Αιμάτωμα του αυτιού στον σκύλο: σημάδια, αιτίες και θεραπεία

Πώς σχηματίζεται ένα αιμάτωμα του αυτιού

Το πτερύγιο του αυτιού είναι ένα λεπτό φύλλο χόνδρου που καλύπτεται από δέρμα και στις δύο πλευρές, με μικρά αιμοφόρα αγγεία που το διατρέχουν. Όταν ένας σκύλος τινάζει έντονα το κεφάλι του ή ξύνει ξανά και ξανά το ίδιο αυτί, ένα από αυτά τα αγγεία μπορεί να σπάσει, και ο ίδιος ο χόνδρος μπορεί να ραγίσει. Το αίμα συγκεντρώνεται ανάμεσα στις στιβάδες του πτερυγίου και σχηματίζει έναν θύλακα γεμάτο υγρό.

Οι κτηνίατροι δεν κατανοούν πλήρως κάθε βήμα αυτής της διαδικασίας. Το επανειλημμένο τίναγμα και ξύσιμο παίζει ρόλο σχεδόν σε κάθε περίπτωση. Ένα χτύπημα στο αυτί, μια γρατζουνιά ή ένα δάγκωμα από άλλο ζώο μπορεί επίσης να προκαλέσει αιμάτωμα.

Συνήθεις αιτίες

Το συνηθισμένο έναυσμα είναι ένα αυτί που προκαλεί φαγούρα ή πονά. Όταν ο κτηνίατρος αναζητά την αιτία, αυτά είναι τα πιο συχνά ευρήματα.

• Λοίμωξη του εξωτερικού αυτιού από βακτήρια, ζυμομύκητες ή και τα δύο
• Αλλεργίες σε παράγοντες του περιβάλλοντος ή σε τροφές, που συχνά προκαλούν φλεγμονή στα αυτιά
• Ακάρεα των αυτιών ή άλλα παράσιτα
• Κάτι σφηνωμένο στον ακουστικό πόρο, όπως ένας σπόρος χόρτου
• Χρόνια πάθηση των αυτιών που επανέρχεται συνεχώς

Ορισμένες ασθένειες κάνουν τα μικρά αιμοφόρα αγγεία πιο εύθραυστα. Ορμονικές παθήσεις όπως η νόσος του Cushing είναι ένα παράδειγμα, και μπορούν να κάνουν πιο πιθανό ένα αιμάτωμα. Λιγότερο συχνά, ρόλο παίζει μια ανοσολογική πάθηση ή μια αιμορραγική διαταραχή. Ένας σκύλος με πρόβλημα πήξης του αίματος μπορεί να αναπτύξει αιμάτωμα ακόμη και χωρίς τίναγμα ή ξύσιμο. Οποιοσδήποτε σκύλος μπορεί να εμφανίσει αιμάτωμα του αυτιού, αλλά οι σκύλοι με επίμονα προβλήματα στα αυτιά είναι αυτοί που βλέπουν συχνότερα οι κτηνίατροι. Και οι γάτες μπορεί να εμφανίσουν αιμάτωμα του αυτιού.

Σημάδια που πρέπει να προσέχετε

Η διόγκωση μπορεί να είναι μικρή ή να καταλαμβάνει ολόκληρο το πτερύγιο του αυτιού. Μια μεγάλη διόγκωση μπορεί να φράξει εν μέρει το άνοιγμα του ακουστικού πόρου. Συνήθως προσβάλλεται μόνο το ένα αυτί, αλλά μπορεί να προσβληθούν και τα δύο. Οι ιδιοκτήτες συχνά παρατηρούν μερικά από τα παρακάτω σημάδια.

