EL
Κάντε δωρεά

Υπερθυρεοειδισμός στη γάτα: σημάδια, διάγνωση και θεραπεία

ΆρθροΚοινοποίηση
7 λεπτά ανάγνωσης Τελευταία ενημέρωση

Από την PawPedia, μια εγκυκλοπαίδεια για τη ζωή με τα ζώα

Περιεχόμενα
Υπερθυρεοειδισμός στη γάτα
Μια χνουδωτή γάτα σε κρεμ και λευκό χρώμα είναι ξαπλωμένη σε μια πετσέτα πάνω σε ένα τραπέζι, ενώ ένας άνθρωπος με σκούρα μπλε μπλούζα ακουμπά το χέρι του στην πλάτη της.
Μια χνουδωτή γάτα σε κρεμ και λευκό χρώμα σε μια πετσέτα, με ένα χέρι στην πλάτη της
ΑιτίαΣτις περισσότερες γάτες που νοσούν, ένας καλοήθης όγκος ή μια υπερπλασία του θυρεοειδικού ιστού που παράγει επιπλέον ορμόνη
Σε μεγαλύτερο κίνδυνοΗλικιωμένες γάτες· η ηλικία είναι ο σαφέστερος παράγοντας κινδύνου και τα αρσενικά και τα θηλυκά προσβάλλονται εξίσου
Συνήθης ηλικίαΣπάνιος σε γάτες κάτω των 7 ετών· η μέση ηλικία κατά τη διάγνωση είναι περίπου τα 12 έτη
Πρώτα σημάδιαΗ σταδιακή απώλεια βάρους είναι συχνά η πρώτη ένδειξη
Συνήθη σημάδιαΤρώει περισσότερο αλλά χάνει βάρος, περισσότερη δίψα και περισσότερα ούρα, ανησυχία, δυνατό νιαούρισμα (συχνά τη νύχτα), έμετος ή διάρροια, ατημέλητο τρίχωμα
ΔιάγνωσηΜια εξέταση αίματος για την κύρια θυρεοειδική ορμόνη, που ονομάζεται T4, τον επιβεβαιώνει στις περισσότερες γάτες
ΘεραπείαΑντιθυρεοειδικό φάρμακο, ραδιενεργό ιώδιο, χειρουργική επέμβαση ή συνταγογραφούμενη δίαιτα με περιορισμένο ιώδιο· ο κτηνίατρός σας μπορεί να σας βοηθήσει να τα συγκρίνετε
ΠρόγνωσηΟι περισσότερες γάτες τα πάνε καλά με τη θεραπεία, ιδίως όταν το πρόβλημα εντοπίζεται νωρίς
ΠρόληψηΔεν υπάρχει γνωστός τρόπος πρόληψης· η καλύτερη προστασία είναι ο έγκαιρος εντοπισμός
Κίνδυνος για τους ανθρώπουςΔεν είναι μεταδοτικός· μετά τη θεραπεία με ραδιενεργό ιώδιο, ακολουθήστε τις οδηγίες του κέντρου για τον περιορισμό της στενής επαφής για σύντομο διάστημα
Επείγον ανΓρήγορη, κοπιώδης αναπνοή ή αναπνοή με ανοιχτό στόμα, ξαφνική τύφλωση, κατάρρευση ή σοβαρή αδυναμία, καθόλου φαγητό για μία ημέρα ή περισσότερο, επαναλαμβανόμενοι έμετοι

Ο υπερθυρεοειδισμός είναι ένα από τα πιο συχνά ορμονικά προβλήματα στις ηλικιωμένες γάτες. Εμφανίζεται όταν ο θυρεοειδής αδένας στον λαιμό παράγει υπερβολική ποσότητα θυρεοειδικής ορμόνης. Η ορμόνη αυτή ρυθμίζει τον ρυθμό του μεταβολισμού, οπότε η περίσσειά της κάνει ολόκληρο τον οργανισμό να λειτουργεί υπερβολικά γρήγορα. Η τυπική εικόνα είναι μια ηλικιωμένη γάτα που τρώει περισσότερο από ποτέ και παρ' όλα αυτά αδυνατίζει. Οι περισσότερες γάτες τα πάνε καλά με τη θεραπεία, ιδίως όταν το πρόβλημα εντοπίζεται νωρίς.

