Jak nauczyć szczeniaka lub uratowanego psa czystości: rutyna, nagrody i niepowodzenia

Dlaczego niektóre psy uczą się dłużej

Młode szczenięta mają mały pęcherz i słabo nad nim panują. Orientacyjnie przyjmuje się, że szczeniak potrafi wstrzymać mocz przez około godzinę na każdy miesiąc życia. Trzymiesięczny szczeniak może wytrzymać w ciągu dnia około trzech godzin, a krócej, gdy jest zajęty zabawą. Wiele szczeniąt mniej więcej do piątego miesiąca życia nadal potrzebuje wyjścia na zewnątrz w nocy. Nauka czystości szczeniaka często trwa od czterech do sześciu miesięcy, a u niektórych dłużej.

Znaczenie mają wielkość, wiek i dotychczasowe nawyki. Źródła weterynaryjne podają, że psy długo trzymane w klatkach, na przykład w sklepach zoologicznych, oraz psy, które żyły wyłącznie na zewnątrz, mogą trudniej uczyć się czystości. Nigdy nie musiały czekać, więc załatwiały się, kiedy i gdzie tylko potrzebowały.

Ustal stały rytm dnia

Psy uczą się najszybciej, gdy dzień przebiega według stałego schematu. Podawaj posiłki codziennie o tych samych porach, ponieważ szczenięta często muszą się załatwić wkrótce po jedzeniu. Za każdym razem wyprowadzaj psa na smyczy w to samo miejsce na zewnątrz, aby nauczył się, gdzie jest jego toaleta. Na zabawę i spacer przyjdzie czas, gdy pies się załatwi. Dopóki szczeniak nie zakończy szczepień, zapytaj lekarza weterynarii, z jakich miejsc na zewnątrz można bezpiecznie korzystać.

Wyprowadzaj szczeniaka lub nowego psa w tych momentach.

• Zaraz po przebudzeniu rano i tuż przed snem wieczorem
• Wkrótce po każdym posiłku lub wypiciu większej ilości wody
• Zaraz po przebudzeniu z drzemki
• Mniej więcej co 30 minut, gdy młody szczeniak biega i się bawi
• Co godzinę lub dwie, gdy młody szczeniak nie śpi
• Zawsze, gdy zauważysz sygnały, że musi się załatwić

Niektórzy opiekunowie używają krótkiej komendy, na przykład „siku”, wypowiadanej spokojnie, gdy pies się załatwia. Z czasem pies kojarzy te słowa z czynnością, co może się przydać przed podróżą samochodem lub przed snem.

Uważnie obserwuj psa w czasie nauki

Większość wpadek zdarza się, gdy nikt nie patrzy. W czasie nauki trzymaj psa w jednym z trzech miejsc. Pierwsze to przy tobie, tam, gdzie go widzisz. Drugie to niewielka, bezpieczna przestrzeń, na przykład kojec. Trzecie to klatka kenelowa – na krótkie odpoczynki. Niektórzy opiekunowie trzymają nowego psa w domu na lekkiej smyczy, aby pozostawał blisko.

Naucz się rozpoznawać sygnały, że pies musi się załatwić. Należą do nich węszenie przy podłodze, kręcenie się w kółko, nagłe przerwanie zabawy, skomlenie, niespokojne chodzenie tam i z powrotem oraz podchodzenie do drzwi. Gdy je zauważysz, od razu wyprowadź psa na zewnątrz. Małe szczenięta można wynieść na rękach, ponieważ często nie są w stanie wytrzymać drogi do drzwi.

Klatka kenelowa może pomóc, ponieważ większość psów unika zanieczyszczania miejsca, w którym śpi. Powinna być akurat tak duża, aby pies mógł w niej wygodnie wstać i się obrócić. Wprowadzaj ją stopniowo, podając w niej posiłki i smakołyki, i nigdy nie używaj jej jako kary. Szczenięta poniżej sześciu miesięcy zwykle nie powinny przebywać w klatce dłużej niż trzy do czterech godzin naraz w ciągu dnia.

Jeśli musisz wyjść na dłużej, kojec z podkładem higienicznym lub kuwetą w jednym rogu daje psu miejsce do załatwienia się. Podkłady sprawdzają się u niektórych opiekunów i małych psów. Mogą jednak utrudnić późniejsze przejście na załatwianie się wyłącznie na zewnątrz, ponieważ pies uczy się, że dozwolone są dwa miejsca.

Nagradzaj za właściwe miejsce

Pochwała i mały smakołyk uczą szybciej niż upomnienia. Nagradzaj na zewnątrz, zaraz po tym, jak pies skończy, póki jesteś jeszcze w pobliżu tego miejsca. Smakołyk podany dopiero w kuchni przychodzi zbyt późno, aby pies powiązał go z załatwieniem się na zewnątrz. Zaczekaj, aż pies całkowicie skończy, ponieważ młody szczeniak rozproszony pochwałą może przerwać w połowie.

Nie przestawaj nagradzać przez kilka tygodni, nawet gdy wydaje się, że pies już rozumie. Gdy szczeniak przez około dwa do trzech miesięcy obywa się bez wpadek, zwykle jest gotowy na więcej swobody w domu, pokój po pokoju.

Spokojnie reaguj na wpadki

Wpadki się zdarzają, a krótkie cofnięcie się w nauce po przeprowadzce lub przy rozstroju żołądka jest normalne. Jeśli przyłapiesz psa na gorącym uczynku, wydaj łagodny dźwięk, na przykład jedno klaśnięcie, aby mu przerwać, nie strasząc go. Potem wyprowadź go na zewnątrz, aby tam dokończył, i pochwal go, jeśli to zrobi. Jeśli znajdziesz nieczystość później, po prostu ją posprzątaj. Karcenie po fakcie nie działa, ponieważ pies nie potrafi powiązać go z czymś, co wydarzyło się nawet kilka minut wcześniej. Wtykanie mu nosa w nieczystości lub bicie może sprawić, że pies stanie się lękliwy. Może też nauczyć się unikać załatwiania się przy ludziach, co bardzo utrudnia nagradzanie go na zewnątrz.

