Μεταδοτικός αφροδίσιος όγκος στον σκύλο: σημάδια, θεραπεία και πρόληψη

Πού απαντάται

Ο TVT έχει αναφερθεί σε κάθε ήπειρο όπου ζουν άνθρωποι. Είναι συχνότερος εκεί όπου πολλοί σκύλοι κυκλοφορούν ελεύθεροι και λίγοι είναι στειρωμένοι. Προσβάλλονται συχνότερα νεαροί, σεξουαλικά ώριμοι σκύλοι και πολλά περιστατικά αφορούν αδέσποτους ή ελεύθερα περιφερόμενους σκύλους.

Στην Ευρώπη, μια έρευνα σε κτηνιάτρους που δημοσιεύθηκε το 2014 διαπίστωσε ότι ο TVT εξακολουθούσε να υπάρχει σε τμήματα της Νότιας και της Ανατολικής Ευρώπης. Σε πολλές χώρες της Βόρειας και της Δυτικής Ευρώπης είχε σχεδόν εξαφανιστεί και τα λίγα περιστατικά που καταγράφονταν εκεί αφορούσαν κυρίως σκύλους που είχαν έρθει από το εξωτερικό. Αν υιοθετήσατε σκύλο από τα Βαλκάνια και ζείτε σε άλλο μέρος της Ευρώπης, ο κτηνίατρος της περιοχής σας μπορεί να βλέπει σπάνια TVT. Βοηθά να ενημερώσετε τον κτηνίατρο για το από πού προέρχεται ο σκύλος σας.

Πώς μεταδίδεται

Ο όγκος μεταδίδεται όταν ζωντανά κύτταρα του όγκου έρχονται σε επαφή με τραυματισμένο δέρμα ή με τον υγρό βλεννογόνο των γεννητικών οργάνων, της μύτης, του στόματος ή των ματιών. Το ζευγάρωμα είναι η κύρια οδός, επειδή συχνά προκαλεί μικρές εκδορές. Το μύρισμα, το γλείψιμο, τα δαγκώματα και οι γρατζουνιές μπορούν να μεταφέρουν κύτταρα στο πρόσωπο και στο δέρμα. Η μητέρα μπορεί επίσης να τον μεταδώσει στα κουτάβια της όταν τα καθαρίζει.

Ο TVT δεν μεταδίδεται στους ανθρώπους. Είναι νόσος της οικογένειας των κυνιδών. Σε πειράματα, τα κύτταρα αναπτύχθηκαν επίσης σε στενούς άγριους συγγενείς, όπως οι αλεπούδες, τα κογιότ και οι λύκοι. Δεν είναι γνωστό να προσβάλλει γάτες ή άλλα κατοικίδια.

Σημάδια που πρέπει να προσέχετε

Οι περισσότεροι όγκοι αναπτύσσονται στα γεννητικά όργανα. Στα αρσενικά βρίσκονται στο πέος ή μέσα στη θήκη του πέους (πόσθη). Στα θηλυκά αναπτύσσονται μέσα στον κόλπο ή στο αιδοίο. Ένας όγκος που βρίσκεται βαθιά μέσα μπορεί να είναι δύσκολο να φανεί, γι’ αυτό οι ιδιοκτήτες συχνά παρατηρούν αίμα πριν προσέξουν κάποιο ογκίδιο. Λιγότερο συχνά, οι όγκοι εμφανίζονται στη μύτη, στο στόμα, γύρω από τα μάτια ή στο δέρμα. Προσέξτε τα παρακάτω σημάδια.

• Αίμα από το αιδοίο ή την πόσθη, που συχνά φαίνεται ως κηλίδες στα πατώματα και στα στρωσίδια
• Αιματηρό έκκριμα που επανέρχεται συνεχώς
• Ροζ, κόκκινο ή γκρι μόρφωμα με ανώμαλη επιφάνεια σαν κουνουπίδι, που αιμορραγεί εύκολα
• Συχνό γλείψιμο της γεννητικής περιοχής
• Έντονη προσπάθεια ή δυσφορία κατά την ούρηση
• Φτάρνισμα, ρινορραγίες ή δακρύρροια, αν ο όγκος βρίσκεται στη μύτη
• Κακοσμία του στόματος, ογκίδιο στο στόμα ή εξογκώματα στο δέρμα
• Διογκωμένοι λεμφαδένες

Οι όγκοι έχουν διάμετρο από λιγότερο από ένα εκατοστό έως περισσότερα από 10 εκατοστά. Σε ένα θηλυκό, η αιμορραγία από το αιδοίο μπορεί να μπερδευτεί με οίστρο ή με αίμα στα ούρα. Μια αιμορραγία που διαρκεί περισσότερο από το συνηθισμένο, επανέρχεται ή εμφανίζεται σε στειρωμένο θηλυκό αξίζει επίσκεψη στον κτηνίατρο.