Αίτια

Ο θυρεοειδής αδένας έχει δύο μικρούς λοβούς, έναν σε κάθε πλευρά της τραχείας. Στις περισσότερες γάτες με υπερθυρεοειδισμό, ένας καλοήθης όγκος ή μια υπερπλασία του θυρεοειδικού ιστού αρχίζει να παράγει επιπλέον ορμόνη. Και οι δύο λοβοί προσβάλλονται στο 70% περίπου των περιπτώσεων. Ο καρκίνος του θυρεοειδούς είναι σπάνιος στις γάτες και ευθύνεται μόνο για περίπου 2 στις 100 περιπτώσεις.

Το γιατί αλλάζει αυτός ο ιστός παραμένει άγνωστο. Οι ερευνητές έχουν εξετάσει πιθανές συσχετίσεις με τη διατροφή και με ορισμένες χημικές ουσίες του νοικοκυριού, όπως κάποια επιβραδυντικά φλόγας, όμως καμία μεμονωμένη αιτία δεν έχει αποδειχθεί. Η ηλικία είναι ο σαφέστερος παράγοντας κινδύνου. Η πάθηση είναι σπάνια σε γάτες κάτω των 7 ετών και η μέση ηλικία κατά τη διάγνωση είναι περίπου τα 12 έτη. Τα αρσενικά και τα θηλυκά προσβάλλονται εξίσου.

Σημάδια που πρέπει να προσέχετε

Τα σημάδια συνήθως εμφανίζονται σταδιακά μέσα σε εβδομάδες ή μήνες. Οι ιδιοκτήτες συχνά τα αποδίδουν στα γηρατειά, γι' αυτό πολλές γάτες διαγιγνώσκονται αργότερα απ' ό,τι θα μπορούσαν. Προσέξτε τις παρακάτω αλλαγές, ιδιαίτερα σε μια γάτα άνω των 7 ετών.

  • Απώλεια βάρους, παρόλο που η γάτα τρώει καλά ή περισσότερο από ό,τι συνήθως
  • Μεγάλη όρεξη, μερικές φορές με ζητιανιά ή κλοπή φαγητού
  • Πίνει περισσότερο νερό και ουρεί περισσότερο
  • Ανησυχία, πηγαινέλα ή περισσότερη ενέργεια από τη συνηθισμένη για την ηλικία της γάτας
  • Δυνατό νιαούρισμα, συχνά τη νύχτα
  • Ευερεθιστότητα ή νέα, γκρινιάρικη συμπεριφορά
  • Έμετος, διάρροια ή περισσότερα κόπρανα από ό,τι συνήθως
  • Ατημέλητο, απεριποίητο τρίχωμα
  • Γρήγορος καρδιακός ρυθμός ή ταχύτερη αναπνοή

Ένας μικρός αριθμός γατών εμφανίζει την αντίθετη εικόνα. Χάνουν την όρεξή τους, γίνονται ήσυχες ή αδύναμες και κοιμούνται περισσότερο. Οι περισσότερες από αυτές τις γάτες χάνουν ωστόσο βάρος. Και στις δύο μορφές, η σταδιακή απώλεια βάρους είναι συχνά η πρώτη ένδειξη. Αν ζυγίζετε μια ηλικιωμένη γάτα στο σπίτι μία φορά τον μήνα ή σε κάθε επίσκεψη στον κτηνίατρο, εντοπίζετε πιο εύκολα μια πτωτική τάση.

Επιπτώσεις στην καρδιά, στα μάτια και στα νεφρά

Η επιπλέον θυρεοειδική ορμόνη αναγκάζει την καρδιά να δουλεύει πιο σκληρά. Ο καρδιακός ρυθμός παραμένει υψηλός και με τον καιρό ο καρδιακός μυς μπορεί να παχυνθεί. Χωρίς θεραπεία, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακή ανεπάρκεια. Περίπου 1 στις 5 γάτες με υπερθυρεοειδισμό έχει επίσης υψηλή αρτηριακή πίεση, η οποία μπορεί να βλάψει τα μάτια, τα νεφρά, την καρδιά και τον εγκέφαλο. Στα μάτια μπορεί να προκαλέσει αιμορραγία στον αμφιβληστροειδή ή αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε ξαφνική τύφλωση. Οι αλλαγές στην καρδιά και η υψηλή αρτηριακή πίεση μπορεί να βελτιωθούν μόλις ο θυρεοειδής τεθεί υπό έλεγχο.