Zabrudzone miejsca czyść środkiem enzymatycznym przeznaczonym do usuwania moczu zwierząt. Zwykłe środki czystości mogą pozostawić ślad zapachu, którego ludzie nie wyczuwają, ale psy tak, a ten zapach przyciąga je z powrotem w to samo miejsce. Niektórzy opiekunowie prowadzą też prosty dziennik posiłków, drzemek, zabaw i wyjść za potrzebą, aby dostrzec prawidłowości i zaplanować dzień.

Niektóre wpadki mają inne przyczyny. Część psów znakuje teren, podnosząc nogę na meble lub framugi drzwi. Najczęściej dotyczy to niekastrowanych samców, choć znakować mogą też suki i psy po kastracji. Kastracja niekastrowanego samca i uważne obserwowanie go ograniczają znakowanie u wielu psów. Inne psy popuszczają trochę moczu przy powitaniu, w podekscytowaniu lub gdy czują się niepewnie. Witaj się spokojnie i bez emocji, unikaj sięgania nad psem i wpatrywania się w niego, a gości poproś o to samo. Jeśli problem się utrzymuje, porozmawiaj z lekarzem weterynarii.

Szybko sprzątaj odchody, także we własnym ogrodzie, a potem umyj ręce. W psim kale mogą znajdować się glisty i tęgoryjce, które mogą przenosić się na ludzi i inne zwierzęta domowe.

Gdy wpadki wskazują na problem zdrowotny

Czasem wpadki mają przyczynę medyczną. Lekarze weterynarii szukają schorzeń, przez które pies oddaje więcej moczu, załatwia się częściej, odczuwa ból podczas załatwiania się lub traci kontrolę. Należą do nich na przykład zakażenia układu moczowego, choroby nerek, cukrzyca, pasożyty jelitowe, a u starszych psów – związane z wiekiem pogorszenie pamięci i myślenia. Biegunka po zmianie diety lub wywołana przez pasożyty również może na pewien czas cofnąć postępy szczeniaka.

Skontaktuj się z lekarzem weterynarii, jeśli zauważysz którykolwiek z tych objawów.

• Pies, który niezawodnie utrzymywał czystość, nagle zaczyna mieć wpadki
• Picie i oddawanie moczu w znacznie większej ilości niż zwykle
• Krew w moczu lub kale
• Parcie, piszczenie lub bardzo częste załatwianie się małymi porcjami
• Biegunka trwająca dłużej niż dobę
• Popuszczanie moczu, gdy pies odpoczywa lub śpi

Niektóre objawy wymagają pomocy tego samego dnia. Pies, który prze, ale oddaje mało moczu lub wcale, powinien natychmiast trafić do lekarza weterynarii, ponieważ niedrożny pęcherz moczowy to nagły przypadek. To samo dotyczy szczeniaka z biegunką i wymiotami albo takiego, który wydaje się osłabiony lub nie chce jeść. Młode szczenięta, które nie zakończyły szczepień, są narażone na poważne zakażenia, takie jak zakażenie parwowirusem.

Lekarz weterynarii zwykle zaczyna od pytań o rytm dnia psa i jego historię, a następnie przeprowadza badanie kliniczne. Często wykonuje się badanie moczu, a w zależności od wyników mogą być potrzebne badanie kału, badania krwi lub badania obrazowe. Leczenie zależy od przyczyny. Gdy nie stwierdzi się żadnej choroby, zwykle wraca się do treningu, czasem z pomocą weterynaryjnego behawiorysty.

Nauka czystości u uratowanego psa

Wiele uratowanych psów nigdy nie mieszkało w domu. Pies, który całe życie spędził na ulicy, na podwórku lub w boksie w schronisku, nie miał powodu, by się nauczyć, że podłoga to nie miejsce do załatwiania się. Pierwsze tygodnie traktuj tak, jakby do domu trafił szczeniak, nawet jeśli pies jest dorosły. Stosuj ten sam rytm dnia, tę samą uważną obserwację i te same nagrody. Dorosłe psy zwykle potrafią wstrzymać mocz znacznie dłużej niż szczenięta, więc zazwyczaj potrzebują mniej wyjść na zewnątrz.

Znaczenie ma też stres. Długa podróż, nowy dom i nowi ludzie mogą w pierwszych dniach powodować wpadki. Nerwowy pies może zbyt bać się ruchu ulicznego, deszczu lub fajerwerków, by załatwić się na spacerze, a potem robi to zaraz po powrocie do domu. Wybierz spokojne miejsce, daj psu czas, a jeśli się nie załatwi, spróbuj ponownie trochę później. Jak nowy pies aklimatyzuje się tydzień po tygodniu, opisujemy w artykule o tym, jak wygląda życie z małym uratowanym psem w pierwszych 30 dniach.

W Paw Squadron pierwsze przystanki po każdej akcji ratunkowej to lekarz weterynarii i kąpiel. Każdy pies przechodzi badanie, odrobaczanie i zabieg przeciw pchłom i innym pasożytom, a przed adopcją każde zwierzę jest zbadane, leczone, zaszczepione i zaczipowane. Mimo to warto w pierwszych tygodniach odwiedzić własnego lekarza weterynarii, zwłaszcza jeśli wpadki trwają dłużej, niż się spodziewasz.

Jeśli masz pytania o psa, którego adopcję rozważasz, zajrzyj do naszego FAQ lub wyślij zgłoszenie adopcyjne.