EL
Κάντε δωρεά

Εξογκώματα και οζίδια στον σκύλο: πότε να ανησυχήσετε

ΆρθροΚοινοποίηση
7 λεπτά ανάγνωσης Τελευταία ενημέρωση

Από την PawPedia, μια εγκυκλοπαίδεια για τη ζωή με τα ζώα

Περιεχόμενα
Ογκίδια και εξογκώματα στον σκύλο
Ένας κοντότριχος σκύλος σε ανοιχτό καφέ χρώμα ξαπλώνει σε ένα υφαντό χαλί, ενώ ένα γονατιστό άτομο ψηλαφεί τον ώμο και το πλευρό του και με τα δύο χέρια.
Ένας σκύλος ξαπλωμένος σε χαλί, ενώ ένα άτομο περνά τα χέρια του πάνω από το πλευρό του
ΑιτίαΔεν είναι όγκος κάθε εξόγκωμα· κύστεις, κονδυλώματα, λοιμώξεις και διογκώσεις από πίεση μπορεί να μοιάζουν με όγκο στην αφή
ΠροσβάλλειΤο δέρμα και ο ιστός ακριβώς κάτω από αυτό
Συνήθης ηλικίαΠιο πιθανά στη μέση ηλικία και αργότερα, αν και μερικοί τύποι εμφανίζονται κυρίως σε νεαρούς σκύλους
Πώς μεταδίδεταιΤα περισσότερα εξογκώματα δεν μεταδίδονται σε άλλα κατοικίδια· τα κονδυλώματα είναι η κύρια εξαίρεση και μεταδίδονται μεταξύ σκύλων με άμεση επαφή και μέσω κοινόχρηστων αντικειμένων
Προειδοποιητικά σημάδιαΓρήγορη ανάπτυξη, σκληρό εξόγκωμα προσκολλημένο στον υποκείμενο ιστό ή επιφάνεια με έλκος ή αιμορραγία· τα αβλαβή και τα καρκινικά εξογκώματα μπορεί να μοιάζουν μεταξύ τους
ΔιάγνωσηΣυνήθως πρώτα μια παρακέντηση-αναρρόφηση με λεπτή βελόνα, κατά την οποία ο κτηνίατρος συλλέγει λίγα κύτταρα με μια λεπτή βελόνα για εξέταση
ΘεραπείαΕξαρτάται από το τι δείχνουν οι εξετάσεις ότι είναι το εξόγκωμα· πολλά αβλαβή εξογκώματα μπορούν απλώς να παρακολουθούνται, και η χειρουργική επέμβαση είναι η κύρια θεραπεία για τους περισσότερους όγκους του δέρματος
ΠρόγνωσηΠολλά εξογκώματα αποδεικνύονται αβλαβή, αλλά κάποια είναι καρκίνος
ΠρόληψηΤα περισσότερα δεν μπορούν να προληφθούν, αλλά οι τακτικοί έλεγχοι του δέρματος μπορούν να τα εντοπίσουν νωρίς
Κίνδυνος για τους ανθρώπουςΤα περισσότερα εξογκώματα δεν μεταδίδονται στους ανθρώπους· οι ιοί των κονδυλωμάτων του σκύλου δεν θεωρούνται κίνδυνος για τους ανθρώπους ή τις γάτες
Επείγον ανΈνα εξόγκωμα αιμορραγεί έντονα ή ξαφνικά πρήζεται και κοκκινίζει, ή ο σκύλος κάνει εμετό, σταματά να τρώει, φαίνεται αδύναμος ή βγάζει μαύρα ή αιματηρά κόπρανα

Τα εξογκώματα είναι κάτι συνηθισμένο στους σκύλους, και οι ιδιοκτήτες τα βρίσκουν συχνά καθώς χαϊδεύουν ή βουρτσίζουν τον σκύλο. Πολλά εξογκώματα αποδεικνύονται αβλαβή. Κάποια είναι καρκίνος, και τα δύο μπορεί να μοιάζουν στην όψη και στην αφή. Μια γρήγορη εξέταση με βελόνα στον κτηνίατρο μπορεί συχνά να τα ξεχωρίσει.

Οι όγκοι του δέρματος και του ιστού ακριβώς κάτω από αυτό είναι οι πιο συχνοί όγκοι στους σκύλους. Γίνονται πιο πιθανοί στη μέση ηλικία και αργότερα, αν και μερικοί τύποι εμφανίζονται κυρίως σε νεαρούς σκύλους. Δεν είναι όγκος κάθε εξόγκωμα. Οι κύστεις, τα κονδυλώματα, οι λοιμώξεις και οι διογκώσεις από πίεση μπορεί όλα να μοιάζουν με όγκο στην αφή.