Η νεφρική νόσος είναι επίσης συχνή στις ηλικιωμένες γάτες και οι δύο παθήσεις εμφανίζονται συχνά μαζί. Η επιπλέον ορμόνη μπορεί να κάνει τις νεφρικές τιμές στις εξετάσεις αίματος να φαίνονται καλύτερες απ' ό,τι είναι στην πραγματικότητα τα νεφρά. Μόλις ο θυρεοειδής τεθεί υπό έλεγχο, μπορεί να αποκαλυφθεί ένα νεφρικό πρόβλημα που υπήρχε από την αρχή. Πρόκειται για γνωστή επίδραση και είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους οι κτηνίατροι παρακολουθούν στενά τις γάτες που υποβάλλονται σε θεραπεία.

Πότε είναι επείγον

Ο υπερθυρεοειδισμός συνήθως αναπτύσσεται αργά. Μια γάτα με τα παραπάνω σημάδια πρέπει να εξεταστεί σύντομα από κτηνίατρο, ενώ ορισμένες επιπλοκές χρειάζονται βοήθεια την ίδια μέρα. Επικοινωνήστε αμέσως με κτηνίατρο αν η γάτα σας εμφανίσει οποιοδήποτε από τα παρακάτω σημάδια.

  • Γρήγορη ή κοπιώδης αναπνοή ή αναπνοή με ανοιχτό στόμα
  • Ξαφνική τύφλωση, πέφτει πάνω σε αντικείμενα ή έχει διεσταλμένες κόρες που δεν στενεύουν στο φως
  • Κατάρρευση, σοβαρή αδυναμία ή ανικανότητα να σταθεί στα πόδια της
  • Άρνηση κάθε τροφής για μία ημέρα ή περισσότερο ή επαναλαμβανόμενοι έμετοι

Αν η γάτα σας παίρνει ήδη αντιθυρεοειδικό φάρμακο, καλέστε τον κτηνίατρο αν σταματήσει να τρώει, ξύνει το πρόσωπό της μέχρι το δέρμα να ερεθιστεί και να πονά, έχει κίτρινα ούλα ή μάτια ή εμφανίζει ασυνήθιστους μώλωπες ή αιμορραγία. Οι σοβαρές παρενέργειες δεν είναι συχνές και συνήθως εμφανίζονται τις πρώτες εβδομάδες της θεραπείας. Χρειάζονται ωστόσο άμεσο έλεγχο.

Πώς θέτουν τη διάγνωση οι κτηνίατροι

Ο κτηνίατρος θα ρωτήσει για την όρεξη, το βάρος, τη δίψα και τη συμπεριφορά και στη συνέχεια θα εξετάσει τη γάτα. Σε πολλές γάτες με υπερθυρεοειδισμό, ο κτηνίατρος μπορεί να ψηλαφίσει έναν διογκωμένο λοβό του θυρεοειδούς στον λαιμό, αν και ένα μικρό ογκίδιο στο σημείο αυτό βρίσκεται μερικές φορές και σε γάτες με φυσιολογικές θυρεοειδικές τιμές. Μπορεί να ακουστεί γρήγορος καρδιακός ρυθμός, καρδιακό φύσημα ή ακανόνιστος ρυθμός.

Μια εξέταση αίματος για την κύρια θυρεοειδική ορμόνη, που ονομάζεται T4, επιβεβαιώνει τη διάγνωση στις περισσότερες γάτες. Στο 5 έως 10% περίπου των γατών που νοσούν, το αποτέλεσμα βρίσκεται μέσα στα φυσιολογικά όρια. Αυτό είναι πιθανότερο στα αρχικά στάδια της νόσου ή όταν υπάρχει και άλλη ασθένεια. Ο κτηνίατρος μπορεί τότε να επαναλάβει την εξέταση λίγες εβδομάδες αργότερα, να προσθέσει μια σχετική εξέταση που ονομάζεται ελεύθερη T4 ή να προτείνει σπινθηρογράφημα θυρεοειδούς σε κέντρο αναφοράς.

Οι κτηνίατροι εξετάζουν επίσης τη γάτα στο σύνολό της. Αυτό συνήθως σημαίνει γενικές εξετάσεις αίματος, εξέταση ούρων και μέτρηση της αρτηριακής πίεσης. Καρδιολογικές εξετάσεις μπορεί να συστηθούν αν υπάρχει φύσημα ή αλλαγή στην αναπνοή. Άλλες αιτίες απώλειας βάρους με καλή όρεξη, όπως ο διαβήτης, οι εντερικές παθήσεις και τα παράσιτα, αποκλείονται στην πορεία.

