Udar cieplny u psów: objawy, pierwsza pomoc i zapobieganie
Z PawPedia, encyklopedii życia ze zwierzętami
Spis treści

| Przyczyna | Pies przyjmuje z otoczenia lub wytwarza więcej ciepła, niż jego organizm jest w stanie oddać |
|---|---|
| Dotyczy | Mózg, płuca, nerki, wątroba, jelita i układ krzepnięcia krwi |
| Najbardziej narażone | Może wystąpić u każdego psa; większe ryzyko dotyczy ras krótkopyskich, takich jak buldogi, buldogi francuskie i mopsy |
| Pierwsze objawy | Silne dyszenie, które nie ustępuje po odpoczynku, ślinienie się, jaskrawoczerwony język i dziąsła |
| Częste objawy | W miarę pogarszania się stanu: wymioty lub biegunka (czasem z krwią), potykanie się lub zapaść, blade lub sinawe dziąsła, drgawki, dezorientacja |
| Rozpoznanie | Zwykle na podstawie przebiegu zdarzeń, temperatury ciała psa i badania klinicznego |
| Leczenie | U lekarza weterynarii: często dalsze chłodzenie wodą i wentylatorami, płyny podawane dożylnie (i.v.) i tlen; w ciężkich przypadkach pies może pozostać w szpitalu |
| Rokowanie | Przy szybkiej pomocy wiele psów wraca do zdrowia; u niektórych pozostają trwałe uszkodzenia narządów |
| Zapobieganie | Wychodź na spacery wcześnie rano lub późnym wieczorem; w najgorętsze dni skracaj je lub z nich rezygnuj |
| Ryzyko dla ludzi | To nie zakażenie, więc nie przenosi się na ludzi, choć ten sam upał może zaszkodzić wszystkim, którzy są na niego narażeni |
| Nagły przypadek, gdy | Silne dyszenie, które nie ustępuje, zapaść, drgawki, dezorientacja lub krew w wymiocinach albo kale: zacznij chłodzić psa i natychmiast zadzwoń do lekarza weterynarii |
Do udaru cieplnego dochodzi, gdy pies przyjmuje z otoczenia lub wytwarza więcej ciepła, niż jego organizm jest w stanie oddać. Psy pocą się bardzo słabo i większość nadmiaru ciepła tracą przez dyszenie. Gdy powietrze jest gorące lub wilgotne albo pies mocno się wysila, dyszenie przestaje wystarczać. Temperatura ciała nadal rośnie, a gorąco zaczyna uszkadzać mózg, płuca, nerki, wątrobę, jelita i układ krzepnięcia krwi.
Prawidłowa temperatura ciała psa wynosi około 37,5–39,2 °C (99,5–102,5 °F). Brytyjscy badacze z dziedziny weterynarii zalecają pilne chłodzenie każdego psa, którego temperatura zbliża się do 41 °C (około 106 °F). Pojedynczy pomiar to jednak tylko część obrazu. Liczy się też to, jak długo pies był przegrzany, a pies, który ochłodził się w drodze do lecznicy, nadal może być bardzo chory.
Co jest przyczyną
W dużym brytyjskim badaniu obejmującym psy przyjęte przez lekarzy weterynarii zdecydowanie najczęstszym czynnikiem wywołującym był wysiłek fizyczny. Mniej więcej trzy na cztery przypadki o znanej przyczynie zaczęły się podczas spaceru, biegu lub zabawy. Na drugim miejscu był sam upał, a na trzecim zamknięcie psa w pojeździe. Mniejsza liczba przypadków zaczęła się w nagrzanych budynkach, podczas wizyt u lekarza weterynarii lub groomera albo gdy pies został uwięziony pod kocem.
Przypadki związane z wysiłkiem zdarzały się w każdym miesiącu roku, a szczyt przypadał na lipiec. Może wystarczyć długa zabawa w aportowanie w ciepły wiosenny dzień. Zaparkowane samochody nadal stanowią poważne zagrożenie. W amerykańskim badaniu ciemny samochód zostawiano na słońcu w dni, gdy temperatura wynosiła od 22 do 36 °C (od 72 do 96 °F). W ciągu godziny temperatura we wnętrzu stawała się średnio o około 22 °C (40 °F) wyższa niż temperatura powietrza na zewnątrz. Większość tego wzrostu następowała w ciągu pierwszych 30 minut, a lekko uchylone okna nie robiły prawie żadnej różnicy.
Psy bardziej narażone
Udar cieplny może dotknąć każdego psa, ale u niektórych ryzyko jest większe. Rasy krótkopyskie, takie jak buldogi, buldogi francuskie i mopsy, mają krótkie, wąskie drogi oddechowe, więc dyszenie słabiej je chłodzi. W danych brytyjskich większe ryzyko dotyczyło też chow chow, greyhoundów, springer spanieli angielskich, golden retrieverów, cavalier king charles spanieli i dogów z Bordeaux. Częściej zapadały na udar psy cięższe, psy o wadze powyżej średniej dla swojej rasy oraz psy w wieku powyżej 12 lat. Ryzyko zwiększają też gęsta sierść, problemy z oddychaniem i inne choroby. Udar cieplny podczas wysiłku dotyczy głównie młodszych psów, które zwykle biegają i bawią się intensywniej i dłużej.