Συνηθισμένα εξογκώματα στους σκύλους

Αυτά είναι τα εξογκώματα που βρίσκουν πιο συχνά οι ιδιοκτήτες. Μόνο μια εξέταση μπορεί να επιβεβαιώσει ποιο από αυτά έχει ο σκύλος σας.

  • Τα λιπώματα είναι μαλακά λιπώδη εξογκώματα κάτω από το δέρμα και ένας από τους πιο συχνούς καλοήθεις όγκους στους σκύλους. Εμφανίζονται κυρίως σε ηλικιωμένους σκύλους με περιττό βάρος, συχνά στο στήθος, στα πλευρά και στο πάνω μέρος των ποδιών, και τα περισσότερα μετακινούνται ελεύθερα κάτω από το δέρμα.
  • Τα ιστιοκυττώματα είναι μικρά, ανασηκωμένα, συχνά άτριχα ροζ ή κόκκινα εξογκώματα, συνήθως σε σκύλους κάτω των τριάμισι ετών. Εμφανίζονται κυρίως στο κεφάλι, στα αυτιά και στα πόδια, και τα περισσότερα υποχωρούν από μόνα τους μέσα σε δύο έως τρεις μήνες.
  • Οι δερματικές κύστεις σχηματίζονται από τους θύλακες των τριχών. Μπορεί να περιέχουν γκρίζο, καφέ ή κίτρινο τυρώδες υλικό και μπορεί να σπάσουν.
  • Τα κονδυλώματα (θηλώματα) προκαλούνται από ιό. Οι νεαροί σκύλοι μπορεί να εμφανίσουν αρκετά ταυτόχρονα, συχνά στα χείλη και μέσα στο στόμα.
  • Τα σμηγματογόνα αδενώματα είναι μορφώματα που προέρχονται από τους σμηγματογόνους αδένες, συχνά αρκετά μαζί, και είναι συνηθισμένα στο κεφάλι ηλικιωμένων σκύλων. Είναι καλοήθη, αλλά μπορεί να ερεθιστούν ή να μολυνθούν.
  • Τα υγρώματα είναι μαλακές, ανώδυνες διογκώσεις γεμάτες υγρό πάνω από τους αγκώνες μεγαλόσωμων σκύλων που ξαπλώνουν σε σκληρά δάπεδα.
  • Τα μαστοκυττώματα είναι ο πιο συχνός κακοήθης όγκος του δέρματος στους σκύλους. Τα Μπόξερ, τα Παγκ, τα Μπόστον Τεριέ και τα Γκόλντεν Ριτρίβερ είναι μεταξύ των φυλών με αυξημένο κίνδυνο.
  • Οι όγκοι του μαστού είναι εξογκώματα κατά μήκος των θηλών στις σκύλες. Περίπου οι μισοί από όλους τους όγκους στις σκύλες είναι όγκοι του μαστού, και λίγο λιγότεροι από τους μισούς από αυτούς είναι καρκίνος.

Η όψη και η αφή δεν αρκούν

Ένα μαλακό εξόγκωμα που κινείται κάτω από το δέρμα είναι συχνά απλώς λίπος. Αυτό όμως είναι μόνο μια χονδρική ένδειξη. Ένα μαστοκύττωμα μπορεί να μοιάζει ακριβώς με λίπωμα, τόσο στην όψη όσο και στην αφή. Τα μαστοκυττώματα μπορεί επίσης να διογκώνονται και να μικραίνουν από τη μια μέρα στην άλλη, οπότε μπορεί να φαίνεται ότι εμφανίζονται και εξαφανίζονται. Ορισμένα σαρκώματα μαλακών μορίων σχηματίζουν μια λεπτή ψευδοκάψα, η οποία τους δίνει στην αφή την αίσθηση ενός καθαρού, σαφώς οριοθετημένου εξογκώματος, ενώ στην πραγματικότητα επεκτείνονται στον ιστό γύρω τους. Ακόμη και οι κτηνίατροι ογκολόγοι λένε ότι δεν μπορούν να καταλάβουν τι είναι ένα εξόγκωμα μόνο κοιτάζοντάς το ή ψηλαφώντας το.