Επιλογές θεραπείας

Υπάρχουν τέσσερις βασικές προσεγγίσεις. Η καθεμία έχει πλεονεκτήματα και περιορισμούς, και η καλύτερη επιλογή εξαρτάται από την ηλικία της γάτας, τα άλλα προβλήματα υγείας της, το κόστος και το τι είναι διαθέσιμο εκεί όπου ζείτε. Ο κτηνίατρός σας μπορεί να σας βοηθήσει να τις συγκρίνετε.

Το αντιθυρεοειδικό φάρμακο ελέγχει την παραγωγή ορμόνης αλλά δεν θεραπεύει τη νόσο, οπότε συνήθως χορηγείται κάθε μέρα για όλη τη ζωή. Διατίθεται σε δισκία ή σε υγρή μορφή, και σε ορισμένες γάτες μπορεί να χορηγηθεί γέλη που απορροφάται μέσω του δέρματος. Χρειάζονται τακτικές εξετάσεις αίματος, συχνά κάθε 3 έως 6 μήνες μόλις η κατάσταση της γάτας σταθεροποιηθεί. Ο παθολογικός ιστός συνεχίζει να αναπτύσσεται αργά, γι' αυτό η ποσότητα του φαρμάκου μπορεί να χρειαστεί αλλαγή με τον καιρό.

Το ραδιενεργό ιώδιο είναι μια εφάπαξ θεραπεία που καταστρέφει τον υπερλειτουργικό ιστό. Θεραπεύει περίπου το 95% των γατών. Προσφέρεται μόνο σε κέντρα με ειδική άδεια. Η γάτα είναι προσωρινά ραδιενεργή, γι' αυτό παραμένει στο νοσοκομείο από λίγες μέρες έως λίγες εβδομάδες, ανάλογα με τη δόση και τους τοπικούς κανονισμούς. Για ένα διάστημα αφού επιστρέψει στο σπίτι, συχνά περίπου δύο εβδομάδες, το κέντρο θα σας εξηγήσει πώς να περιορίσετε τη στενή επαφή και πώς να χειρίζεστε την άμμο της τουαλέτας.

Η χειρουργική επέμβαση αφαιρεί τον προσβεβλημένο θυρεοειδικό ιστό και μπορεί επίσης να θεραπεύσει τη νόσο. Οι κίνδυνοι περιλαμβάνουν την αναισθησία σε μια ηλικιωμένη γάτα, που είναι πιο δύσκολη όταν έχει επηρεαστεί η καρδιά, και τη βλάβη στους γειτονικούς παραθυρεοειδείς αδένες, που ρυθμίζουν τα επίπεδα του ασβεστίου. Οι γάτες συνήθως σταθεροποιούνται με φάρμακα πριν από την επέμβαση. Η νόσος μπορεί να επανέλθει αν παραμείνει κάποιος παθολογικός ιστός.

Μια συνταγογραφούμενη δίαιτα με περιορισμένο ιώδιο λειτουργεί επειδή ο θυρεοειδής χρειάζεται ιώδιο για να παράγει την ορμόνη του. Αποδίδει μόνο αν η γάτα δεν τρώει τίποτε άλλο. Αυτό σημαίνει καμία λιχουδιά που δεν έχει εγκρίνει ο κτηνίατρος, καθόλου τροφή από άλλα κατοικίδια, καθόλου αποφάγια και καθόλου κυνήγι. Σε ορισμένες γάτες δεν αρέσει η γεύση, και το τάισμα μπορεί να είναι δύσκολο σε ένα σπίτι με πολλές γάτες, γι' αυτό ρωτήστε τον κτηνίατρο πώς να το οργανώσετε.

