Καρκίνος των οστών στον σκύλο: σημάδια, διάγνωση και φροντίδα

Ποιοι σκύλοι κινδυνεύουν περισσότερο

Το οστεοσάρκωμα προσβάλλει κυρίως μεγαλόσωμες και γιγαντόσωμες φυλές. Στις φυλές με γνωστό αυξημένο κίνδυνο περιλαμβάνονται οι εξής: Ροτβάιλερ, Γερμανικός Μολοσσός, Ιρλανδικό Λυκόσκυλο, Σκωτσέζικο Ελαφόσκυλο, Γκρέιχαουντ, Άγιος Βερνάρδος, Λέονμπεργκερ, Γκόλντεν Ριτρίβερ, Γερμανικός Ποιμενικός, Ντόμπερμαν Πίνσερ και Μπόξερ. Μπορεί να εμφανιστεί επίσης σε μεγαλόσωμους μιγάδες σκύλους.

Οι περισσότεροι σκύλοι διαγιγνώσκονται σε μέση ή μεγαλύτερη ηλικία, συχνά γύρω στα επτά χρόνια. Προσβάλλεται και ένας μικρός αριθμός νεαρών σκύλων, ακόμη και σκύλων στην εφηβεία. Και οι μικρόσωμοι σκύλοι μπορεί να εμφανίσουν καρκίνο των οστών. Στους μικρότερους σκύλους εντοπίζεται συχνότερα εκτός των ποδιών, σε σημεία όπως η γνάθος, τα πλευρά, η σπονδυλική στήλη ή η λεκάνη.

Η ακριβής αιτία δεν είναι γνωστή. Η ισχυρή σύνδεση με ορισμένες φυλές υποδηλώνει ότι τα γονίδια παίζουν ρόλο. Σε μικρό αριθμό σκύλων ο καρκίνος αναπτύσσεται στο σημείο ενός παλιού κατάγματος, μιας παλαιότερης λοίμωξης του οστού, ενός μεταλλικού εμφυτεύματος ή προηγούμενης ακτινοθεραπείας.

Στα πόδια, ο όγκος συνήθως ξεκινά κοντά στις άκρες των μακρών οστών. Τα συχνότερα σημεία είναι κοντά στον ώμο και στον καρπό στα μπροστινά πόδια, και ακριβώς πάνω ή κάτω από το γόνατο στα πίσω πόδια.

Σημάδια που πρέπει να προσέχετε

Τα πρώτα σημάδια μπερδεύονται εύκολα με διάστρεμμα ή με αρθρίτιδα. Ένας όγκος των οστών συνεχίζει να μεγαλώνει, οπότε η χωλότητα τείνει να επανέρχεται ή να επιδεινώνεται τις επόμενες εβδομάδες. Στα σημάδια που παρατηρούν συχνά οι ιδιοκτήτες περιλαμβάνονται:

• Χωλότητα σε ένα πόδι που στην αρχή έρχεται και φεύγει και στη συνέχεια γίνεται μόνιμη
• Μια σκληρή διόγκωση σε ένα πόδι, συχνά κοντά σε άρθρωση, που μπορεί να πονά όταν την αγγίζετε
• Λιγότερο ενδιαφέρον για βόλτες, σκάλες, πηδήματα ή παιχνίδι
• Απώλεια μυϊκής μάζας στο προσβεβλημένο πόδι
• Κούραση και μειωμένη όρεξη
• Σε όγκο της γνάθου, πρήξιμο του προσώπου, δυσκολία στο άνοιγμα του στόματος, σιελόρροια ή δυσκολία στο φαγητό

Αν ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί, ο σκύλος μπορεί αργότερα να εμφανίσει αδυναμία, αλλαγές στην αναπνοή ή πρήξιμο στα πόδια.

Μια χωλότητα σε μεγαλόσωμο ή γιγαντόσωμο σκύλο που διαρκεί περισσότερο από λίγες μέρες ή επανέρχεται συνεχώς αξίζει μια επίσκεψη στον κτηνίατρο. Το ίδιο ισχύει για κάθε σκληρό ογκίδιο που μοιάζει να είναι προσκολλημένο σε οστό.

Πότε είναι επείγον

Ο καρκίνος των οστών αποδυναμώνει το οστό από μέσα. Ένα αποδυναμωμένο οστό μπορεί να σπάσει κατά τη διάρκεια μιας συνηθισμένης δραστηριότητας, χωρίς πτώση ή ατύχημα. Αυτό ονομάζεται παθολογικό κάταγμα και είναι πολύ επώδυνο. Επικοινωνήστε αμέσως με τον κτηνίατρό σας ή με ένα κτηνιατρείο επειγόντων περιστατικών αν ο σκύλος σας:

• Σταματά ξαφνικά να πατά καθόλου σε ένα πόδι
• Βγάζει κραυγές, τρέμει ή δεν μπορεί να ησυχάσει από τον πόνο
• Αναπνέει γρήγορα ή με δυσκολία ενώ ξεκουράζεται
• Καταρρέει ή φαίνεται πολύ αδύναμος

Πώς θέτουν τη διάγνωση οι κτηνίατροι

Ο κτηνίατρός σας συνήθως ξεκινά με πλήρη κλινική εξέταση και ψηλαφεί τα οστά και τις αρθρώσεις του πονεμένου ποδιού. Οι ακτινογραφίες είναι συχνά το επόμενο βήμα. Ο καρκίνος των οστών έχει συχνά χαρακτηριστική εικόνα στις ακτινογραφίες, με περιοχές όπου το οστό λείπει ή μοιάζει σκοροφαγωμένο και ακανόνιστο νέο οστό γύρω τους.