Ορισμένα χαρακτηριστικά προκαλούν μεγαλύτερη ανησυχία. Σε αυτά περιλαμβάνονται η γρήγορη ανάπτυξη, ένα σκληρό εξόγκωμα που μοιάζει προσκολλημένο στον ιστό από κάτω και μια επιφάνεια που έχει εξελκωθεί ή αιμορραγεί. Σημασία έχει και η θέση. Τα κακοήθη μελανώματα τείνουν να εμφανίζονται στα χείλη, μέσα στο στόμα και στις κοίτες των νυχιών. Ένας όγκος στην κοίτη ενός νυχιού μπορεί να μοιάζει με πρησμένο δάχτυλο ή με λοίμωξη του νυχιού που δεν υποχωρεί. Το ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα συνδέεται με την έκθεση στον ήλιο και εμφανίζεται συχνά στο κάτω μέρος της κοιλιάς σκύλων με λευκό δέρμα και κοντό τρίχωμα, όπως τα σκυλιά Δαλματίας, τα Μπουλ Τέριερ, οι σκύλοι τύπου Πίτμπουλ και τα Μπιγκλ.

Πότε να πάτε στον κτηνίατρο

Πολλοί κτηνίατροι ογκολόγοι εφαρμόζουν έναν απλό κανόνα. Αν ένα εξόγκωμα έχει το μέγεθος μπιζελιού ή είναι μεγαλύτερο και υπάρχει εδώ και έναν μήνα, συνιστούν να εξεταστεί με βελόνα ή με βιοψία. Καλό είναι να κλείσετε ραντεβού νωρίτερα αν παρατηρήσετε οτιδήποτε από τα παρακάτω.

  • Ένα νέο εξόγκωμα σε σκύλο μέσης ή μεγαλύτερης ηλικίας
  • Ένα εξόγκωμα που μεγαλώνει, αλλάζει σχήμα ή χρώμα ή δίνει διαφορετική αίσθηση στην αφή
  • Ένα σκληρό εξόγκωμα που δεν κινείται κάτω από το δέρμα
  • Οποιοδήποτε εξόγκωμα μέσα στο στόμα, σε δάχτυλο ή γύρω από νύχι
  • Οποιοδήποτε εξόγκωμα κατά μήκος των θηλών μιας σκύλας
  • Μια πληγή ή ένα σημείο που αιμορραγεί και δεν επουλώνεται
  • Ένα εξόγκωμα που ο σκύλος σας γλείφει, ξύνει ή μασά συνεχώς

Πριν από την επίσκεψη, σημειώστε πού βρίσκεται το εξόγκωμα και πότε το βρήκατε. Αν το μετρήσετε ή το φωτογραφίσετε δίπλα σε ένα νόμισμα, θα μπορείτε, εσείς και ο κτηνίατρός σας, να δείτε αν αλλάζει με τον καιρό.

Πότε είναι επείγον

Τα περισσότερα εξογκώματα μπορούν να περιμένουν ένα κανονικό ραντεβού. Ορισμένες καταστάσεις χρειάζονται φροντίδα την ίδια μέρα. Επικοινωνήστε με τον κτηνίατρό σας ή με ένα κτηνιατρείο επειγόντων περιστατικών αν ένα εξόγκωμα αιμορραγεί έντονα ή ξαφνικά πρηστεί και κοκκινίσει, ή αν ο σκύλος σας κάνει εμετό, σταματήσει να τρώει, φαίνεται αδύναμος ή έχει μαύρα, πισσώδη ή αιματηρά κόπρανα. Τα μαστοκυττώματα μπορεί να απελευθερώσουν ισταμίνη και άλλες ουσίες όταν ερεθιστούν, και αυτό μπορεί να οδηγήσει σε έλκη στομάχου και αιμορραγία. Ένα εξόγκωμα που εμφανίζεται γρήγορα και είναι ζεστό και επώδυνο μπορεί να είναι λοίμωξη, η οποία επίσης χρειάζεται άμεση φροντίδα.

Πώς εξετάζουν οι κτηνίατροι ένα εξόγκωμα

Το πρώτο βήμα είναι συνήθως μια παρακέντηση με λεπτή βελόνα. Ο κτηνίατρος εισάγει μια λεπτή βελόνα στο εξόγκωμα, συλλέγει μερικά κύτταρα και τα εξετάζει στο μικροσκόπιο ή τα στέλνει σε εργαστήριο. Είναι μια απλή διαδικασία που γίνεται σε μια κανονική επίσκεψη και συχνά δίνει απάντηση. Οι κτηνιατρικές πηγές αναφοράς συνιστούν αυτή την εξέταση πριν από τη χειρουργική επέμβαση. Μπορεί να γλιτώσει πολλούς σκύλους από μια επέμβαση για ένα αβλαβές εξόγκωμα και βοηθά τον κτηνίατρο να σχεδιάσει τη σωστή επέμβαση για ένα εξόγκωμα που δεν είναι αβλαβές.