Objawy, na które warto uważać
Wczesne objawy łatwo pomylić ze zwykłym zmęczeniem psa, któremu jest gorąco. Zwróć uwagę na silne dyszenie, które nie ustępuje po odpoczynku, ślinienie się, jaskrawoczerwony język i dziąsła oraz na to, czy pies wydaje się ospały, sztywny lub chwiejny. Pies, który kładzie się w upale i nie chce wstać, wymaga twojej natychmiastowej uwagi.
Gdy udar cieplny się nasila, możesz zauważyć następujące objawy.
- Wymioty lub biegunka, czasem z krwią
- Osłabienie, potykanie się lub zapaść
- Dziąsła, które bledną lub sinieją
- Drżenie lub drgawki
- Dezorientacja, brak reakcji na ciebie lub utrata przytomności
- Drobne czerwone plamki lub siniaki na dziąsłach albo skórze – oznaka zaburzeń krzepnięcia
Kiedy to nagły przypadek
Jeśli zauważysz którykolwiek z tych objawów w upale lub po wysiłku, zacznij chłodzić psa i natychmiast zadzwoń do lekarza weterynarii. Zapaść, drgawki, dezorientacja albo krew w wymiocinach lub kale oznaczają, że pies jest w poważnym niebezpieczeństwie. W brytyjskich badaniach, w których przypadki oceniano według ciężkości, przeżyły prawie wszystkie psy z łagodnymi objawami. Ponad połowa psów z ciężkimi objawami, takimi jak powtarzające się drgawki, brak reakcji czy krwawienie, nie przeżyła. Szybkie chłodzenie i szybka pomoc weterynaryjna dają psu największą szansę.
Pierwsza pomoc przed wizytą u lekarza weterynarii
Brytyjscy badacze z dziedziny weterynarii i organizacje zajmujące się dobrostanem zwierząt podsumowują te zalecenia słowami „najpierw chłodzenie, potem transport”. Im dłużej pies pozostaje przegrzany, tym więcej szkód może wyrządzić gorąco. Zacznij chłodzenie tam, gdzie jesteś, i jak najszybciej zadzwoń do swojego lekarza weterynarii lub do najbliższej całodobowej lecznicy weterynaryjnej.
Przenieś psa ze słońca do cienia lub chłodniejszego pomieszczenia. Polewaj całe jego ciało chłodną lub zimną wodą, omijając głowę. Zimna woda prosto z kranu jest w porządku i nie trzeba czekać, aż będzie letnia. Ruch powietrza z wentylatora, otwartego okna lub powiewu wiatru pomaga wodzie odprowadzać ciepło. Młodego, zdrowego psa, który jest przytomny, można też umieścić w wannie lub brodziku, trzymając jego głowę wysoko nad wodą. W przypadku starszych psów i psów z problemami zdrowotnymi brytyjskie wytyczne zalecają raczej polewanie wodą i ruch powietrza.
Nie przykrywaj psa mokrymi ręcznikami. Mogą zatrzymywać ciepło przy ciele i chłodzą znacznie wolniej niż polewanie wodą. Mokry ręcznik pod psem nie jest problemem. Uważaj, aby woda nie dostała się do nosa i pyska. Jeśli pies jest w pełni przytomny, podaj mu chłodną wodę do picia, ale nie zmuszaj go do picia. Nigdy nie zostawiaj zdezorientowanego lub nieprzytomnego psa samego w wodzie.
Kontynuuj chłodzenie, aż ciężki oddech zacznie się uspokajać, i zapytaj lekarza weterynarii przez telefon, jak długo to robić. Następnie jedź do lecznicy chłodnym samochodem z włączoną klimatyzacją lub otwartymi oknami, aby pies nadal się chłodził w drodze. Upewnij się, że pies nie może wyskoczyć. Badanie weterynaryjne jest zalecane, nawet jeśli wydaje się, że pies całkowicie doszedł do siebie, ponieważ uszkodzenia nerek, wątroby, jelit lub zaburzenia krzepnięcia krwi mogą nie być widoczne z zewnątrz. W przypadku innych nagłych sytuacji, takich jak krwawienie, zadławienie czy oparzenia, przeczytaj o pierwszej pomocy dla psów i kotów.
Jak lekarze weterynarii diagnozują i leczą parwowirozę
Lekarze weterynarii zwykle rozpoznają udar cieplny na podstawie przebiegu zdarzeń, temperatury ciała psa i badania klinicznego. Gdy dotrzesz do lecznicy, temperatura może być już niższa, więc powiedz lekarzowi weterynarii, jak długo pies przebywał w upale i jak go chłodzono. Badania krwi i moczu, w tym badania krzepnięcia krwi, pomagają ustalić, czy narządy ucierpiały.