• Μαλακή, πλαδαρή διόγκωση στην εσωτερική πλευρά του πτερυγίου του αυτιού, που στην αφή μοιάζει γεμάτη υγρό
• Πτερύγιο του αυτιού που είναι ζεστό στην αφή και φαίνεται πιο παχύ από το άλλο
• Αυτί που κρέμεται πιο χαμηλά ή φαίνεται πιο βαρύ από το συνηθισμένο
• Τίναγμα του κεφαλιού, ξύσιμο του αυτιού ή τρίψιμο του κεφαλιού στο πάτωμα
• Σύσπαση, απομάκρυνση ή κλαψούρισμα όταν αγγίζεται το αυτί
• Σημάδια λοίμωξης του αυτιού, όπως άσχημη μυρωδιά, κοκκινίλα ή έκκριμα από τον ακουστικό πόρο

Πότε είναι επείγον

Ένα αιμάτωμα του αυτιού από μόνο του συνήθως δεν αποτελεί επείγον περιστατικό. Ωστόσο, είναι επώδυνο, και συνιστάται να το εξετάσει σύντομα ο κτηνίατρός σας αντί να περιμένετε να υποχωρήσει. Αν αφεθεί χωρίς θεραπεία, το αίμα απορροφάται σιγά σιγά, αλλά η φλεγμονή αφήνει πίσω της ουλώδη ιστό. Το αυτί συχνά επουλώνεται παχύ και παραμορφωμένο, και σε ορισμένους σκύλους η ουλοποίηση στενεύει τον ακουστικό πόρο.

Δεν συνιστάται η παροχέτευση της διόγκωσης στο σπίτι με βελόνα ή λεπίδα. Μπορεί να οδηγήσει σε μόλυνση, και χωρίς σωστή θεραπεία ο θύλακας τείνει να γεμίσει ξανά.

Επικοινωνήστε με τον κτηνίατρό σας ή με ένα κτηνιατρείο επειγόντων περιστατικών την ίδια μέρα αν ο σκύλος σας έχει κλίση του κεφαλιού, χάνει την ισορροπία του, δυσκολεύεται να σταθεί ή να περπατήσει ή έχει μάτια που κινούνται από τη μία πλευρά στην άλλη. Αυτά μπορεί να είναι σημάδια ότι μια λοίμωξη έχει φτάσει στο μέσο ή στο εσωτερικό αυτί. Το ίδιο ισχύει για ένα τραύμα από δάγκωμα στο αυτί, αιμορραγία που δεν σταματά ή ανεξήγητους μώλωπες ή αιμορραγία σε άλλο σημείο του σώματος, που μπορεί να υποδηλώνουν πρόβλημα πήξης του αίματος.

Πώς τη διαγιγνώσκουν και τη θεραπεύουν οι κτηνίατροι

Ο κτηνίατρος συνήθως αναγνωρίζει ένα αιμάτωμα του αυτιού κοιτάζοντας και ψηλαφώντας απαλά το πτερύγιο του αυτιού. Μπορεί να πάρει ένα μικρό δείγμα του υγρού με λεπτή βελόνα για να επιβεβαιώσει τι περιέχει η διόγκωση. Το σημαντικότερο ζητούμενο είναι να βρεθεί γιατί ο σκύλος σας τίναζε το κεφάλι του ή ξυνόταν. Ο κτηνίατρος θα εξετάσει τον ακουστικό πόρο με ένα όργανο με φωτισμό που ονομάζεται ωτοσκόπιο. Συχνά παίρνει επίχρισμα από τα υπολείμματα του αυτιού για να το εξετάσει στο μικροσκόπιο για ζυμομύκητες, βακτήρια ή ακάρεα. Ανάλογα με τα ευρήματα, μπορεί να προτείνει εξετάσεις για αλλεργίες ή εξετάσεις αίματος για ορμονικές παθήσεις.

Η χειρουργική επέμβαση είναι η πιο συνηθισμένη θεραπεία. Υπό γενική αναισθησία, ο κτηνίατρος ανοίγει τη διόγκωση, αφαιρεί το αίμα και τους θρόμβους και τοποθετεί ράμματα που διαπερνούν το πτερύγιο του αυτιού. Τα ράμματα κλείνουν τον κενό χώρο, ώστε να μην μπορεί να γεμίσει ξανά. Συνήθως παραμένουν δύο έως τρεις εβδομάδες, όσο οι στιβάδες επουλώνονται μεταξύ τους. Ορισμένοι κτηνίατροι κάνουν μια σειρά από μικρές οπές αντί για μία μεγαλύτερη τομή.