Μερικές φορές η βελόνα δεν συλλέγει αρκετά κύτταρα ή το αποτέλεσμα δεν είναι σαφές. Ο κτηνίατρος μπορεί τότε να προτείνει βιοψία, κατά την οποία λαμβάνεται ένα μικρό κομμάτι ιστού, συνήθως υπό καταστολή ή αναισθησία. Η βιοψία επιτρέπει επίσης τον προσδιορισμό του ιστολογικού βαθμού ενός όγκου, ο οποίος δείχνει πόσο επιθετικός είναι πιθανό να είναι.

Αν ένα εξόγκωμα είναι καρκίνος, ο κτηνίατρος μπορεί να ελέγξει αν έχει εξαπλωθεί. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει δείγμα με βελόνα από τον πλησιέστερο λεμφαδένα, ακτινογραφίες θώρακα και υπερηχογράφημα κοιλίας. Κάθε εξόγκωμα που αφαιρείται θα πρέπει να αποστέλλεται σε εργαστήριο για πλήρη γνωμάτευση, ακόμη κι αν φαινόταν αβλαβές.

Πώς αντιμετωπίζονται τα εξογκώματα

Η θεραπεία εξαρτάται από το τι είναι το εξόγκωμα. Πολλά καλοήθη εξογκώματα μπορούν απλώς να παρακολουθούνται. Ένα ιστιοκύττωμα συχνά εξαφανίζεται από μόνο του, και ένα μικρό λίπωμα που δεν μεγαλώνει ούτε ενοχλεί τον σκύλο μπορεί να αφεθεί ως έχει. Ο κτηνίατρός σας μπορεί ωστόσο να προτείνει την αφαίρεση ενός καλοήθους εξογκώματος που μεγαλώνει πολύ, μολύνεται ή εμποδίζει την κίνηση.

Η χειρουργική επέμβαση είναι η κύρια θεραπεία για τους περισσότερους όγκους του δέρματος. Σε καρκίνους όπως τα μαστοκυττώματα και τα σαρκώματα μαλακών μορίων, ο χειρουργός αφαιρεί το εξόγκωμα μαζί με ένα ευρύ περιθώριο υγιούς ιστού. Η πρώτη επέμβαση δίνει την καλύτερη πιθανότητα για πλήρη αφαίρεση, και αυτός είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους έχει σημασία η διάγνωση πριν από την επέμβαση. Ορισμένοι σκύλοι χρειάζονται επίσης ακτινοθεραπεία ή χημειοθεραπεία, ιδίως όταν ο όγκος είναι υψηλού βαθμού ή δεν ήταν δυνατό να αφαιρεθεί πλήρως. Ο κτηνίατρός σας ή ένας κτηνίατρος ογκολόγος μπορεί να σας εξηγήσει ποιες επιλογές ταιριάζουν στον σκύλο σας και ποια έκβαση μπορείτε να περιμένετε.

Μετά την επέμβαση, η εργαστηριακή γνωμάτευση δείχνει τι ήταν το εξόγκωμα και αν αφαιρέθηκε πλήρως, και ο κτηνίατρός σας μπορεί να σας εξηγήσει τους επανελέγχους που τυχόν χρειάζονται.

Έλεγχοι στο σπίτι και πρόληψη

Τα περισσότερα εξογκώματα δεν μπορούν να προληφθούν, μπορείτε όμως να τα εντοπίσετε νωρίς. Ελέγχετε τακτικά το δέρμα του σκύλου σας, για παράδειγμα όταν τον βουρτσίζετε, και συμπεριλάβετε στον έλεγχο τα χείλη, το στόμα, τις πατούσες, τις κοίτες των νυχιών, τις μασχάλες και την κοιλιά. Ορισμένα μέτρα μειώνουν επίσης συγκεκριμένους κινδύνους. Η στείρωση μειώνει τον κίνδυνο όγκων του μαστού, και το όφελος είναι μεγαλύτερο όταν γίνεται πριν από τον πρώτο οίστρο. Ο κτηνίατρός σας μπορεί να σας συμβουλεύσει για τον καταλληλότερο χρόνο για τον σκύλο σας. Οι σκύλοι με ανοιχτόχρωμο δέρμα και κοντό τρίχωμα μπορεί να ωφεληθούν από τη σκιά και από λιγότερο χρόνο στον δυνατό μεσημεριανό ήλιο, κάτι που μπορεί να βοηθήσει στην προστασία από το ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα. Ένα μαλακό κρεβάτι προστατεύει τους αγκώνες των μεγαλόσωμων σκύλων από τα υγρώματα. Η διατήρηση του σκύλου σας σε υγιές βάρος είναι καλή για πολλούς λόγους, και τα λιπώματα είναι συχνότερα στους υπέρβαρους σκύλους.