Leczenie zależy od tego, jak ciężki jest stan psa. Często obejmuje dalsze chłodzenie wodą i wentylatorami, płyny podawane dożylnie (i.v.) i tlen. Niektóre psy potrzebują leków do opanowania drgawek lub ochrony jelit, a niektóre wymagają sedacji lub znieczulenia, aby wspomóc oddychanie. Psy z ciężkim udarem cieplnym mogą wymagać pobytu w szpitalu, aby zespół mógł monitorować pracę nerek, wątroby i krzepnięcie krwi. Po powrocie do domu pies zwykle wymaga uważnej obserwacji przez dzień lub dwa oraz wizyty kontrolnej. Przy szybkiej pomocy wiele psów wraca do zdrowia. U niektórych pozostają trwałe uszkodzenia narządów, które wymagają długotrwałej opieki.
Jak zapobiegać
Udarowi cieplnemu znacznie łatwiej zapobiegać, niż go leczyć. W ciepłe dni pomagają te nawyki.
- Wychodź na spacery wcześnie rano lub późnym wieczorem, a w najgorętsze dni skracaj je lub z nich rezygnuj.
- Niech aportowanie i zabawy w bieganie będą krótkie, z przerwami na odpoczynek w cieniu. Niektóre psy bawią się dalej długo po tym, jak powinny przestać.
- Przerwij wysiłek, jeśli pies bardzo mocno dyszy, z trudem oddycha albo zwalnia i nie chce iść dalej.
- Zadbaj, aby pies zawsze miał dostęp do cienia i świeżej wody, zarówno w domu, jak i na zewnątrz.
- Nigdy nie zostawiaj psa w zaparkowanym samochodzie, nawet na kilka minut czy przy otwartych oknach.
- Dbaj o to, aby pies miał prawidłową masę ciała.
- Unikaj rozgrzanego chodnika i piasku, które mogą też poparzyć łapy.
- W domu korzystaj z wentylatorów i mat chłodzących oraz zadbaj o dobry przepływ powietrza.
- U psów ras krótkopyskich używaj szelek zamiast obroży i zachowaj szczególną ostrożność za każdym razem, gdy jest ciepło.
- Zapytaj lekarza weterynarii lub groomera, czy strzyżenie jest odpowiednie dla sierści twojego psa.
Udar cieplny nie jest zakażeniem, więc nie może przenieść się z jednego zwierzęcia na drugie ani na ludzi. Ten sam upał może jednak zaszkodzić wszystkim, którzy są na niego narażeni. Jeśli jeden pies przegrzeje się w samochodzie, na podwórku lub w pomieszczeniu, sprawdź też inne przebywające tam zwierzęta i zadbaj również o siebie.
Uratowane i świeżo adoptowane psy
Pierwsze przystanki po każdej akcji ratunkowej Paw Squadron to lekarz weterynarii i kąpiel, a przed adopcją każde zwierzę jest badane, leczone, szczepione i otrzymuje mikroczip. Nowa rodzina i tak potrzebuje czasu, aby się przekonać, jak jej pies radzi sobie z upałem. Możesz jeszcze nie wiedzieć, jak daleko pies jest w stanie przejść w ciepły dzień, jak szybko męczy się podczas zabawy ani czy jego waga, budowa ciała lub oddychanie narażają go na większe ryzyko.
Podczas pierwszego lata wychodź na krótkie spacery w chłodniejszych porach dnia i uważnie obserwuj psa. Jeśli nowy pies jedzie do ciebie w upale, zaplanuj cień, wodę i przerwy w podróży i nigdy nie zostawiaj go samego w zaparkowanym pojeździe podczas postojów. Podczas pierwszej wizyty zapytaj lekarza weterynarii, czy rasa, budowa ciała lub stan zdrowia twojego psa wymagają szczególnej ostrożności w upale. Więcej poradników o opiece znajdziesz w dziale PawPedia, a psy szukające domu – na naszej stronie Adopcje.
Zobacz też
Z naszych akcji ratunkowych
11:00Porzucony szczeniak został wyrzucony do kontenera na śmieci i walczył o przetrwanie, aż wydarzyło się toBruce Springclean · 18 czerwca 2022
9:38Uratowaliśmy samotnego szczeniakaChewlia Roberts · 19 kwietnia 2023
9:21Malutki szczeniak zostaje uratowany i myśli, że jestem jego tatąSmall Pacino · 8 kwietnia 2023
Ten artykuł zawiera ogólne informacje i nie jest poradą weterynaryjną. W sprawach zdrowia swojego zwierzęcia zawsze konsultuj się z lekarzem weterynarii. Niektóre obrazy w dziale PawPedia mogą być wygenerowane przez AI.
Ta strona została ostatnio zaktualizowana 7 października 2026 r.