta z zatłoczonych, słabo sprzątanych miejsc częściej mają pasożyty i zakażenia, takie jak kaszel kenelowy i parwowiroza. Parwowirus łatwo się szerzy wszędzie tam, gdzie razem trzyma się wiele psów, i może zabić młode szczenięta, zwłaszcza bez szybkiego leczenia. Problemy dziedziczne pojawiają się później: pseudohodowle rzadko wykonują badania zdrowotne psów hodowlanych, więc choroby takie jak dysplazja stawów biodrowych, choroby oczu czy problemy z oddychaniem u ras krótkopyskich są przekazywane dalej, bez niczyjej kontroli.

Druga kwestia to zachowanie. W pierwszych tygodniach szczenięta wiele uczą się od matki i rodzeństwa, w tym tego, jak mocno mogą gryźć w zabawie, zanim zacznie to boleć. Przechodzą też okres wrażliwy, mniej więcej od trzeciego tygodnia do około trzeciego miesiąca życia, kiedy kontakt z ludźmi, dźwiękami i nowymi miejscami kształtuje to, jak będą reagować na świat przez resztę życia. Szczeniak, który spędza ten czas w klatce przy niewielkim kontakcie z ludźmi, a potem zostaje zbyt wcześnie oddzielony od miotu, może wyrosnąć na psa, który boi się zwykłych widoków i dźwięków, gryzie zbyt mocno w zabawie lub znacznie dłużej uczy się czystości w domu.

Nic z tego nie jest przesądzone i wiele szczeniąt z pseudohodowli wyrasta na wspaniałe psy dzięki dużemu wysiłkowi właścicieli. Szanse są jednak gorsze, a cała praca spada na rodzinę, która zapłaciła za zdrowego szczeniaka, a przywiozła do domu zadanie na lata.

Co odpowiedzialny hodowca robi inaczej

Adopcja nie jest jedynym etycznym sposobem na zdobycie psa. Odpowiedzialny hodowca, który wykonuje badania zdrowotne, wychowuje szczenięta w domu i przez całe życie psa jest gotów przyjąć go z powrotem, robi coś zupełnie innego niż pseudohodowla. Nasze porównanie adopcji i kupna psa dokładniej omawia wszystkie za i przeciw. Jeśli decydujesz się na zakup, szukaj hodowcy, który spełnia wszystkie poniższe warunki:

• Zaprasza cię do odwiedzin, pozwala poznać matkę i pokazuje, gdzie mieszkają szczenięta.
• Zajmuje się jedną lub dwiema rasami i ma tylko kilka miotów w roku.
• Pokazuje wyniki zalecanych dla rasy badań zdrowotnych obojga rodziców.
• Zostawia szczenięta z matką i rodzeństwem, dopóki nie skończą co najmniej ośmiu tygodni.
• Zadaje ci szczegółowe pytania i jest gotów odmówić.
• Proponuje pisemną umowę i przyjmie psa z powrotem na każdym etapie jego życia.

Jak adopcja przerywa błędne koło

Kupujący poznają szczeniaka. Prawie nigdy nie poznają rodziców, a to właśnie rodzice cierpią najdłużej. Suka hodowlana w pseudohodowli może latami rodzić miot za miotem na małej przestrzeni, przy niewielkiej opiece między ciążami, a niektóre suki nigdy nie mieszkają w domu, chyba że przygarnie je organizacja ratująca zwierzęta.

Pseudohodowle istnieją, ponieważ istnieje stały popyt na młode szczenięta, zwłaszcza popularnych ras, i ponieważ kupujący nigdy nie widzą warunków stojących za sprzedażą. Każda rodzina, która adoptuje, zaspokaja część tego popytu bez finansowania kolejnego miotu. Gdy robi tak wiele rodzin, ta różnica się sumuje.

Nieplanowane mioty również tworzą nadmiar szczeniąt, bez udziału żadnego hodowcy. W regionie Bałkanów wiele szczeniąt jest wyrzucanych lub porzucanych, często dlatego, że psy, które nie są wysterylizowane ani wykastrowane, wciąż mają kolejne mioty, i właśnie dlatego każde zwierzę uratowane przez Paw Squadron jest sterylizowane lub kastrowane, gdy tylko jest wystarczająco silne na zabieg. Ponieważ lokalne lecznice i schroniska zwykle nie przyjmują ani nie leczą szczeniąt młodszych niż siedem miesięcy, wiele z tych szczeniąt umiera z powodu chorób, jeśli nikt nie pomoże. Szczenięta są tu najbardziej zagrożonymi zwierzętami i właśnie o nich najczęściej dostajemy zgłoszenia.

Szczeniak z organizacji ratującej zwierzęta zwykle trafia do nowego domu z wykonanymi już podstawowymi zabiegami weterynaryjnymi. Szczeniak adoptowany od nas był u lekarza weterynarii, przeszedł leczenie, został zaszczepiony i otrzymał mikroczip, a przed wyjazdem do domu dostaje paszport zwierzęcia. Jednym z nich jest Milky Cyrus: tę suczkę znaleziono późno w nocy, uwięzioną w kartonie po mleku, w którym szukała jedzenia, drżącą i pokrytą pchłami. Następnego dnia lekarz weterynarii stwierdził, że jest brudna, ale zdrowa, a od tego czasu suczka została adoptowana.

Co zrobić dalej

Jeśli szczeniak jest już kupiony i dopiero teraz rozpoznajesz te sygnały, nie ma sensu się obwiniać. Wiele osób dostrzega je dopiero wtedy, gdy szczeniak jest już w domu, a szczeniak i tak potrzebuje tego samego: dobrego domu i rozważnego początku.

• Zabierz szczeniaka do lekarza weterynarii w ciągu pierwszych kilku dni na pełne badanie, nawet jeśli wydaje się zdrowy.
• Trzymaj go z dala od miejsc, w których gromadzi się wiele nieznanych psów, dopóki lekarz weterynarii nie powie, że jego szczepienia zostały zakończone.
• Od razu zacznij łagodną socjalizację, opartą na krótkich, pozytywnych doświadczeniach z ludźmi, dźwiękami i miejscami.
• Zachowaj wszystkie dokumenty, wiadomości i ogłoszenia związane ze sprzedażą.
• Zgłoś sprzedawcę lokalnym władzom odpowiedzialnym za ochronę zwierząt, zwłaszcza jeśli szczeniak zachoruje wkrótce po zakupie.

Jeśli lęk lub zbyt mocne gryzienie staną się problemem, najpierw udaj się do lekarza weterynarii, aby wykluczyć ból lub chorobę, a potem poszukaj trenera, który pracuje metodą nagradzania, a nie karania. Wiele psów, które miały zły start, dzięki cierpliwości i odpowiedniemu wsparciu staje się spokojnymi, czułymi towarzyszami.

Jeśli chcesz już rozejrzeć się za psem, zacznij od naszej strony Adopcje. Gdy któryś wpadnie ci w oko, wyślij nam zgłoszenie adopcyjne i podaj swój kraj, ponieważ prowadzimy adopcje na terenie Europy.