Οι ακτινογραφίες μπορεί να παραπέμπουν έντονα σε καρκίνο, αλλά για την επιβεβαίωση χρειάζεται δείγμα ιστού. Ο κτηνίατρος μπορεί να πάρει κύτταρα με λεπτή βελόνα ή ένα μικρό κομμάτι οστού για βιοψία, ενώ ο σκύλος βρίσκεται υπό καταστολή ή υπό αναισθησία.

Επειδή αυτός ο καρκίνος εξαπλώνεται νωρίς, ο κτηνίατρος θα ελέγξει επίσης αν έχει εξαπλωθεί. Αυτό συνήθως σημαίνει εξετάσεις αίματος και ακτινογραφίες θώρακα ή αξονική τομογραφία. Σε ορισμένους σκύλους γίνεται επίσης σπινθηρογράφημα οστών. Περίπου το 90 έως 95% των σκύλων έχουν ήδη κατά τη διάγνωση ελάχιστες ποσότητες καρκίνου σε άλλα σημεία του σώματος, τόσο μικρές που δεν φαίνονται στις απεικονιστικές εξετάσεις. Γι' αυτό η αντιμετώπιση μόνο του ποδιού σπάνια οδηγεί σε ίαση της νόσου.

Επιλογές θεραπείας

Στους περισσότερους σκύλους το οστεοσάρκωμα δεν είναι ιάσιμο. Η θεραπεία μπορεί, παρ' όλα αυτά, να ανακουφίσει τον πόνο και να χαρίσει σε πολλούς σκύλους καλούς μήνες με τις οικογένειές τους. Ο κτηνίατρός σας, συχνά μαζί με έναν κτηνίατρο ογκολόγο, θα συζητήσει μαζί σας τις επιλογές ανάλογα με το πού βρίσκεται ο όγκος, αν έχει εξαπλωθεί και τη γενική υγεία του σκύλου σας.

Ο ακρωτηριασμός του προσβεβλημένου ποδιού είναι η καθιερωμένη θεραπεία για όγκο σε άκρο. Απομακρύνει την πηγή του πόνου. Ακούγεται δραστικό, αλλά οι περισσότεροι σκύλοι προσαρμόζονται πολύ καλά στα τρία πόδια, μεταξύ αυτών και μεγαλόσωμοι σκύλοι και πολλοί σκύλοι με αρθρίτιδα. Πολλοί περπατούν μόνοι τους μέσα σε μία ημέρα από την επέμβαση και οι περισσότεροι προσαρμόζονται μέσα σε περίπου τέσσερις εβδομάδες.

Για ορισμένους σκύλους, εξειδικευμένα κέντρα μπορεί να προσφέρουν χειρουργική επέμβαση διατήρησης του άκρου ή μια στοχευμένη μορφή ακτινοθεραπείας αντί για ακρωτηριασμό. Η επέμβαση διατήρησης του άκρου ενέχει υψηλότερο κίνδυνο επιπλοκών, όπως λοίμωξη.

Μετά την επέμβαση συνήθως συνιστάται χημειοθεραπεία, για να επιβραδυνθεί η εξάπλωση του καρκίνου. Οι περισσότεροι σκύλοι ανέχονται καλά τη χημειοθεραπεία και διατηρούν καλή ποιότητα ζωής κατά τη διάρκεια της θεραπείας.

Όταν ένα θεραπευτικό πλάνο με στόχο τη μεγαλύτερη επιβίωση δεν είναι εφικτό ή δεν επιλέγεται, η φροντίδα εστιάζει στην άνεση. Αυτή μπορεί να περιλαμβάνει παυσίπονα φάρμακα, ακτινοθεραπεία για την ανακούφιση του πόνου και φάρμακα που επιβραδύνουν την αποδόμηση του οστού. Ο κτηνίατρός σας θα επιλέξει τα φάρμακα και τις δόσεις που ταιριάζουν στον σκύλο σας.