Άλλες επιλογές αποφεύγουν μια πλήρη χειρουργική επέμβαση. Ο κτηνίατρος μπορεί να αφαιρέσει το υγρό με βελόνα και μερικές φορές να τοποθετήσει στη συνέχεια αντιφλεγμονώδες φάρμακο μέσα στον θύλακα. Ο θύλακας συχνά ξαναγεμίζει, οπότε αυτό μπορεί να χρειαστεί να επαναληφθεί. Μια άλλη προσέγγιση είναι να αφεθεί μια μικρή παροχέτευση στο πτερύγιο του αυτιού για αρκετές ημέρες, ώστε το υγρό να συνεχίσει να εκρέει. Ορισμένοι σκύλοι λαμβάνουν επίσης αντιφλεγμονώδες φάρμακο από το στόμα όσο αντιμετωπίζεται το πρόβλημα του αυτιού. Αυτές οι λιγότερο επεμβατικές μέθοδοι έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να επιτρέψουν στη διόγκωση να επανεμφανιστεί και να αφήσουν το αυτί ζαρωμένο.

Πολλές από τις λιγότερο επεμβατικές μεθόδους δεν απαιτούν γενική αναισθησία. Αυτό μπορεί να τις κάνει καλύτερη επιλογή για έναν σκύλο που δεν είναι καλός υποψήφιος για γενική αναισθησία. Ο κτηνίατρος μπορεί επίσης να προτείνει να αφεθεί το αιμάτωμα να επουλωθεί μόνο του, ενώ αντιμετωπίζεται η αιτία. Αυτό μπορεί να διαρκέσει εβδομάδες και είναι δυσάρεστο για τον σκύλο. Το αυτί συνήθως καταλήγει παχύ και ζαρωμένο, ένα σχήμα που συχνά αποκαλείται «αυτί κουνουπίδι».

Όποια μέθοδος κι αν επιλεγεί, η αντιμετώπιση της αιτίας αποτελεί μέρος του πλάνου. Αυτό μπορεί να σημαίνει φάρμακο για το αυτί σε περίπτωση λοίμωξης, αντιπαρασιτική θεραπεία για τα ακάρεα ή ένα πιο μακροπρόθεσμο πλάνο για τη διαχείριση των αλλεργιών. Αν η φαγούρα συνεχιστεί, μπορεί να σχηματιστεί νέο αιμάτωμα στο ίδιο αυτί ή στο άλλο.

Ανάρρωση στο σπίτι

Πολλοί σκύλοι επιστρέφουν στο σπίτι με έναν επίδεσμο που κρατά το αυτί ακίνητο πάνω στο κεφάλι, συχνά για αρκετές ημέρες έως δύο περίπου εβδομάδες. Ο κτηνίατρός σας συνήθως θα συστήσει επίσης κολάρο-χωνί, ώστε ο σκύλος σας να μην μπορεί να ξύσει το αυτί ή να βγάλει τον επίδεσμο. Κρατάτε τον επίδεσμο καθαρό και στεγνό, δίνετε κάθε φάρμακο για το αυτί σύμφωνα με τις οδηγίες και πηγαίνετε σε κάθε επανεξέταση, συμπεριλαμβανομένης εκείνης για την αφαίρεση των ραμμάτων.

Καλέστε τον κτηνίατρό σας αν ο επίδεσμος γλιστρήσει, βραχεί ή μυρίζει άσχημα, αν η διόγκωση επανεμφανιστεί ή αν ο σκύλος σας φαίνεται να πονά περισσότερο από πριν. Όταν το αιμάτωμα αντιμετωπίζεται σωστά και το υποκείμενο πρόβλημα είναι υπό έλεγχο, σπάνια επανεμφανίζεται. Κάποιες ουλές ή κάποιο ζάρωμα του πτερυγίου μπορεί πάντως να προκύψουν με οποιαδήποτε θεραπεία.