Πότε είναι επείγον

Ο TVT σπάνια αποτελεί αιφνίδιο επείγον περιστατικό. Ορισμένες επιπλοκές, ωστόσο, χρειάζονται βοήθεια την ίδια μέρα. Είναι καλύτερα να επικοινωνήσετε αμέσως με τον κτηνίατρό σας ή με ένα κτηνιατρείο επειγόντων περιστατικών αν παρατηρήσετε κάποιο από τα παρακάτω.

• Έντονη αιμορραγία που δεν υποχωρεί
• Πέος που μένει έξω από την πόσθη και δεν μπορεί να επιστρέψει μέσα
• Ζόρισμα για ούρηση, ενώ βγαίνουν ελάχιστα ή καθόλου ούρα
• Αδυναμία, ωχρά ούλα ή κατάρρευση
• Μάτι που προεξέχει ή γρήγορο πρήξιμο του προσώπου

Πώς θέτουν τη διάγνωση οι κτηνίατροι

Η διάγνωση είναι συχνά απλή. Ο κτηνίατρος εξετάζει τη μάζα και παίρνει λίγα κύτταρα, είτε με λεπτή βελόνα είτε πιέζοντας μια γυάλινη αντικειμενοφόρο πλάκα πάνω στην επιφάνειά της. Τα κύτταρα του TVT έχουν χαρακτηριστική εμφάνιση στο μικροσκόπιο, οπότε αυτή η εξέταση συχνά επιβεβαιώνει τη διάγνωση χωρίς χειρουργική επέμβαση.

Οι όγκοι σε ασυνήθιστα σημεία, όπως η μύτη ή το δέρμα, μπορεί να μοιάζουν με άλλες ασθένειες. Σε αυτές τις περιπτώσεις ο κτηνίατρος μπορεί να στείλει ένα δείγμα ιστού (βιοψία) σε εργαστήριο, ενώ ορισμένα εργαστήρια προσφέρουν και εξέταση με βάση το DNA. Στη νότια Ευρώπη, οι κτηνίατροι μπορεί επίσης να αποκλείσουν τη λεϊσμανίαση, μια παρασιτική νόσο που μπορεί να προκαλέσει παρόμοιες πληγές.

Ο κτηνίατρός σας μπορεί να ελέγξει τους λεμφαδένες και να κάνει εξέταση ούρων, επειδή οι σκύλοι με TVT στα γεννητικά όργανα έχουν συχνά βακτήρια στα ούρα τους. Ο όγκος εξαπλώνεται πέρα από το σημείο όπου ξεκίνησε μόνο στο 5% περίπου των σκύλων, συνήθως στους κοντινούς λεμφαδένες.

Πώς αντιμετωπίζεται

Η χημειοθεραπεία είναι συνήθως η πρώτη επιλογή. Ένα μόνο φάρμακο χορηγείται ενδοφλεβίως, τις περισσότερες φορές μία φορά την εβδομάδα. Οι περισσότεροι σκύλοι χρειάζονται αρκετές εβδομαδιαίες συνεδρίες και η θεραπεία συνήθως συνεχίζεται για λίγο ακόμη αφού εξαφανιστεί ο όγκος. Σε πρόσφατες μελέτες, περισσότεροι από 9 στους 10 σκύλους που έλαβαν αυτή τη θεραπεία είχαν πλήρη ανταπόκριση, δηλαδή ο όγκος εξαφανίστηκε εντελώς.

Ο κτηνίατρός σας θα σας εξηγήσει τις πιθανές παρενέργειες και τι πρέπει να προσέχετε στο σπίτι. Μπορεί να συσταθούν εξετάσεις αίματος κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Οι μεγάλοι όγκοι, η μεγαλύτερη ηλικία του σκύλου και ο ζεστός, υγρός καιρός συνδέονται με πιο αργή ή πιο αδύναμη ανταπόκριση. Αν ο όγκος δεν ανταποκρίνεται καλά, ο κτηνίατρος μπορεί να προτείνει ένα διαφορετικό φάρμακο ή ακτινοθεραπεία.