Ως γενική ένδειξη, ο διάμεσος χρόνος επιβίωσης των σκύλων που αντιμετωπίζονται μόνο με ακρωτηριασμό είναι περίπου τέσσερις έως έξι μήνες. Με ακρωτηριασμό και χημειοθεραπεία, ο διάμεσος χρόνος είναι περίπου εννέα μήνες έως ένας χρόνος, και ορισμένοι σκύλοι ζουν δύο χρόνια ή περισσότερο. Διάμεσος χρόνος σημαίνει ότι οι μισοί σκύλοι ζουν περισσότερο και οι μισοί λιγότερο. Όγκοι σε ορισμένα άλλα σημεία, όπως η κάτω γνάθος, μπορεί να έχουν διαφορετική πρόγνωση, γι' αυτό ρωτήστε τον κτηνίατρό σας τι ισχύει για τον σκύλο σας.

Η ζωή με τον σκύλο μετά τη διάγνωση

Ο έλεγχος του πόνου έχει σημασία σε κάθε στάδιο. Ο πόνος στα οστά μπορεί να είναι έντονος και οι σκύλοι συχνά τον κρύβουν. Το λαχάνιασμα σε ηρεμία, η ανησυχία τη νύχτα, το γλείψιμο του ποδιού, η τάση να κρύβεται και το ότι τρώει λιγότερο μπορεί όλα να δείχνουν πόνο. Ενημερώστε τον κτηνίατρό σας για αυτές τις αλλαγές, καθώς το πλάνο αντιμετώπισης του πόνου συχνά μπορεί να προσαρμοστεί.

Μικρές αλλαγές στο σπίτι βοηθούν πολύ. Αντιολισθητικά χαλάκια σε λεία δάπεδα, ένα σαμαράκι με λαβή για τις σκάλες και το αυτοκίνητο και σύντομες, συχνές βόλτες κάνουν τη ζωή πιο εύκολη για έναν σκύλο με τρία πόδια ή για έναν σκύλο με πονεμένο πόδι. Αν κρατάτε τον σκύλο σας χωρίς περιττά κιλά, μειώνεται η πίεση στα υπόλοιπα άκρα.

Ορισμένοι ιδιοκτήτες κρατούν ένα απλό ημερολόγιο με τις καλές και τις κακές μέρες. Βοηθά εσάς και τον κτηνίατρό σας να εκτιμάτε την ποιότητα ζωής με την πάροδο του χρόνου και κάνει τις δύσκολες αποφάσεις λίγο πιο ξεκάθαρες όταν έρθει η ώρα τους.

Πρόληψη και άλλα κατοικίδια

Δεν υπάρχει αποδεδειγμένος τρόπος πρόληψης του καρκίνου των οστών στους σκύλους. Το πιο χρήσιμο βήμα είναι να ελέγχεται νωρίς κάθε χωλότητα που επιμένει σε μεγαλόσωμο σκύλο, όσο υπάρχουν περισσότερες θεραπευτικές επιλογές.

Ο καρκίνος των οστών δεν είναι μεταδοτικός. Δεν μεταδίδεται από έναν σκύλο σε άλλον, ούτε σε γάτες ή σε ανθρώπους. Τα άλλα κατοικίδια του σπιτιού δεν κινδυνεύουν επειδή ζουν με έναν σκύλο που τον έχει.

Διασωσμένοι και υιοθετημένοι σκύλοι

Στην Paw Squadron, οι πρώτοι σταθμοί μετά από κάθε διάσωση είναι ο κτηνίατρος και ένα μπάνιο. Κάθε σκύλος περνά από κτηνιατρικό έλεγχο και λαμβάνει αντιπαρασιτική αγωγή, εμβόλια και μικροτσίπ πριν από την υιοθεσία. Ένας έλεγχος εντοπίζει τα προβλήματα που υπάρχουν εκείνη τη στιγμή. Ο καρκίνος των οστών μπορεί να εμφανιστεί αργότερα, συχνά σε μέση ή μεγαλύτερη ηλικία, γι' αυτό τα παραπάνω σημάδια παραμένουν χρήσιμα για χρόνια.

Αν υιοθετήσετε έναν μεγαλύτερο σε ηλικία, μεγαλόσωμο σκύλο, κάθε νέα χωλότητα αξίζει πιο προσεκτική εξέταση. Μια χωλότητα σε σκύλο που μόλις υιοθετήθηκε έχει πολλές πιθανές αιτίες, όπως μια πονεμένη πατούσα μετά το ταξίδι, ένας παλιός τραυματισμός ή αρθρίτιδα, και ο κτηνίατρός σας μπορεί να ξεχωρίσει ποια ισχύει. Αν γνωρίζετε για παλιό κάταγμα, καρφί ή πλάκα ή παλαιότερη λοίμωξη του οστού στο ιστορικό του σκύλου σας, ενημερώστε τον κτηνίατρό σας, καθώς ο καρκίνος των οστών ξεκινά περιστασιακά σε αυτά τα σημεία.

Αν έχετε ερωτήσεις για έναν σκύλο που υιοθετήσατε από εμάς ή θέλετε να μάθετε περισσότερα πριν υιοθετήσετε, δείτε τις Συχνές ερωτήσεις μας ή βρείτε περισσότερους οδηγούς υγείας στην PawPedia.