Επειδή η θεραπεία του θυρεοειδούς μπορεί να αποκαλύψει νεφρική νόσο, οι κτηνίατροι συχνά ξεκινούν με μια επιλογή που μπορεί να διακοπεί ή να προσαρμοστεί, όπως τα φάρμακα. Αν τα νεφρά παραμείνουν σταθερά, μπορεί στη συνέχεια να εξεταστεί μια μόνιμη θεραπεία. Όποια κι αν είναι η επιλογή, οι επανεξετάσεις έχουν σημασία. Ο κτηνίατρος θα ελέγχει ξανά τις τιμές του θυρεοειδούς, τις νεφρικές τιμές και την αρτηριακή πίεση. Μερικές φορές οι τιμές του θυρεοειδούς πέφτουν υπερβολικά χαμηλά μετά τη θεραπεία. Αυτό μπορεί να επιβαρύνει τα νεφρά, γι' αυτό ο κτηνίατρος το παρακολουθεί και προσαρμόζει το πλάνο. Με καλή παρακολούθηση, οι περισσότερες γάτες ανακτούν το βάρος τους και τα πάνε καλά.

Πρόληψη και μετάδοση

Δεν υπάρχει γνωστός τρόπος πρόληψης του υπερθυρεοειδισμού. Η καλύτερη προστασία είναι ο έγκαιρος εντοπισμός του, πριν προκληθεί βλάβη στην καρδιά, στα μάτια ή στα νεφρά. Συνιστώνται ετήσιες εξετάσεις αίματος και ούρων για γάτες ηλικίας 7 ετών και άνω, και πολλοί κτηνίατροι συστήνουν έλεγχο δύο φορές τον χρόνο για τις ηλικιωμένες γάτες.

Ο υπερθυρεοειδισμός δεν είναι μεταδοτικός. Οφείλεται σε μια αλλαγή στον ίδιο τον θυρεοειδή αδένα της γάτας, οπότε δεν μπορεί να μεταδοθεί σε άλλες γάτες, σε σκύλους ή σε ανθρώπους. Η μόνη ειδική προφύλαξη είναι το σύντομο διάστημα περιορισμένης επαφής μετά τη θεραπεία με ραδιενεργό ιώδιο. Οι σκύλοι σπάνια εμφανίζουν υπερθυρεοειδισμό και τα αίτια και η θεραπεία διαφέρουν, γι' αυτό ο οδηγός αυτός αφορά τις γάτες.

Ηλικιωμένες διασωσμένες γάτες και όσοι μόλις τις υιοθέτησαν

Και ηλικιωμένες γάτες διασώζονται, και το ιστορικό τους είναι συχνά άγνωστο. Στην Paw Squadron, οι πρώτες στάσεις μετά από κάθε διάσωση είναι ο κτηνίατρος και ένα μπάνιο, με κτηνιατρικό έλεγχο, αποπαρασίτωση και θεραπεία κατά των ψύλλων και άλλων παρασίτων. Κάθε ζώο λαμβάνει επίσης θεραπεία, εμβόλια και μικροτσίπ πριν από την υιοθεσία. Η απώλεια βάρους σε μια γάτα που μόλις διασώθηκε μπορεί να έχει πολλές αιτίες, όπως παράσιτα ή ένα μεγάλο διάστημα χωρίς επαρκή τροφή.

Αν υιοθετήσετε μια γάτα άνω των 7 ετών, ρωτήστε τον δικό σας κτηνίατρο για εξετάσεις αναφοράς αίματος και ούρων τους πρώτους μήνες και ζυγίζετε τη γάτα τακτικά. Μια γάτα που τρώει καλά αλλά συνεχίζει να χάνει βάρος αφού έχει προσαρμοστεί πρέπει να εξεταστεί, και ο θυρεοειδής είναι από τα πρώτα πράγματα που ελέγχουν οι κτηνίατροι σε μια ηλικιωμένη γάτα. Ο υπερθυρεοειδισμός αντιμετωπίζεται στις περισσότερες γάτες. Μπορείτε να γνωρίσετε γάτες που αναζητούν σπίτι στη σελίδα υιοθεσιών και να βρείτε περισσότερους οδηγούς για την υγεία της γάτας στην PawPedia.

Αυτό το άρθρο παρέχει γενικές πληροφορίες και δεν αποτελεί κτηνιατρική συμβουλή. Να συμβουλεύεστε πάντα κτηνίατρο για την υγεία του ζώου σας. Ορισμένες εικόνες στην PawPedia μπορεί να έχουν δημιουργηθεί με τεχνητή νοημοσύνη.

Η σελίδα ενημερώθηκε τελευταία φορά στις 10 Οκτωβρίου 2026.

Εγγραφείτε στο ενημερωτικό μας δελτίο

Νέα για τις διασώσεις και ενημερώσεις από την ομάδα.