Η χειρουργική επέμβαση από μόνη της συνήθως δεν είναι η πρώτη επιλογή. Μπορεί να είναι κατάλληλη για έναν μικρό όγκο που είναι εύκολα προσβάσιμος. Πολλοί από αυτούς τους όγκους βρίσκονται σε σημεία όπου είναι δύσκολο να αφαιρεθούν πλήρως και συχνά επανεμφανίζονται, εκτός αν προστεθεί και άλλη θεραπεία. Ορισμένοι όγκοι συρρικνώνονται από μόνοι τους, αλλά οι περισσότεροι συνεχίζουν να μεγαλώνουν, οπότε είναι καλύτερα να ρωτήσετε σύντομα τον κτηνίατρό σας για θεραπεία αντί να περιμένετε.

Η πρόγνωση είναι πολύ καλή για τους περισσότερους σκύλους. Είναι πιο επιφυλακτική στις σπάνιες περιπτώσεις όπου ο όγκος έχει εξαπλωθεί σε εσωτερικά όργανα, στα μάτια ή στον εγκέφαλο.

Πώς προλαμβάνεται

Η στείρωση βοηθά να μειωθεί ο κίνδυνος. Οι μελέτες συνδέουν τον TVT με περιοχές όπου οι περισσότεροι σκύλοι δεν είναι στειρωμένοι. Ωστόσο, και οι στειρωμένοι σκύλοι μπορούν να προσβληθούν από TVT, επειδή μπορεί ακόμη να κάνουν επίβαση, να δεχτούν επίβαση ή να έρθουν σε στενή επαφή με άλλους σκύλους. Αν δεν αφήνετε τον σκύλο σας να περιφέρεται χωρίς επίβλεψη, περιορίζετε επίσης την επαφή του με σκύλους που μπορεί να φέρουν τον όγκο. Αν σκοπεύετε να ζευγαρώσετε έναν σκύλο, συνιστάται να εξεταστούν πρώτα και οι δύο σκύλοι από κτηνίατρο.

Όσο ο σκύλος βρίσκεται υπό θεραπεία, κρατήστε τον μακριά από ζευγάρωμα και από στενή επαφή με άλλους σκύλους. Ρωτήστε τον κτηνίατρό σας ποιες προφυλάξεις είναι σκόπιμες για τους άλλους σκύλους του σπιτιού σας και αν πρέπει να φοράτε γάντια όταν καθαρίζετε την περιοχή.

Σε ευρύτερη κλίμακα, τα προγράμματα στείρωσης των αδέσποτων σκύλων, μαζί με τη θεραπεία των σκύλων που έχουν προσβληθεί, βοηθούν να τεθεί ο TVT υπό έλεγχο. Η νόσος σχεδόν εξαφανίστηκε από το Ηνωμένο Βασίλειο κατά τη διάρκεια του εικοστού αιώνα, πιθανώς ως παράπλευρη συνέπεια νόμων που απαιτούσαν να κρατιούνται οι σκύλοι υπό έλεγχο.

Τι σημαίνει για τους διασωσμένους σκύλους

Επειδή ο TVT είναι συχνότερος στους νεαρούς, αστείρωτους σκύλους του δρόμου, αξίζει να τον γνωρίζετε αν υιοθετήσετε έναν διασωσμένο σκύλο. Στην Paw Squadron, οι πρώτοι σταθμοί μετά από κάθε διάσωση είναι ο κτηνίατρος και ένα μπάνιο. Κάθε ζώο υποβάλλεται σε κτηνιατρικό έλεγχο, θεραπεία, εμβολιασμούς και τοποθέτηση μικροτσίπ πριν από την υιοθεσία.

Παρ’ όλα αυτά, έχει νόημα να πάτε τον νέο σας σκύλο στον δικό σας κτηνίατρο μέσα στις πρώτες εβδομάδες στο σπίτι. Αναφέρετε πού διασώθηκε ο σκύλος σας και ζητήστε να ελεγχθεί η γεννητική περιοχή στο πλαίσιο της εξέτασης. Αν δείτε ποτέ αίμα από τα γεννητικά όργανα ή ένα ογκίδιο που αιμορραγεί, κλείστε ραντεβού. Μπορεί να αποδειχθεί κάτι ασήμαντο. Αν πρόκειται για TVT, συνήθως ανταποκρίνεται καλά στη θεραπεία.

Αν σκέφτεστε να προσφέρετε σπίτι σε έναν διασωσμένο σκύλο, επισκεφθείτε τη σελίδα υιοθεσιών μας ή δείτε περισσότερους οδηγούς υγείας στην PawPedia.