Είναι προτιμότερο να μη στύβετε ένα εξόγκωμα που μοιάζει με κύστη, γιατί το περιεχόμενό του μπορεί να διαρρεύσει στους γύρω ιστούς και να προκαλέσει φλεγμονή. Είναι επίσης φρόνιμο να μην πιέζετε και να μην τρίβετε ένα γνωστό μαστοκύττωμα, καθώς ο χειρισμός μπορεί να το κάνει να απελευθερώσει τις χημικές του ουσίες.

Εξογκώματα που μπορεί να μεταδοθούν

Τα περισσότερα εξογκώματα δεν μεταδίδονται σε άλλα κατοικίδια ή σε ανθρώπους. Οι μυρμηγκιές είναι η κύρια εξαίρεση ανάμεσα στα συνηθισμένα εξογκώματα. Ο ιός μεταδίδεται μεταξύ σκύλων με την άμεση επαφή και μέσω κοινών αντικειμένων, όπως παιχνίδια, μπολ και στρωσίδια, και μπορεί να προσβάλει αρκετούς σκύλους σε χώρους όπου ζουν μαζί νεαροί σκύλοι. Οι ιοί που προκαλούν μυρμηγκιές στον σκύλο είναι ειδικοί για το είδος, γι’ αυτό δεν θεωρούνται κίνδυνος για τους ανθρώπους ή τις γάτες. Οι μυρμηγκιές συχνά υποχωρούν από μόνες τους με τον καιρό, αξίζει όμως να επιβεβαιώσει ο κτηνίατρός σας ότι ένα μόρφωμα είναι μυρμηγκιά.

Εξογκώματα στους διασωσμένους σκύλους

Οι διασωσμένοι σκύλοι συχνά φτάνουν με άγνωστο ιστορικό και κατά προσέγγιση ηλικία, και τα εξογκώματα γίνονται συχνότερα με την ηλικία. Μια σκύλα που υιοθετήθηκε ως ενήλικη μπορεί να είχε περάσει κύκλους οίστρου πριν στειρωθεί, οπότε ο κίνδυνος όγκων του μαστού μπορεί να είναι υψηλότερος από ό,τι σε μια σκύλα που στειρώθηκε πριν από τον πρώτο της οίστρο. Ένας απαλός έλεγχος κατά μήκος των θηλών της την ώρα της περιποίησης είναι καλή συνήθεια.

Στην Paw Squadron, οι πρώτες στάσεις μετά από κάθε διάσωση είναι ο κτηνίατρος και ένα μπάνιο, και κάθε ζώο περνά κτηνιατρικό έλεγχο και λαμβάνει θεραπεία, εμβόλια και μικροτσίπ πριν από την υιοθεσία. Ένα εξόγκωμα μπορεί παρ’ όλα αυτά να εμφανιστεί οποιαδήποτε στιγμή, γι’ αυτό βοηθά να επισημάνετε οτιδήποτε καινούργιο στην πρώτη σας επίσκεψη στον δικό σας κτηνίατρο και από εκεί και πέρα να κάνετε τακτικούς ελέγχους.

Μπορείτε να γνωρίσετε σκύλους που αναζητούν σπίτι στη σελίδα Υιοθεσίες μας και να βρείτε περισσότερους οδηγούς υγείας στην PawPedia.

Αυτό το άρθρο παρέχει γενικές πληροφορίες και δεν αποτελεί κτηνιατρική συμβουλή. Να συμβουλεύεστε πάντα κτηνίατρο για την υγεία του ζώου σας. Ορισμένες εικόνες στην PawPedia μπορεί να έχουν δημιουργηθεί με τεχνητή νοημοσύνη.

Η σελίδα ενημερώθηκε τελευταία φορά στις 10 Οκτωβρίου 2026.

Εγγραφείτε στο ενημερωτικό μας δελτίο

Νέα για τις διασώσεις και ενημερώσεις από την ομάδα.