Πρόληψη και άλλα κατοικίδια

Η καλύτερη πρόληψη είναι η έγκαιρη αντιμετώπιση των προβλημάτων στα αυτιά. Ελέγχετε τακτικά τα αυτιά του σκύλου σας για κοκκινίλα, μυρωδιά ή έκκριμα, και επισκεφθείτε τον κτηνίατρό σας μόλις αρχίσει το τίναγμα του κεφαλιού ή το ξύσιμο. Συνεχίστε κάθε θεραπεία του αυτιού μέχρι ο κτηνίατρός σας να επιβεβαιώσει ότι η λοίμωξη έχει υποχωρήσει, ακόμη κι αν το αυτί φαίνεται καλύτερα νωρίτερα. Καθαρίζετε τα αυτιά μόνο αν το συστήσει ο κτηνίατρός σας, με ένα προϊόν που θα σας προτείνει, και αποφεύγετε τις μπατονέτες, που μπορεί να σπρώξουν τα υπολείμματα βαθύτερα. Προσπαθήστε να μην μπαίνει νερό στα αυτιά την ώρα του μπάνιου, και ρωτήστε τον κτηνίατρό σας για ένα στεγνωτικό προϊόν αν ο σκύλος σας κολυμπά. Οι σκύλοι με αλλεργίες χρειάζονται συχνά ένα μακροπρόθεσμο πλάνο, ώστε τα αυτιά τους να μην τους ενοχλούν.

Το αιμάτωμα του αυτιού δεν είναι μεταδοτικό. Δεν μπορεί να περάσει σε άλλα κατοικίδια ή σε ανθρώπους. Τα ακάρεα των αυτιών είναι άλλο θέμα. Μεταδίδονται εύκολα μεταξύ σκύλων και γατών με τη στενή επαφή, οπότε αν η αιτία είναι τα ακάρεα, οι κτηνίατροι συνήθως συνιστούν τη θεραπεία όλων των κατοικιδίων του σπιτιού.

Διασωσμένοι και πρόσφατα υιοθετημένοι σκύλοι

Οι σκύλοι που ζούσαν στον δρόμο ή σε συνθήκες συνωστισμού μπορεί να φτάσουν με ακάρεα των αυτιών ή λοιμώξεις του αυτιού που δεν είχαν αντιμετωπιστεί ποτέ. Στην Paw Squadron, οι πρώτοι σταθμοί μετά από κάθε διάσωση είναι ο κτηνίατρος και ένα μπάνιο, με κτηνιατρικό έλεγχο, αποπαρασίτωση και θεραπεία κατά των ψύλλων και άλλων παρασίτων. Πριν από την υιοθεσία, κάθε ζώο υποβάλλεται σε κτηνιατρικό έλεγχο, θεραπεία, εμβολιασμούς και τοποθέτηση μικροτσίπ.

Αν ο σκύλος που υιοθετήσατε έχει παχύ, ζαρωμένο πτερύγιο αυτιού, μπορεί να είχε αιμάτωμα στο παρελθόν. Αναφέρετέ το στην πρώτη επίσκεψη στον κτηνίατρο και ζητήστε του να ελέγξει τον ακουστικό πόρο, ιδίως αν ο σκύλος σας εξακολουθεί να τινάζει το κεφάλι του ή να ξύνει εκείνο το αυτί. Σε έναν σκύλο που μόλις ήρθε στο σπίτι, το τίναγμα του κεφαλιού αξίζει μια έγκαιρη επίσκεψη στον κτηνίατρο, πριν ένα μικρό πρόβλημα στο αυτί εξελιχθεί σε διογκωμένο πτερύγιο.

Περισσότερους οδηγούς για τη φροντίδα των αυτιών και του δέρματος θα βρείτε στην PawPedia. Αν έχετε ερωτήσεις για έναν σκύλο που υιοθετήσατε από εμάς, οι Συχνές ερωτήσεις μας είναι ένα καλό σημείο εκκίνησης.